I SA/Gl 856/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Wiciak, po rozpoznaniu w dniu 13 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. N. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Podatnik wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na wskazaną w sentencji postanowienia decyzję organu podatkowego drugiej instancji, wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych (utrzymującą w mocy decyzję organu pierwszej instancji odmawiającą wznowienia postępowania podatkowego). Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 września 2008 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Stronę wezwano również do uzupełnienia braku formalnego skargi, również w terminie 7 dni, pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie kompletnej skargi zawierającej podpis strony skarżącej (skarżący złożył bowiem skargę zawierającą jedynie pierwszą stronę oraz trzy nie zapisane karty formatu A 4). Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwania doręczona została skarżącemu osobiście w dniu 23 września 2008 r. W otwartym terminie do uzupełnienia braku skargi oraz uiszczenia wpisu, tj. w dniu 29 września 2008 r. skarżący złożył pismo, w którym oświadczył, iż wycofuje skargę w niniejszej sprawie. Wpis od skargi nie został uiszczony, skarżący nie uzupełnił również braku formalnego skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zaznaczyć należy wszakże, że w orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalił się pogląd, iż merytoryczne rozpatrzenie wniosku o cofnięcie skargi jest dopuszczalne tylko wówczas, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu. Jeżeli skarga zawiera takie braki, sąd skargę odrzuca (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 3 stycznia 2008 r., sygn. akt I OSK 1829/07, LEX nr 335007). W rozpatrywanej sprawie, niewątpliwie skarga dotknięta jest brakami, uniemożliwiającymi nadanie jej dalszego biegu. To takich braków zaliczyć bowiem należy brak wpisu sądowego od skargi (warunek skutecznego wniesienia skargi – art. 230 § 1 i § 2 ppsa) oraz brak podpisu strony pod skargą (brak formalny, mieszczący się w dyspozycji art. 58 § 1 pkt 3 ppsa). Zaznaczyć należy, iż zgodnie z art. 220 § 3 cytowanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Z kolei w myśl art. 58 § 1 pkt 3 ppsa sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Mając zatem powyższe na uwadze oraz działając na podstawie wskazanych przepisów i przy zastosowaniu art. 58 § 3 ustawy ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.