I SA/Gl 912/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2007r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. i J. O. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: odrzucić skargę; Skarżący T. i J. O. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K., skargę na decyzję tego organu z dnia [...] Nr [...]. Po otrzymaniu skargi wraz z odpowiedzią na tę skargę i aktami administracyjnymi, Sąd wezwał skarżących do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w niniejszej sprawie oraz nadesłanie odpisu skargi poświadczonego za zgodność z oryginałem, celem doręczenia go uczestnikowi postępowania sądowego. Wezwanie wraz z pouczeniem, o skutkach jego niewykonania (tj. odrzuceniu skargi po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu od dnia doręczenia wezwania) zostało skutecznie doręczone skarżącym w dniu 14 listopada 2007r. (potwierdzenia odbioru). Zatem termin do uzupełnienia braków upłynął odpowiednio dnia 21 listopada 2007r. (środa). Z kolei skarżący uzupełnili braki formalne skargi dopiero w dniu 23 listopada 2007r. Dlatego też uzupełnienie braków skargi jako dokonane po upływie przewidzianego terminu okazało się być bezskuteczne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a Sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W niniejszej sprawie nie wykonano obowiązku nałożonego w prawidłowo doręczonych wezwaniach Sądu w przewidzianym siedmiodniowym terminie, a zatem skarga strony na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] podlega odrzuceniu. Wobec powyższego, na mocy art. 58 § 1 pkt. 3 oraz § 3 p.p.s.a orzeczono jak w sentencji postanowienia.