I SA/Gl 895/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.) po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 11 maja 2015 r. sprawy ze skargi E. K. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...],[...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu i stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania w sprawie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2008 r. postanawia odrzucić skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...], nr [...],[...] Dyrektor Izby Skarbowej w K., po rozpatrzeniu wniosku skarżącej E. K. z dnia 20 maja 2014 r. o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania z dnia 13 kwietnia 2014 r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...], nr [...], którą określono skarżącej odsetki od zaniżonych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych za 2008 r. w wysokości [...] zł, odmówił przywrócenia tego terminu i jednocześnie stwierdził uchybienie temu terminowi. W skardze na powyższe postanowienie skarżąca wskazała, że mieszka za granicą. W dniu 25 sierpnia 2014 r. Przewodniczący Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach wydał zarządzenie o wezwaniu skarżącej do ustanowienia pełnomocnika do doręczeń mającego miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce oraz do uiszczenia wpisu od skargi. W wezwaniach tych zaznaczono, że należy je wykonać w terminie dwóch miesięcy pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi skarżąca wniosła pismo z dnia 5 października 2014 r., w którym ustanowiła S. K. pełnomocnikiem mającym miejsce zamieszkania w Polsce. Jednocześnie wystąpiła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, niemniej jednak postanowieniem z dnia 3 grudnia 2014 r. referendarz sądowy odmówił uwzględnienia tego jej żądania, a orzeczenie to nie zostało zaskarżone. Mając to na względzie, Przewodniczący Wydziału I zarządził w dniu 16 stycznia 2015 r. wezwanie skarżącej do wykonania w terminie dwóch miesięcy prawomocnego zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2014 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Doręczenie tego wezwania ustanowionemu przez skarżącą pełnomocnikowi do doręczeń mającemu miejsce zamieszkania w Polsce miało następujący przebieg. W dniu 29 stycznia 2015 r. wskutek niezastania adresata przesyłkę tę pozostawiono w placówce pocztowej J.. Zarazem w skrzynce pocztowej adresata umieszczono zawiadomienie o złożeniu i możliwości odbioru tej przesyłki. Powtórnie uczyniono to w dniu 6 lutego 2015 r., a w dniu 16 lutego 2015 r. przesyłkę tę zwrócono nadawcy ze wskazaniem, że nie została ona podjęta w terminie. Kwota należna tytułem wpisu od skargi dotychczas nie została uiszczona. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako nieopłacona. Należy bowiem mieć na względzie, że zgodnie z art. 230 §§ 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), następnie powoływanej jako: p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, w tym od skargi, pobiera się wpis. Z kolei na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania (a jeżeli pismem tym jest skarga – jej odrzucenia) uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 2 p.p.s.a. przewodniczący wyznaczy termin do uiszczenia opłaty nie krótszy niż dwa miesiące, jeśli pismo wniosła osoba zamieszkała lub mająca siedzibę za granicą, która nie ma w kraju przedstawiciela, przy czym – jak podkreśla się w orzecznictwie – przedstawicielem tym nie jest pełnomocnik do doręczeń mający miejsce zamieszkania lub siedzibę w Polsce, ponieważ zakres umocowania takiego podmiotu ogranicza się do czynności związanych z odbiorem korespondencji, a więc nie obejmuje opłacenia skargi (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 lipca 2013 r., sygn. akt II FZ 151/13, dostęp: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z powyższego zdarzeniem inicjującym bieg terminu do wykonania wezwania do uiszczenia wpisu do skargi jest doręczenie tego wezwania. Z tego względu niezbędne staje się odnotowanie, że w rozpatrywanym przypadku doręczenie to należało uznać za dokonane w dniu 12 lutego 2015 r., a podstawą tej kwalifikacji jest art. 73 p.p.s.a. Przepis ten ma bowiem zastosowanie, gdy zaistnieje niemożność dokonania doręczenia adresatowi ani bezpośrednio, o czym – w odniesieniu do osób fizycznych – stanowi art. 67 § 1 p.p.s.a., ani za pośrednictwem osoby uprawnionej zgodnie z art. 72 § 1 p.p.s.a. W takiej sytuacji, w przypadku doręczania pisma przez pocztę, przechowywane jest ono w placówce pocztowej przez okres czternastu dni (art. 73 § 1 p.p.s.a.). W oddawczej skrzynce pocztowej (a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe) umieszcza się zawiadomienie o złożeniu tego pisma oraz informację o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia. Jeżeli pismo nie zostanie podjęte w tym terminie, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości jego odbioru w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia (art. 73 §§ 2 i 3 p.p.s.a.). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem czternastego dnia od dnia złożenia pisma w placówce pocztowej (art. 73 § 4 p.p.s.a.). O wykonaniu tych czynności w niniejszej sprawie świadczą adnotacje operatora pocztowego umieszczone na zwróconej przesyłce. Zgodnie z nimi, jak już podano, przesyłka ta była dwukrotnie awizowana: po raz pierwszy – w dniu 29 stycznia 2015 r., powtórnie – w dniu 6 lutego 2015 r., a w dniu 16 lutego 2015 r. zwrócono ją nadawcy ze wskazaniem, że nie została podjęta w terminie. Oznacza to, że czternastodniowy termin, o którym mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., upłynął z dniem 12 lutego 2015 r., a doręczenie należało uznać za dokonane w tym dniu. W konsekwencji wezwanie do wykonywania w terminie dwóch miesięcy prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi skarżąca powinna wykonać najpóźniej w poniedziałek 13 kwietnia 2015 r., czego wszak nie uczyniła. Z tych względów konieczne stało się zastosowanie art. 220 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi bowiem, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.