I SA/Gl 869/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 13 stycznia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi U.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia odrzucić skargę. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I WSA w Gliwicach z dnia 9 sierpnia 2010 r. zobowiązano U. W. do usunięcia braku formalnego skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. W wezwaniu Sądu z dnia 13 sierpnia 2010 r., sporządzonym na podstawie przytoczonego wyżej zarządzenia, pouczono skarżącą, że nieusunięcie braku skargi w terminie 7 dni spowoduje jej odrzucenie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - dalej w skrócie: P.p.s.a. Wezwanie doręczono skarżącej w dniu 20 sierpnia 2010 r., co znajduje potwierdzenie w zwrotnym pokwitowaniu odbioru zamieszczonym w aktach sprawy. Pismem z dnia 2 września 2010 r. (nadanym w urzędzie pocztowym w tym samym dniu) skarżąca wniosła o przywrócenie terminu do usunięcia braku formalnego skargi. Postanowieniem z dnia 4 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił skarżącej przywrócenia ww. terminu. Odpis orzeczenia wraz z pouczeniem o zażaleniu, wysłany na wskazany w skardze adres, z uwagi na nieobecność adresatki, awizowano dwukrotnie, tj. w dniach 15 i 23 listopada 2010 r., co wynika ze zwrotnego pokwitowania odbioru przesyłki oraz pisma Naczelnika Urzędu Pocztowego Nr [...] w C. z dnia 29 grudnia 2010 r. Zawiadomienia o pozostawieniu przesyłki we właściwym urzędzie pocztowym pozostawiano w skrzynce na korespondencję. W konsekwencji przesyłkę sądową wydano siostrzenicy skarżącej w dniu 30 listopada 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Formalnym warunkiem zainicjowania postępowania przed sądem administracyjnym jest skutecznie wniesiona skarga. Skarga jest pismem procesowym, która poza wymogami o charakterze ogólnym (zawartymi w art. 46 P.p.s.a.) musi zawierać elementy przypisane jej art. 57 § 1 pkt 1-3 P.p.s.a, jak również na mocy art. 215 § 1 tej ustawy. Stosownie do treści tego ostatniego przepisu, w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Brak tej wartości uniemożliwia ustalenie wysokości wpisu sądowego od skargi, wymierzanego w oparciu o rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a w konsekwencji skutkuje niemożnością wezwania strony do uiszczenia należnej opłaty. Przyjmuje się, że brak wartości przedmiotu zaskarżenia jest brakiem formalnym skargi, który w wyniku wezwania przewodniczącego (patrz art. 49 § 1 P.p.s.a.) może zostać przez stronę uzupełniony. Jeśli jednak, pomimo upływu zakreślonego terminu, skarga nie zostanie uzupełniona to podlega ona odrzuceniu na mocy art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., co ma miejsce na posiedzeniu niejawnym w drodze postanowienia (patrz art. 58 § 3). Z taką sytuacją mamy do czynienia w tej sprawie. Stwierdzono bowiem, że wezwanie Sądu zostało skarżącej doręczone w dniu 20 sierpnia 2010 r., a zatem termin zakreślony dla usunięcia braku formalnego skargi upłynął w dniu 27 sierpnia 2010 r. Brak formalny został usunięty dopiero w dniu 2 września 2010 r. Z kolei termin dla dopełnienia tej czynności nie został przez Sąd przywrócony a postanowienie w tym zakresie uprawomocniło się. W konsekwencji należy stwierdzić, że nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braku formalnego skargi, co po myśli ww. art. 58 § 1 pkt 3 skutkuje odrzuceniem skargi. W tych okolicznościach, działając na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.