I SA/Gl 879/16

Starszy referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy umorzenia postępowania egzekucyjnego i odmowy uchylenia czynności egzekucyjnych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w przedmiocie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, zwracając uwagę na swoją trudną sytuację materialną. Wniosek taki złożył również w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 880/16, która toczy się równolegle przed Sądem. Podkreślić jednak należy, że w niniejszej sprawie przysługuje wnioskodawcy zwolnienie od kosztów sądowych z mocy ustawy. Jak przesądził bowiem Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 23 maja 2016 r., sygn. akt II GPS 2/15 (LEX nr 2045331) sprawy ze skarg na postanowienia organów egzekucyjnych wydawane w toku egzekucji administracyjnej dotyczącej tytułów wykonawczych wystawianych przez organy Zakładu Ubezpieczeń Społecznych należą do spraw z zakresu ubezpieczeń społecznych, o których mowa w art. 239 § 1 pkt 1 lit. e ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej P.p.s.a.). Stosownie zaś do tego przepisu strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w takich sprawach nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych, tak samo jak, wedle art. 239 § 1 pkt 4 P.p.s.a., strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa. Tym samym wniosek o zwolnienie od kosztów był w rozpatrywanej sprawie zbędny i nie może być rozpoznany: niepodobna przecież wnioskodawcy ani przyznać tego, co i tak przysługuje mu z mocy ustawy, ani tym bardziej tego odmówić, oddalając jego wniosek. W tego rodzaju przypadku postępowanie w przedmiocie prawa pomocy podlega umorzeniu na podstawie art. 249a P.p.s.a. Umorzenie to następuje zarazem na tym posiedzeniu, na którym rozpoznano wspomniany wniosek złożony w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 880/16, choć mogło być dokonane wcześniej. Niemniej zakończenie w tym samym momencie postępowań w kwestii prawa pomocy w obu sprawach pozwoli zachować ich równoczesny bieg i jednocześnie powinno być bardziej czytelne dla skarżącego, umożliwiając mu lepsze zrozumienie sposobu, w jaki ustosunkowano się do jego wniosków, i wynikającej z tego sytuacji procesowej. Otóż skoro w sprawie o sygn. akt I SA/Gl 880/16 przyznano mu zwolnienie od kosztów sądowych, które w tej sprawie przysługuje mu z mocy ustawy, to w żadnej z tych spraw nie ma on obecnie obowiązku poniesienia takich kosztów.