I SA/Gl 849/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Suleja-Klimczyk po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2021 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. Pismem z dnia 17 maja 2021 r. pełnomocnik A Sp. z o.o. w S. (dalej: "strony skarżącej") w osobie adwokata P. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (dalej także: "Sądu") skargę na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...]. Na postawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lipca 2021 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej do usunięcia braków formalnych skargi, zakreślając termin siedmiodniowy pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: a) podanie numeru strony skarżącej w Krajowym Rejestrze Sądowym; b) złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego sposób reprezentacji strony skarżącej, w szczególności odpisu pełnego z KRS; c) złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Z uwagi na pierwotnie błędne nadanie korespondencji zawierającej opisane wyżej wezwanie bezpośrednio na adres strony skarżącej, przesyłkę wysłano ponownie na adres jej pełnomocnika w dniu 4 października 2021 r. Doręczenie miało miejsce w dniu 6 października 2021 r., jednak braki formalne nie zostały uzupełnione. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jeżeli natomiast pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, to art. 49 § 1 P.p.s.a. obliguje przewodniczącego do wezwania strony do jego uzupełnienia w terminie siedmiu dni. W przypadku nieuzupełnienia skargi w wyznaczonym terminie, podlega ona zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 P.p.s.a. odrzuceniu w formie postanowienia, które może zostać wydane na posiedzeniu niejawnym. Wśród podstawowych wymogów skargi jako pisma procesowego należy wyszczególnić w przypadku osoby prawnej będącej stroną wnoszącą pismo m. in. numer w Krajowym Rejestrze Sądowym, który wynika z art. 46 § 2 pkt 1) lit. c) P.p.s.a. Ponadto art. 29 P.p.s.a. wymaga, aby przedstawiciel ustawowy lub organ osoby prawnej wykazał swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Zgodnie zaś z art. 46 § 2 P.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Złożona w niniejszej sprawie skarga nie zawierała numeru KRS strony skarżącej. Nie dołączono do niej również pełnomocnictwa, pomimo że wniósł ją w imieniu spółki adwokat, ani też dokumentu, z którego wynikałby sposób reprezentacji strony skarżącej. Braki te nie zostały zarazem usunięte na wezwanie. Oznacza to, że skarga pozostaje obarczona mankamentami natury formalnej, które uniemożliwiają nadanie jej dalszego biegu. Na marginesie wypada stwierdzić, iż oprócz wezwania do usunięcia braków formalnych w niniejszej sprawie wystosowano także wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, którego również nie wykonano. Z uwagi jednak na okoliczność, że w wezwaniu tym wskazano nieprawidłową wysokość wymaganego wpisu, kwestia braku fiskalnego nie stanowiła podstawy odrzucenia skargi. Kwestia ta nie wpływa zarazem na ogólną konkluzję co do braku konwalidacji skargi w zakresie braków formalnych, które stwierdzono w ramach prawidłowo sformułowanego i doręczonego wezwania, a tym samym na zachodzącą w takim stanie rzeczy konieczność odrzucenia wniesionego w niniejszej sprawie środka zaskarżenia. W konsekwencji, na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.