I SA/Gl 864/12

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 10 października 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a odmówić przyznania prawa pomocy. Odpowiadając na wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 200 zł, skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek, podkreślił w szczególności, że cierpi na długotrwałą chorobę oraz że jego emerytura została zajęta w toku egzekucji i wynosi obecnie jedynie 399,59 zł. Według wniosku skarżący jest osobą samotną, posiadającą niewielkie, "częściowo zadłużone" mieszkanie oraz działkę gruntu o powierzchni 1095 m2. Do wniosku dołączono m.in. kserokopie: zaświadczenia z dnia 5 stycznia 2011 r., zgodnie z którym wnioskodawca nie korzysta z pomocy społecznej, dokumentację medyczną i związaną z postępowaniem egzekucyjnym, zaświadczenie z dnia 5 kwietnia 2012 r., że skarżący figuruje w ewidencji komputerowej urzędu skarbowego jako osoba fizyczna nieprowadząca działalności gospodarczej oraz potwierdzenie wypłaty emerytury z dnia 15 lipca 2012 r. Referendarz sądowy wezwał skarżącego do uzupełnienia w terminie 7 dni danych zawartych we wniosku poprzez nadesłanie m.in.: dokumentów dotyczących kosztów utrzymania gospodarstwa domowego, w tym związanych z opłatami za lokale, które zostały wskazane jako miejsce zamieszkania skarżącego i jego adres do korespondencji, zaświadczenia wymieniającego wszystkie osoby zameldowane w obu tych lokalach, wyciągów z rachunków bankowych posiadanych przez skarżącego i osoby pozostające z nim w gospodarstwie domowym oraz zeznań podatkowych za dwa ostatnie lata podatkowe, a także poprzez oszacowanie miesięcznych kosztów leczenia. Na wezwanie to skarżący złożył wyjaśnienia na temat posiadanych przez siebie nieruchomości i przedłożył związane z tym dokumenty, z których część nadesłał już wcześniej, tj. upomnienia z dnia 5 grudnia 2011 r. wzywające go do dokonania rozbiórki obiektu zlokalizowanego na jednej z tych nieruchomości i umowę z dnia 31 sierpnia 2012 r. zlecającą wykonanie robót rozbiórkowych za wynagrodzeniem 2400 zł, rozłożonym na 12 miesięcznych rat po 200 zł. Dodatkowo przedłożył kserokopie kolejnej dokumentacji medycznej, m.in. skierowań do dwóch poradni specjalistycznych oraz potwierdzenie uiszczenia wpisu od skargi. Wnioskodawca zaznaczył, że choroba uniemożliwiła mu zgromadzenie pozostałych dokumentów. Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w części w innym postępowaniu przed Sądem – postanowieniem z dnia 24 sierpnia 2011 r., sygn. akt II SA/Gl 75/11 zwolniono go od kosztów sądowych (postanowieniem z dnia 2 marca 2012 r. odmówiono zmiany tego postanowienia, poprzez przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie całkowitym, czyli ustanowienie adwokata). Mając na względzie powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej powoływanej jako "P.p.s.a.") przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 P.p.s.a. obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie tego faktu, przedstawiając, z własnej inicjatywy lub na wezwanie, niezbędną dokumentację źródłową. Tymczasem w niniejszej sprawie skarżący nie wykazał, iż powyższa przesłanka zachodzi, wykonując wezwanie do uzupełnienia danych zawartych we wniosku tylko w części, co nie pozwala na ustalenie jego najogólniej rozumianej sytuacji majątkowej w stopniu umożliwiającym uwzględnienie jego wniosku. Nie przedłożył zatem dokumentów, które mogłyby stanowić podstawę ustaleń dotyczących osób pozostających z nim ewentualnie w gospodarstwie domowym (zaświadczenia w sprawie zameldowania), a także uzyskiwanych w jego ramach dochodów (m.in. zeznania podatkowe) oraz ponoszonych wydatków (rachunki obrazujące koszty utrzymania). Wyklucza to wyjaśnienie wątpliwości, jakie budzą oświadczenia wnioskodawcy, zwłaszcza w kontekście faktu, iż uiścił on wpis od skargi. Okoliczność ta przecież niejako sama przez się stoi w sprzeczności z tezą, że skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a tym samym przesądza, iż wskazana wyżej przesłanka przyznania prawa pomocy nie może być uznana za spełnioną. Skądinąd potęguje ona jeszcze wspomniane wątpliwości. Trudno wszak wyjaśnić, w jaki sposób skarżący zdołał przeznaczyć na zapłatę wpisu kwotę stanowiącą połowę zadeklarowanych przez niego niewielkich dochodów, szczególnie jeżeli zważyć, iż jednocześnie zobowiązał się do ponoszenia miesięcznie takiej samej kwoty na zlecone przez siebie prace rozbiórkowe. Jest jednak oczywistym, że skarżący musi dysponować jakimś dodatkowym źródłem dochodów, z którego finansuje swoje wydatki życiowe, w tym na leczenie. Wydatków tych wnioskodawca zresztą również, pomimo wezwania, ani nie udokumentował ani nawet nie sprecyzował. Niepodobna przy tym uznać, że wykonanie wezwania w tej części mogło być znacznie utrudnione wskutek problemów zdrowotnych skarżącego, skoro nie mogło się ono wiązać z większym wysiłkiem niż odpowiedź na wezwanie, która została udzielona. Podobnie ocenić wypada brak jednoznacznego i udokumentowanego stanowiska w przedmiocie sytuacji mieszkaniowej wnioskującego. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.