I SA/Gl 889/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agata Ćwik - Bury (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 13 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. H. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia 30 maja 2025 r. nr 2401.IOV2.4103.60.2024 UNP: 2401-25-113817 w przedmiocie podatku od towarów i usług za I kwartał 2018 r. p o s t a n a w i a: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić stronie skarżącej cały uiszczony wpis od skargi w kwocie 1.380,00 (słownie: jeden tysiąc trzysta osiemdziesiąt) złotych. WSA/post.1 - sentencja postanowienia S. H. (dalej: skarżący), działając osobiście, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na oznaczoną w sentencji niniejszego orzeczenia decyzję, dotyczącą podatku od towarów i usług za I kwartał 2018 r. Wraz z wniesieniem skargi skarżący uiścił wpis sądowy w kwocie 1.380,00 zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 28 lipca 2025 r. skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi, poprzez: podpisanie skargi, podanie numeru pesel skarżącego oraz podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Przesyłka polecona, zawierająca powyższe wezwanie, skierowana do skarżącego, awizowana była po raz pierwszy w dniu 31 lipca 2025 r., o czym zawiadomienie umieszczono w drzwiach adresata, a następnie była awizowana powtórnie w dniu 8 sierpnia 2025 r., o czym zawiadomienie umieszczono w skrzynce oddawczej adresata. W dniu 18 sierpnia 2025 r. przesyłkę wydano G. H. – żonie skarżącego a zarazem pełnomocnikowi pocztowemu, co wynika z pisma wyjaśniającego Poczty Polskiej S.A. z dnia 24 września 2025 r. W piśmie datowanym na 19 sierpnia 2025 r., nadanym w dniu 22 sierpnia 2025 r., skarżący uzupełnił braki formalne skargi, podając swój nr pesel, wartość przedmiotu zaskarżenia oraz dołączając do tego pisma podpisany własnoręcznie egzemplarz skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga w niniejszej sprawie podlegała odrzuceniu. Zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1) lit. b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w przypadku, gdy pismo strony jest pierwszym pismem w sprawie, powinno ono zawierać numer pesel strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer pesel jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go nie mając takiego obowiązku. Ponadto, zgodnie z art. 215 § 1 p.p.s.a. w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. Dodatkowo, na mocy art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać m.in. podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Niepodanie numeru pesel, wartości przedmiotu zaskarżenia (w sprawie dotyczącej należności pieniężnej) oraz brak podpisu strony stanowią braki formalne pisma, które podlegają usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a., do jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie przesyłka, zawierająca wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi, została wprawdzie wydana upoważnionej osobie w dniu 18 sierpnia 2025 r., jednak skutek jej doręczenia, zgodnie z art. 73 p.p.s.a., nastąpił już z dniem 14 sierpnia 2025 r. Zgodnie bowiem z treścią art. 73 p.p.s.a., w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 - 72 tej ustawy, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012r. – Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, które umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe. W przypadku niepodjęcia pisma w powyższym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu, liczonego od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej bądź w urzędzie gminy. W rozpatrywanej sprawie, ponieważ pierwsze awizowanie przesyłki zawierającej wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi miało miejsce w dniu 31 lipca 2025 r., a dopełnione były dalsze warunki, tj. umieszczono zawiadomienie o ww. pierwszej awizacji i awizacji powtórnej (która nastąpiła w dniu 8 sierpnia 2025 r.), przesyłkę uznaje się za skutecznie doręczoną w trybie art. 73 p.p.s.a. (tj. w drodze fikcji doręczenia) z dniem 14 sierpnia 2025 r. Dlatego też siedmiodniowy termin przewidziany na uzupełnienie braków formalnych skargi upłynął bezskutecznie z dniem 21 sierpnia 2025 r. Braki formalne skargi skarżący uzupełnił dopiero w dniu 22 sierpnia 2025 r. Okoliczność ta skutkować musi odrzuceniem skargi a negatywne konsekwencje tego stanu rzeczy może znieść wniosek o przywrócenie uchybionego terminu do dokonania czynności procesowej, który strona skarżąca uprawniona jest złożyć w ciągu siedmiu dni od ustania przyczyny uchybienia terminu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3) p.p.s.a. Sąd obowiązany był skargę odrzucić, o czym orzeczono w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. O zwrocie całego uiszczonego wpisu od skargi orzeczono z kolei w punkcie drugim sentencji postanowienia, na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a.