I SA/Gl 914/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Machcińska po rozpoznaniu w dniu 20 czerwca 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości na 2003 r. postanawia: odrzucić skargę kasacyjną. Wyrokiem z dnia 24 lutego 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uchylił zaskarżoną w niniejszej w sprawie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. i zasądził koszty postępowania. Działający w imieniu skarżącej Spółki pełnomocnik procesowy w osobie radcy prawnego M. G. zaskarżył powyższy wyrok poprzez wniesienie do Naczelnego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem tut. Sądu, skargi kasacyjnej. W dalszej kolejności wezwano pełnomocnika wnoszącego skargę kasacyjną radcę prawnego M. G. do uzupełnienia braku formalnego środka zaskarżenia przez złożenie pełnomocnictwa procesowego lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jednocześnie wskazano, że złożone do akt sprawy pełnomocnictwo z dnia 1 lutego 2016 r. upoważnia jedynie do reprezentowania strony skarżącej przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Gliwicach. Przesyłka polecona zawierająca wyżej wymienione wezwanie, doręczona została pełnomocnikowi wnoszącemu skargę kasacyjną w dniu 16 maja 2016 r. W odpowiedzi na powyższe w terminie zakreślonym do uzupełnienia wskazanego braku, nadesłano do Sądu pełnomocnictwo do reprezentacji skarżącej przed sądami administracyjnymi, jednakże pełnomocnictwo udzielone zostało radcy prawnemu G. D.. Do dnia dzisiejszego brak formalny nie został uzupełniony. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 178 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) zwaną dalej w skrócie p.p.s.a., wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. W wyniku wstępnego badania skargi kasacyjnej wniesionej w rozpatrywanej sprawie Sąd dostrzegł, że nie spełnia ona wszystkich wymagań formalnych. W aktach sprawy brak jest bowiem pełnomocnictwa, z którego wynikałoby, że podpisany pod skargą kasacyjną radca prawny został umocowany do dokonania tej czynności. Z nadesłanego dokumentu pełnomocnictwa (k. 73 akt sądowych) wynika, że umocowanie pełnomocnika obejmuje jedynie postępowanie pierwszoinstancyjne. Brak jest zatem w aktach sprawy dokumentu pełnomocnictwa, z którego wynikałoby umocowanie pełnomocnika do sporządzenia i wniesienia skargi kasacyjnej, bądź też reprezentowania strony skarżącej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Brak pełnomocnictwa stanowi brak formalny podlegający usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie 7 dni. W przypadku natomiast gdy pismem tym jest skarga kasacyjna, niewykonanie w terminie wezwania do usunięcia braków formalnych tejże skargi, obliguje sąd zgodnie z art. 178 p.p.s.a. do jej odrzucenia. W rozpatrywanej sprawie pomimo prawidłowo skierowanego wezwania oraz pouczenia o negatywnych skutkach procesowych jego niewykonania, pełnomocnik nie przedłożył w wyznaczonym terminie wymaganego dokumentu wykazującego czy jest umocowany do wykonywania podjętych przez siebie czynności procesowych, które nie są objęte przedłożonym do akt sprawy pełnomocnictwem – w tym przede wszystkim do sporządzenia w imieniu strony skargi kasacyjnej. Zatem złożoną skargę kasacyjną należało odrzucić, a to na mocy art. 178 w związku z art. 176 ustawy p.p.s.a., o czym orzeczono jak w sentencji.