I SA/Gl 867/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu w dniu 17 września 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. B. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia odrzucić skargę. Decyzją nr [...] z dnia [...] r. Zakład Ubezpieczeń Społecznych utrzymał w mocy decyzję przez siebie wydaną nr [...] z dnia [...] r., którą odmówił P. B. umorzenia należności z tytułu nie opłaconych składek na ubezpieczenie społeczne i Fundusz Pracy za okres od listopada 2005 r. do grudnia 2008 r. w łącznej wysokości [...] zł. Na wydaną w drugiej instancji decyzję P. B. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę z dnia 2 lipca 2012 r., w której ograniczył się jedynie do stwierdzenia, że decyzję otrzymał i odwołuje się od niej za pośrednictwem organu. W dniu 31 lipca 2012 r. Przewodniczący Wydziału I zarządził wezwanie skarżącego do uzupełnienia braku formalnego skargi poprzez określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego, to jest podanie przyczyny uzasadniającej jej wniesienie. W wezwaniu zaznaczono, że należy je wykonać w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi. Na skutek niezastania skarżącego przy próbie doręczenia mu tego wezwania pozostawiono je w dniu 13 sierpnia 2012 r. w placówce pocztowej K. Równocześnie w skrzynce do doręczania korespondencji umieszczono o tym zawiadomienie. Czynność tę powtórzono w dniu 21 sierpnia 2012 r. Z kolei w dniu 29 sierpnia 2012 r. przesyłkę tę jako niepodjętą zwrócono nadawcy. Do wskazanego wezwania skarżący dotychczas się nie ustosunkował. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270), następnie powoływanej w skrócie: p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Stosownie natomiast do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Niewykonanie wezwania skutkuje wydaniem przez przewodniczącego zarządzenia o pozostawieniu pisma bez rozpoznania, co następuje na podstawie art. 49 § 2 zd. 1 p.p.s.a., a jeśli pismem tym jest skarga, to zastosowanie ma art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego podlega ona odrzuceniu przez Sąd. Zdarzeniem inicjującym bieg wskazanego terminu siedmiodniowego jest więc doręczenie wezwania adresatowi, które w niniejszej sprawie uznać należało za dokonane w dniu 27 sierpnia 2012 r. Wyjaśnienia przy tym wymaga, iż podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a., który ma zastosowanie w przypadku niemożności dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo to nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu powyższych czynności w sprawie niniejszej świadczą adnotacje operatora publicznego umieszczone na kopercie, w której wysłano ww. wezwanie. Wobec niezastania adresata przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej K., zaś w skrzynce do doręczania korespondencji umieszczono o tym zawiadomienie. Po raz pierwszy dokonano tego w dniu 13 sierpnia 2012 r., powtórnie – w dniu 21 sierpnia 2012 r., a w dniu 29 sierpnia 2012 r. przesyłkę tę jako niepodjętą zwrócono nadawcy. Oznacza to, iż czternastodniowy termin, o którym mowa w powołanym wyżej art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 27 sierpnia 2012 r., a doręczenie należało uznać za dokonane właśnie w tym dniu. Konsekwencją powyższego jest stwierdzenie, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi skarżący winien wykonać najpóźniej w dniu 3 września 2012 r. Wobec nieusunięcia braków formalnych skargi z dnia 2 lipca 2012 r. na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji.