I SA/Gl 866/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska po rozpoznaniu w dniu 3 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2008 r. postanawia odrzucić skargę. Decyzją z dnia [...]r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...]r. nr [...] ustalającą A. C. wymiar podatku od nieruchomości położonych w C. przy ul. [...]oraz [...] za okres od 1 stycznia 2008 r. do 31 grudnia 2008 r. w kwocie [...]zł. Decyzja Kolegium doręczona została A. C. w dniu 23 maja 2014 r. W dniu 5 lipca 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na powyższą decyzję Kolegium wniósł D. C., wskazując w nagłówku skargi jako wnoszącego pismo A. C.. Odpowiadając następnie na wezwanie do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej własnoręczne podpisanie przez A. C., D. C. nadesłał egzemplarz skargi z dopiskiem "W zastępstwie z powodu śmierci" i z własnoręcznym podpisem oraz skan odpisu skróconego aktu zgonu, z którego wynika, iż A. C. zmarł w dniu 25 czerwca 2014 r. Sąd ustalił następnie, że na podstawie testamentu notarialnego z dnia 21 stycznia 2010 r. A. C. powołał do całości spadku jako jedynego swojego spadkobiercę – wnuka T. D. S.. Przedstawicielem ustawowym małoletniego T. D. S. jest jego matka W. C.. Na podstawie zarządzenia z dnia 29 czerwca 2015 r. Sąd w piśmie z dnia 30 czerwca 2015 r. wezwał D. C. do wykazania w terminie 7 dni interesu prawnego w zaskarżeniu decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. nr [...] adresowanej do innego podmiotu, tj. A. C., pod rygorem odrzucenia skargi - art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 50 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a. Poinformowano jednocześnie D. C., iż zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny. Poinformowano jednocześnie, że interes prawny oznacza związek między sferą indywidualnych praw i obowiązków uprawnionego a aktem lub czynnością organu administracji publicznej. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie awizowana była dwukrotnie: w dniu 3 lipca 2015 r. oraz w dniu 13 lipca 2015 r., następnie zaś zwrócona została nadawcy z adnotacją "nie podjęto w terminie". D. C. nie ustosunkował się do wezwania z dnia 30 czerwca 2015 r. zaś przesyłkę zawierającą to wezwanie uznano za doręczoną w sposób zastępczy w dniu 17 lipca 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga D. C. jest niedopuszczalna i w związku z tym podlega odrzuceniu. Podkreślić na wstępie należy, że warunkiem skutecznego wniesienia skargi do sądu administracyjnego jest między innymi złożenie jej przez podmiot, któremu zgodnie z art. 50 § 1 i § 2 P.p.s.a. służy legitymacja do jej wniesienia. Zgodnie z art. 50 § 1 P.p.s.a. uprawnionym do wniesienia skargi jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich, Rzecznik Praw Dziecka oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Uprawnionym do wniesienia skargi jest również inny podmiot, któremu ustawy przyznają prawo do wniesienia skargi (art. 50 § 2 P.p.s.a.). Treść art. 50 § 1 P.p.s.a. wskazuje, że o statusie strony w postępowaniu sądowym decyduje posiadanie interesu prawnego. Podstawę procesowej legitymacji strony musi stanowić przepis prawa materialnego wskazujący na własne prawo (interes prawny) lub obowiązek podmiotu, które podlegają skonkretyzowaniu w postępowaniu administracyjnym. Interes prawny podmiotu wnoszącego skargę do sądu przejawia się zatem w tym, iż podmiot ten działa bezpośrednio, we własnym imieniu i ma roszczenie o przyznanie uprawnienia lub zwolnienie z nałożonego obowiązku. W rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcie organu odwoławczego dotyczące ustalenia wysokości podatku od nieruchomości dotyczyło A. C.. Podmiot ten był stroną postępowania administracyjnego i w konsekwencji adresatem wydanych przez organy administracji publicznej decyzji. Z akt postępowania wynika tymczasem, że A. C. zmarł już po doręczeniu mu decyzji organu odwoławczego ale przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego na tę decyzję przez D. C., niejako "w zastępstwie" zmarłego. Istotne jest również, że jak wynika z akt sprawy, D. C. nie tylko nie był stroną prowadzonego postępowania administracyjnego, ale też nie jest następcą prawnym zmarłego A. C. w niniejszej sprawie, gdyż zmarły powołał do całości spadku swojego wnuka T. D. S.. Skarżący D. C. nie wykazał w niniejszej sprawie interesu prawnego w zaskarżeniu rozstrzygnięcia, adresowanego do innego podmiotu. Nie wykazał również, że wnosząc skargę działał z upoważnienia następcy prawnego zmarłego A. C.. Bezspornym zatem jest, że skarga w niniejszej sprawie wniesiona została przez osobę, ewidentnie nieposiadającą legitymacji procesowej. Skarga taka jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 czerwca 2007 r., sygn. akt II FSK 1337/06, publ. LEX nr 384145). W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.