I SA/Gl 864/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. D. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a odrzucić zażalenie. WSA/post.1 - sentencja postanowienia W piśmie z dnia 9 września 2007 r. J. i T. D. zawarli skargi na decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] oraz [...]. Wobec powyższego, na podstawie art. 57 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zarządzeniem Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 17 października 2007 r. rozdzielono skargi na te decyzje, rejestrując je pod kolejne numery porządkowe w repertorium SA. O tym rozdzieleniu poinformowano skarżącą, a ponadto wezwano ją do uiszczenia wpisu od skargi na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłkę zawierającą m. in. pismo informujące o rozdzieleniu skargi oraz odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu 24 października 2007 r. W dniu 31 października 2007 r. (data nadania) została wniesiona "skarga na zarządzenie o rozdzieleniu skargi J. i T. D. (...)". Pełnomocnik skarżącej wniósł o "uchylenie decyzji z dnia 17 października 2007 r. i przywrócenie [ich] skardze pierwotnej formy jedności i spójności". W treści uzasadnienia wskazał, że zaskarżone decyzje dotyczą obojga małżonków i "wynikają z tej samej sprawy, a nie z dwu różnych spraw czy powodów". Podniósł, że decyzje różnią się wprawdzie w swoich znakach, co "może wynikać z kolejności wykonywania czynności technicznych, a nie zasadniczych" oraz że wspólnie z małżonką ponoszą "konsekwencje wszystkich decyzji Urzędów Skarbowych i Dyrektora Izby Skarbowej w K.". Ponadto oświadczył, że rozdzielenie skargi powoduje zwiększenie kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że dział VI ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. zwana dalej ppsa) określa środki odwoławcze, które przysługują stronie na orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego. Zgodnie zatem z przepisami tego działu do środków tych należą: skarga kasacyjna i zażalenie. W myśl art. 173 § 1 ppsa od wydanego przez wojewódzki sąd administracyjny wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie przysługuje skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie z kolei do art. 194 § 1 ppsa zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego w przypadkach przewidzianych w ustawie, a ponadto na postanowienia, których przedmiotem jest: 1) przekazanie sprawy innemu sądowi administracyjnemu; 2) wstrzymanie lub odmowa wstrzymania wykonania decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, o których mowa w art. 61; 3) zawieszenie postępowania i odmowa podjęcia zawieszonego postępowania; 4) odmowa sporządzenia uzasadnienia wyroku; 5) sprostowanie lub wykładnia orzeczenia albo ich odmowa; 6) oddalenie wniosku o wyłączenie sędziego; 7) odrzucenie skargi kasacyjnej; 8) odrzucenie zażalenia; 9) zwrot kosztów postępowania, jeżeli strona nie wnosi skargi kasacyjnej; 10) ukaranie grzywną. Ponadto przyjdzie zauważyć, że zgodnie z art. 198 przepisy działu VI stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Odnosząc te rozważania do omawianej sprawy należy zauważyć, że pismo strony, choć zatytułowane "Skarga", nie zostało wniesione na orzeczenie kończące postępowanie, dlatego też, stosownie do jego treści, uznać je należy za zażalenie na zarządzenie o rozdzieleniu skargi. Rozpoznając zatem pismo strony w pierwszej kolejności należy odnotować, że w świetle przywołanej wyżej regulacji zażalenie przysługuje na zarządzenia przewodniczącego tylko w przypadkach przewidzianych w ustawie. Przykładem może być zażalenie na zarządzenie przewodniczącego w przedmiocie pozostawienia pisma bez rozpoznania (art. 49 § 2 ppsa) lub w przedmiocie kosztów sądowych, jeżeli strona nie składa środka odwoławczego co do istoty sprawy (art. 227 § 1 ppsa). W powołanej na wstępie ustawie brak natomiast przepisu, który zezwalałby na zaskarżenie w drodze zażalenia zarządzenia o rozdzieleniu skargi. Oznacza to w konsekwencji, że na takie zarządzenie zażalenie nie przysługuje. Nie budzi zatem wątpliwości, że jest ono niedopuszczalne, a takie zażalenie, w myśl art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 198 ppsa podlega odrzuceniu. Na marginesie powyższych rozważań przyjdzie zauważyć, że zgodnie z art. 57 § 3 ppsa jeżeli w jednym piśmie zaskarżono więcej niż jeden akt lub czynność albo bezczynność, przewodniczący zarządza rozdzielenie tych skarg. Na podstawie więc tego przepisu Przewodniczący Wydziału jest zobligowany do rozdzielenia skargi i dlatego też tak uczyniono w przypadku skargi z dnia 9 września 2007 r., którą zaskarżono dwie decyzje Dyrektora Izby Skarbowej w K.. W związku z powyższym Sąd w oparciu o art. 178 ppsa w zw. z art. 197 § 2 ppsa oraz art. 198 ppsa orzekł jak w sentencji postanowienia.