I SA/Gl 918/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana po rozpoznaniu w dniu 22 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. G. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia [...] nr [...] ([...]) w przedmiocie ulgi w spłacaniu należności pieniężnych, do których nie stosuje się przepisów Ordynacji podatkowej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Dziesięć dni po tym, jak A. G. wniósł do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych skargę na decyzję tamtejszego organu z dnia [...], pismem z dnia 30 lipca 2012 r. oświadczył, iż wycofuje skargę w tej sprawie. Organ odwoławczy odpowiadając na skargę wniósł o umorzenie postępowania w związku z przywołanym wyżej oświadczeniem skarżącego. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 60 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - dalej w skrócie: P.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne, albowiem czynność ta nie zmierza do obejścia prawa i nie spowoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Z tych względów i na podstawie art. 60 P.p.s.a. w związku z art. 161 § 1 pkt 1 tej ustawy orzeczono jak w pkt 1 sentencji postanowienia.