I SA/Gl 89/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 22 maja 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości za zwłokę postanawia: odrzucić skargę Zarządzeniem z dnia 9 lutego 2006 r. referendarz sądowy pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania, wskazując, iż w sytuacji, gdy wniosek taki składany jest przez występującego w imieniu strony adwokata lub radcę prawnego, winien on odpowiadać ustawowemu wymogowi, tj. zostać sporządzony na urzędowym formularzu. W następstwie powyższego skarżący, na adres pełnomocnika, został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi, w kwocie [...] zł, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W następstwie tego wezwania, pełnomocnik skarżącego ponownie nadesłał, nie sporządzony wszakże w przewidzianej przepisami formie, wniosek o zwolnienie J. F. z wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Przepis art. 220 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – zwanej dalej P.p.s.a. ) stanowi, że skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W wezwaniu do uiszczenia wpisu zawarte zostało pouczenie o negatywnych konsekwencjach jego niewykonania w wyznaczonym terminie. Zaznaczyć przy tym wypada, iż od wspomnianych, negatywnych konsekwencji nie chroni złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy, co miało miejsce w niniejszej sprawie. Jedynie na marginesie odnotować trzeba, iż ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy również nie został złożony z zachowaniem przewidzianej przez przepisy formy (por. art. 257 P.p.s.a.) pomimo, iż na wymóg taki zwrócono już uwagę w uzasadnieniu zarządzenia referendarza. Wziąwszy pod uwagę wskazane wyżej okoliczności skargę należało odrzucić w oparciu o art. 220 § 3 P.p.s.a. w związku z art. 160 tej ustawy.