I SA/Gl 864/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia NSA Eugeniusz Christ, po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie: ulgi płatniczej – odroczenia płatności zaległości podatkowej p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie sądowe. W dniu [...] r. (data nadania pocztowego) skarżący I. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach – za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. – skargę na postanowienie tegoż organu z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – odroczenia płatności zaległości podatkowej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej poinformował, że na mocy art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie: Ppsa), uwzględnił w całości skargę i uchylił swoje postanowienie z dnia [...] r. nr [...]. Do pisma dołączył odpis postanowienia z dnia [...] r. wydanego w tym przedmiocie. W piśmie z dnia 16 czerwca 2005 r. skarżący ustosunkowując się do wniosku Dyrektora Izby Skarbowej w K. w kwestii umorzenia postępowania sądowego cofnął skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 Ppsa, sąd umarza postępowanie, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie zaś do art. 161 § 1 pkt 3 Ppsa umorzenie postępowania jest możliwe, jeżeli postępowanie sądowe z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W rozpatrywanej sprawie zostały spełnione obydwie powyższe przesłanki. W pierwszej kolejności należy odnotować, że przedmiot zaskarżenia wniesionej skargi został wyeliminowany z obrotu prawnego poprzez uchylenie w trybie autokontroli zaskarżonego postanowienia, uwzględniającego skargę w całości. Z tego też powodu postępowanie sądowe stało się bezprzedmiotowe. Ponadto wskazać należy, że pismem z dnia 16 czerwca 2005 r. skarżący skutecznie cofnął skargę. Stosownie do art. 60 Ppsa Sąd związany jest cofnięciem skargi. W ocenie Sądu cofnięcie to również nie zmierza do obejścia prawa, ani do utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Uznając zatem, że zostały spełnione ustawowe przesłanki umorzenia postępowania, Sąd na podstawie art. 161 Ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.