I SA/Gl 899/05
WyrokWSA w Gliwicach2005-11-04
Skład orzekający: Ewa Karpińska, Marek Kołaczek, Barbara Orzepowska-Kyć
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych jest zasadne, gdy strona powołuje się na chorobę i przedkłada orzeczenie lekarskie stwierdzające, że chory "może chodzić"?Ratio decidendi
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, ponieważ zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. nie narusza prawa. Organ odwoławczy zasadnie uznał, że przedstawione przez stronę wyjaśnienia dotyczące choroby i przedłożone orzeczenie lekarskie, w którym stwierdzono, że chory "może chodzić", nie stanowią przesłanki do uwzględnienia zażalenia na postanowienie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia z powodu nieuzupełnienia braków formalnych.Stan faktyczny
Naczelnik Urzędu Skarbowego orzekł o odpowiedzialności wspólnika spółki cywilnej za zaległości podatkowe w podatku VAT. Odwołanie od tej decyzji nie zostało podpisane ani opłacone. Organ odwoławczy wezwał stronę do uzupełnienia braków, jednak wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W związku z tym Dyrektor Izby Skarbowej pozostawił odwołanie bez rozpatrzenia. Strona wniosła zażalenie, powołując się na chorobę i przedkładając orzeczenie lekarskie, z którego wynikało, że chory "może chodzić". Dyrektor Izby Skarbowej utrzymał w mocy swoje postanowienie. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę strony.Rozstrzygnięcie
Oddala skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Karpińska (sprawozdawca), Sędzia NSA Marek Kołaczek, Asesor WSA Barbara Orzepowska-Kyć, Protokolant Anna Charchuła, po rozpoznaniu w dniu 4 listopada 2005 r. na rozprawie sprawy ze skargi Z. B. – na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług oddala skargę
Decyzją z dnia [...] r. nr [...] Naczelnik Urzędu Skarbowego w K. orzekł o odpowiedzialności Z. B., jako wspólnika spółki cywilnej, za zaległości podatkowe "A" s.c. z siedzibą w P. w podatku od towarów i usług za [...] , [...],[...],[...],[...],[...],[...],[...],[...] i [...] 2001 r. w łącznej kwocie [...] zł wraz z odsetkami za zwłokę od tych zaległości w kwocie [...] zł.
Powyższą decyzję doręczono adresatowi w dniu [...] 2004 r., a w dniu [...] 2004 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym) podatnik wniósł odwołanie. Odwołanie to nie było opatrzone podpisem Z. B. i opłacone, a zatem organ odwoławczy pismem z dnia [...] 2004 r. nr [...] wezwał stronę (pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia), aby w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania uzupełniła braki odwołania. Wezwanie doręczono żonie Z.B. w dniu [...] 2004 r., jednakże pozostało ono bez żadnej odpowiedzi.
W tym stanie rzeczy Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] pozostawił bez rozpatrzenia odwołanie Z. B. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nr [...].
Po otrzymaniu tego postanowienia ( w dniu [...] 2005 r.) Z.B. wniósł zażalenie na to rozstrzygnięcie. W jego uzasadnieniu podniósł, że nie ponosi winy w uchybieniu zakreślonemu wezwaniem terminowi do uzupełnienia braków odwołania. Podał, że ze względu na chorobę (która trwa nadal) nie był w stanie kontrolować otrzymywanej korespondencji, a stan jego zdrowia wykluczał podejmowanie jakichkolwiek czynności; także tych związanych z wykonaniem wezwania Dyrektora Izby Skarbowej w K.. Wyjaśnił, że "pismo organu odwoławczego odebrała prawdopodobnie moja żona, która nie zajmuje się sprawami firmy". Przedłożył kopię orzeczenia o czasowej niezdolności do pracy w okresie od [...] 2005 r. do [...] 2005 r. (wydanego w dniu [...] 2005 r.), w którym stwierdzono, że pacjent "może chodzić" Zapowiedział - przedłożenie "aktualnego" orzeczenia o czasowej niezdolności do pracy, gdyż jego choroba nie ustała.
Jednocześnie z zażaleniem strona złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków odwołania, do którego dołączono podpisany przez podatnika egzemplarz odwołania opatrzony znakiem opłaty skarbowej w kwocie [...] zł.
Po rozpatrzeniu zażalenia Dyrektor Izby Skarbowej w K. postanowieniem z dnia [...] r. nr [...] utrzymał w mocy postanowienie organu I instancji. W uzasadnieniu orzeczenia wskazano, że niewątpliwie odwołanie podatnika nie zawierało wszystkich elementów, warunkujących jego merytoryczne rozpoznanie. W tym stanie rzeczy organ odwoławczy wezwał stronę do uzupełnienia braków pisma, skutecznie doręczając jej stosowne wezwanie. W dalszej części uzasadnienia organ II instancji podniósł, że zasadnym było pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia, skoro wezwanie pozostało bez odpowiedzi. W opinii Dyrektora Izby Skarbowej prawidłowość tego rozstrzygnięcia nie może być kwestionowana poprzez powoływanie się Z. B. na brak winy w nieuzupełnieniu braków odwołania, podczas gdy z przedłożonego przez stronę orzeczenia o czasowej niezdolności do pracy wynika, że chory "może chodzić".
Postanowienie organu II instancji doręczono stronie w dniu [...] 2005r., a w dniu [...] 2005 r. strona zaskarżyła to orzeczenie do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
W skardze strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy organowi podatkowemu do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skargi podniesiono zarzuty dotyczące wyłącznie postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. nr [...] , zgodnie z którym stwierdzono niedopuszczalność wniosku strony o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków odwołania. Orzeczenie to zostało uchylone wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 4 listopada 2005 r.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej oddalenie. W odniesieniu do zarzutów podniesionych w skardze wskazano, iż odnoszą się one w istocie do instytucji przywrócenia terminu do uzupełnienia braków odwołania, podczas gdy w niniejszym postępowaniu ocenie Sądu poddano orzeczenie o pozostawieniu odwołania bez rozpatrzenia. W dalszej części zaakcentowano, że organy podatkowe prawidłowo zastosowały procedurę weryfikacji przedmiotowego odwołania pod kątem wymogów ustawowych tej kategorii podania i skierowały do strony prawidłowej treści wezwanie, które zostało skutecznie doręczone. Następnie stwierdzono, że skoro podatnik nie zastosował się do wymogów tego wezwania w zakreślonym wezwaniem terminie, a także nie dokonał tych czynności po ustaniu niezdolności do pracy wywołanej chorobą należało pozostawić jego odwołanie od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. bez odwołania i takie rozstrzygnięcie zostało wydane przez Dyrektora Izby Skarbowej w K. w obu instancjach.
Wojewódzki Sąd Administracyjny rozważył co następuje.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. nie narusza prawa.
Zgodnie z art. 168 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r., Nr 8, poz. 60 ze zm.) podanie (określenie to obejmuje m.in. odwołanie) wniesione na piśmie powinno być przez stronę podpisane. W myśl art. 169 § 1 Ordynacji podatkowej jeśli odwołanie nie spełnia wymogów określonych przepisem prawa organ podatkowy wzywa wnoszącego podanie (pod rygorem pozostawienia odwołania bez rozpatrzenia) do usunięcia braków odwołania w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania. Powołany przepis stosuje się również, jeśli strona nie wniosła opłat, które zgodnie z odrębnymi przepisami powinny zostać uiszczone z góry (art. 169 § 2 Ordynacji podatkowej).
W niniejszej sprawie bezsporne jest, że odwołanie Z.B. z dnia [...] r. od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w K. z dnia [...] r. nie było przez stronę podpisane i opłacone. Niekwestionowana jest również okoliczność, że podatnik został prawidłowo wezwany przez organ do uzupełnienia wskazanych braków, a wezwanie to doręczono żonie strony w dniu [...] 2004 r. Wezwanie to pozostało bez odpowiedzi i taki stan rzeczy nakazywał organowi podatkowemu I instancji zastosowanie dyspozycji art. 169 § 4 Ordynacji podatkowej i pozostawienie odwołania bez rozpatrzenia.
Przedmiotem oceny Sądu w niniejszej sprawie jest zatem zasadność orzeczenia organu II instancji, który rozpoznał zażalenie podatnika w kontekście okoliczności przywołanych przez stronę na uprawdopodobnienie braku winy w nieterminowym (bo dokonanym dopiero wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu) uzupełnieniu braków odwołania.
Zdaniem Sądu organ odwoławczy zasadnie uznał, że przedstawione przez stronę wyjaśnienia nie przemawiają za uwzględnieniem zażalenia. Bezpodstawna byłaby bowiem konstatacja, że przedłożenie orzeczenia lekarskiego dokumentującego niezdolność podatnika do pracy w okresie od [...] 2005 r. do [...] 2005 r., w którym stwierdzono, że chory "może chodzić" stanowi przesłankę uchylenia postanowienia o pozostawieniu nieuzupełnionego przez stronę odwołania bez rozpatrzenia.
Uwzględniając zatem całokształt okoliczności sprawy, Sąd – działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – skargę jako nieuzasadnioną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło