I SA/Gl 855/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w S. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej w K. uchylił postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w S. z dnia [...], nr [...] o umorzeniu postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych obejmujących zaległości w podatku dochodowym od osób fizycznych oraz o odmowie umorzenia postępowania egzekucyjnego, prowadzonego wobec A Sp. z o.o. w S. i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi egzekucyjnemu pierwszej instancji. Przesyłka zawierająca powyższe postanowienie została dwukrotnie awizowana, tj. w dniu 31 lipca 2009 r. oraz w dniu 7 sierpnia 2009 r. z powodu nieobecności adresata, o czym umieszczono zawiadomienie w skrzynce pocztowej, a następnie w dniu 17 sierpnia 2009 r. odesłana do Izby Skarbowej w K. z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". W dniu 17 września 2009 r. (data nadania) A Sp. z o.o. w S., reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, złożyła skargę na powyższe postanowienie. Wpis od skargi nie został uiszczony. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o odrzucenie skargi, wskazując, że została ona wniesiona z uchybieniem terminu. Organ poinformował, że przesyłka została doręczona w dniu 17 sierpnia 2009 r. W dniu 9 listopada 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo z dnia 4 listopada 2009 r., do którego pełnomocnik strony skarżącej załączył m.in. odpis z KRS oraz pełnomocnictwo z dnia 3 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. W myśl z kolei art. 83 § 2 ppsa, jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 44 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r., Nr 98, poz. 1071 ze zm.), znajdującego zastosowanie w postępowaniu egzekucyjnym na podstawie odesłania zawartego w art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2005 r., Nr 229, poz. 1954 ze zm.), w razie niemożności doręczenia pisma w sposób wskazany w art. 42 i 43 poczta przechowuje pismo przez okres czternastu dni w swojej placówce pocztowej (§ 1), umieszczając w oddawczej skrzynce pocztowej zawiadomienie o pozostawieniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w terminie siedmiu dni, licząc od dnia pozostawienia zawiadomienia w miejscu określonym w § 1 (§ 2). W przypadku niepodjęcia przesyłki w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru przesyłki w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od daty pierwszego zawiadomienia ( § 3). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1, a pismo pozostawia się w aktach sprawy (§ 4). W myśl z kolei art. 45 przywołanej wyżej ustawy jednostkom organizacyjnym i organizacjom społecznym doręcza się pisma w lokalu ich siedziby do rąk osób uprawnionych do odbioru pism. Przepis art. 44 stosuje się odpowiednio. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż z powodu nieobecności adresata przesyłkę zawierającą zaskarżone postanowienie dwukrotnie awizowano. W świetle zaś powyższych uwag przyjąć trzeba, że skoro przesyłkę awizowano po raz pierwszy w dniu 31 lipca 2009 r., to została ona doręczona w dniu 14 sierpnia 2009 r., a nie jak przyjął organ w dniu 17 sierpnia 2009 r. Wobec tego wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia postanowienia, tj. od dnia 14 sierpnia 2009 r., upłynął w dniu 14 września 2009 r. Jest tak dlatego, że koniec terminu przypadł na dzień ustawowo wolny od pracy tj. niedzielę, 13 września 2009 r., a zatem za ostatni dzień terminu uznać należy najbliższy dzień powszedni, czyli poniedziałek, 14 września 2009 r. Skarga została natomiast wniesiona w dniu 17 września 2009 r., a więc już po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji postanowienia. Ponadto należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 219 § 1 ppsa opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. Z kolei na podstawie art. 221 ppsa, pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie, a w takim wypadku zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) należało przy wniesieniu skargi uiścić wpis stały wynoszący [...] zł. Tymczasem pełnomocnik strony, będący radcą prawnym, wniósł skargę podlegającą opłacie stałej, nie uiszczając przy jej nadaniu wymaganego wpisu sądowego. Nawet zatem gdyby skarga została wniesiona w terminie, podlegałaby ona odrzuceniu na mocy art. 221 ppsa jako wniesiona przez profesjonalnego pełnomocnika, który nie uiścił wpisu stałego.