I SA/Gl 859/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 8 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...], nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z dnia [...], nr [...], którą ustalono H. W. wysokość zobowiązania w podatku od spadków i darowizn w kwocie [...] zł z tytułu nabycia spadku po zmarłym R. J.. Na tę decyzję organu odwoławczego podatniczka wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę z dnia 20 czerwca 2012 r. W dniu 21 sierpnia 2012 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału I zarządził wezwanie skarżącej do uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia tego pisma. Wezwanie to doręczono skarżącej w dniu 28 sierpnia 2012 r. Dotychczas nie spotkało się ono z żadną jej reakcją. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Stosownie do art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 tej ustawy sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z art. 220 § 3 wskazanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem w niniejszej sprawie wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi doręczono skarżącej w dniu 28 sierpnia 2012 r., to powinno być ono wykonane najpóźniej w dniu 4 września 2012 r. Skarżąca nie uiściła jednak tej opłaty i dlatego na podstawie ostatnio powołanego przepisu należało orzec jak w sentencji.