I SA/Gl 887/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od spadków i darowizn postanawia odrzucić skargę; W dniu 1 września 2008 r. (data nadania przesyłki nr [...] w urzędzie pocztowym Nr 1 w Z.) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach (za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K.) wpłynęła skarga W. G. – reprezentowanej przez siostrę M. C.- na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...] (numer decyzji został sprostowany na mocy postanowienia organu odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]). Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru zaskarżonej decyzji (zamieszczonego w aktach administracyjnych sprawy) wynika, że decyzja ta została doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 11 września 2008 r. Okoliczność tę potwierdza nadto organ odwoławczy w piśmie wyjaśniającym z dnia 22 października 2008 r. Należy w tym miejscu zaakcentować, że w repertorium tut. Wydziału, pod sygn. akt I SA/Gl 888/08, zarejestrowano skargę M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. nr [...]. Skarga w tamtej sprawie również została nadana ww. przesyłką poleconą w dniu 1 września 2008 r., zaś decyzję organu odwoławczego doręczono skarżącej w dniu 6 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: W punkcie wyjścia rozważań należało odnotować, że przedmiotem posiedzenia niejawnego w tej sprawie jest kwestia badania terminowości wniesienia skargi na decyzję organu odwoławczego z dnia [...]r. nr [...]. Zatem w myśl art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., skargę wnosi się do sądu administracyjnego za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Termin ten jest zachowany jeżeli przed jego upływem skarga zostaje wniesiona do organu odwoławczego. Zestawienie daty nadania skargi oraz daty odbioru zaskarżonego aktu skutkowało stwierdzeniem, że skarga w tej sprawie jest przedwczesna, jako że została wniesiona jeszcze przed doręczeniem stronie skarżącej decyzji z dnia [...] r., a więc przed zaistnieniem tejże decyzji w obrocie prawnym. Skarga jest zatem niedopuszczalna i jako taka podlega odrzuceniu, stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a., o czym orzeczono w sentencji postanowienia, działając na podstawie art. 58 § 3 tej ustawy.