I SA/Gl 893/09

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 1 lutego 2010 r. sprawy ze skargi A S. A. w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych w kwestii wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym p o s t a n a w i a zwolnić skarżącą od kosztów sądowych. Odpowiadając na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 18 802 zł, skarżąca Spółka, reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym, wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości lub w części. W uzasadnieniu wniosku podkreślono, że Spółka nie ma środków pieniężnych na pokrycie wpisu zarówno w kasie, jak i na rachunkach bankowych, z których jeden został objęty blokadą. Podniesiono, iż spółka nie prowadzi obecnie działalności operacyjnej. Strona skarżąca dołączyła do wniosku i nadesłała na wezwanie referendarza sądowego dokumenty, które generalnie potwierdzają powyższe okoliczności, w szczególności: dokumentację dotyczącą rachunków bankowych, odpis postanowienia z dnia 12 października 2009 r. oddalającego wniosek o ogłoszenie upadłości obejmującej likwidację majątku z uwagi na fakt, iż majątek skarżącej nie mógłby, zdaniem Sądu upadłościowego, wystarczyć nawet na pokrycie kosztów postępowania upadłościowego (z uzasadnienia postanowienia wynika m.in., że wszystkie nieruchomości Spółki stanowią przedmiot zabezpieczenia hipotecznego odnoszącego się do zobowiązań znacznie przekraczających wartość nieruchomości; Sąd podkreślił ponadto, że Spółka nie była w stanie spłacać rat układowych, w wyniku czego układ uchylono, a Spółka stała się faktycznie niewypłacalna), odpis sprawozdania finansowego za okres od dnia 1 lipca 2008 r. do dnia 30 czerwca 2009 r. (na uwagę zasługują takie wyszczególnione tam wartości jak wysokość: zobowiązań krótkoterminowych – 2.716.402,03 zł, straty z działalności operacyjnej – 1.930.704,13 zł oraz straty netto – 2.039.884,08 zł), odpis zeznania podatkowego za ten okres (wykazano w nim stratę w wysokości 143.626,70 zł) oraz deklaracji dla podatku od towarów i usług za drugi i trzeci kwartał ubiegłego roku (w pierwszej z nich wykazano podstawę opodatkowania w wysokości 19.533 zł, w drugiej – w wysokości 9000 zł). Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie prawnej prawa pomocy w zakresie częściowym – czyli w myśl art. 245 § 3 przywołanej ustawy obejmującym m. in. zwolnienie od kosztów sądowych – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Osoba prawna, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie ma dostatecznych środków na pokrycie pełnych kosztów postępowania. Odnosząc te uwagi do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarżąca wykazała, iż w jej sytuacji powyższa przesłanka została spełniona. W świetle przedstawionego przez nią odpisu postanowienia sądu upadłościowego jest ona bowiem niewypłacalna, a cały jej majątek nieruchomy stanowi przedmiot zabezpieczeń hipotecznych dotyczących należności przewyższających wartość nieruchomości. Fakt, iż na skarżącej ciążą bardzo wysokie zobowiązania, których spłata przekracza jej możliwości finansowe, wynika zresztą z innych dostarczonych przez nią dokumentów, zwłaszcza z odpisu sprawozdania finansowego. W sprawozdaniu tym, podobnie jak w zeznaniu podatkowym, wykazano przy tym znaczącą stratę. Spółka udowodniła brak środków na pokrycie kosztów sądowych oraz niemożność ich pozyskania. Wprawdzie nadal funkcjonuje ona w obrocie, ale w niewielkiej i wciąż zmniejszającej się skali, co wynika choćby z wykazywanej przez nią podstawy opodatkowania podatkiem od towarów i usług, która w okresie kwartału zmniejszyła się o ponad połowę. Skarżąca dysponuje też niewielkimi środkami w kasie i na rachunkach bankowych, a jedyny rachunek bankowy, na którym takie środki się znajdują, jest "zablokowany". Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 246 § 2 pkt 2 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.