I SA/Gl 884/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Kornacki (spr.) po rozpoznaniu w dniu 20 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.W. i B.W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwestii wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji sformułowanego przez pełnomocnika skarżącego w piśmie datowanym na 19 lipca 2017 r. postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. zaskarżoną decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta J. z dnia [...], nr [...] określającą skarżącemu P. W. i skarżącej B. W. miesięczną wysokość opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi: – w okresie od 1 lipca 2013 r. do 31 marca 2014 r. – w kwocie [...] zł; – w okresie od 1 kwietnia 2014 r. do 31 grudnia 2015 r. – w kwocie [...] zł; – w okresie od 1 stycznia 2016 r. do 31 stycznia 2016 r. – w kwocie [...] zł; – począwszy od 1 lutego 2016 r. – w kwocie [...] zł. W piśmie datowanym na 19 lipca 2017 r. pełnomocnik skarżących sformułował wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tego żądania podkreślił, że łączna kwota zobowiązania wynikającego z decyzji ([...]zł) znacznie przewyższa możliwości płatnicze skarżących a konieczność jednorazowego uiszczenia tej należności negatywnie wpłynęłaby na ich kondycję finansową, gdyż doprowadziłaby do zajęcia środków, które są niezbędne do realizowania zleceń w ramach prowadzonej działalności gospodarczej. Egzekucja należności sprawiłaby zatem, że skarżący nie mieliby możliwości wykonania zawartych umów w terminie. Tym samym zostaliby narażeni na konieczność poniesienia dodatkowych kosztów wynikających z kar umownych lub roszczeń odszkodowawczych, a finalnie doprowadziłoby to ich do upadłości. Wywód ten został zwieńczony odwołaniem się do poglądów formułowanych w orzecznictwie i w doktrynie w kwestii okoliczności świadczących o spełnieniu przesłanek wstrzymania wykonania (w tych ramach zwrócono uwagę m. in. na niebezpieczeństwo wystąpienia nieodwracalnych skutków w przypadku utraty przez przedsiębiorcę płynności finansowej). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Rozpatrywany wniosek nie może zostać uwzględniony. Wymaga bowiem dostrzeżenia, że w myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie natomiast z utrwalonym w orzecznictwie poglądem w kwestii tej sąd orzeka przede wszystkim na podstawie oświadczeń strony, gdyż to w jej interesie leży takie sformułowanie żądania, by powołane w nim okoliczności wskazywały na zaistnienie co najmniej jednej z przesłanek wstrzymania wykonania. Jednocześnie konieczne jest, by twierdzenia te zostały poparte niezbędnym odwołaniem się do materiałów źródłowych, jak również skonkretyzowanych danych wystarczająco obrazujących sytuację strony, ponieważ brak takiego odniesienia czyni niemożliwym pozytywną weryfikację ich wiarygodności, a w rezultacie – przychylenie się do zgłoszonego żądania [por. m. in. następujące postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14, z dnia 5 grudnia 2014 r., sygn. akt I OZ 1124/14, z dnia 6 września 2013 r., sygn. akt II FZ 683/13, z dnia 3 lutego 2011 r., sygn. akt I OZ 74/11, z dnia 18 marca 2010 r., sygn. akt II FSK 502/09 czy z dnia 29 maja 2009 r., sygn. akt I FZ 148/09, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z powyższego samo stwierdzenie, że powinność uiszczenia należności stanowiłaby dla skarżących znaczny wydatek i skutkowałaby powstaniem u nich istotnego uszczerbku uznać należy za niewystarczające. Do oceny słuszności tych obaw niezbędne byłoby bowiem poznanie sytuacji, w jakiej skarżący aktualnie się znajdują, a zwłaszcza ich zdolności płatniczej. Ustalenie tej okoliczności nie jest jednak możliwe bez uprzedniego zrekonstruowania wpływów, wydatków i zasobów skarżących. Tymczasem koniecznych w tym zakresie dokumentów w aktach sprawy brak, przede wszystkim nie zostały one złożone z rozpoznawanym wnioskiem. W tej sytuacji niemożliwe jest stwierdzenie, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Podsumowując, takie ograniczenie uzasadnienia żądania nie pozwala na uznanie, by w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki wstrzymania wykonania decyzji a ponieważ do takiego samego wniosku, w ocenie Sądu, prowadzi analiza całego zebranego materiału dowodowego, wydanie niniejszego postanowienia stało się konieczne. Dla porządku przypomnienia jedynie wymaga, że rozstrzygnięcie to podjęto na podstawie powołanego wyżej art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.