I SA/Gl 92/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Pindel (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 2 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S. M. oraz F. sp. z o.o. w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia 13 grudnia 2024 r. nr SKO.FP/41.4/648/2024/18290 w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2020 r. postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia 14 kwietnia 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę S. M. oraz F. sp. z o.o. w K. na decyzję oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia. W motywach rozstrzygnięcia Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżących, inicjując postępowanie sądowe, wniósł skargę w formacie pdf na adres poczty elektronicznej (adres e-mail) organu, z pominięciem skrzynki podawczej organu na platformie ePUAP. Według Sądu natomiast w chwili obecnej jedyną drogą skutecznego wniesienia skargi w formie dokumentu elektronicznego jest wniesienie jej za pośrednictwem platformy ePUAP. W skardze kasacyjnej od powyższego postanowienia pełnomocnik skarżących zarzucił naruszenie przepisów postępowania, które to uchybienia mogły mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj. naruszenie: 1) art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2026 r., poz. 143 ze zm.), dalej "p.p.s.a.", poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie z uwagi na fakt, że w sprawie skutecznie poprzez portal doręczeń elektronicznych (e-doręczeń) na adres elektroniczny organu odwoławczego - strony przeciwnej (AE:PL-62061-4L237-SGEGT-14) została w terminie ustawowym wniesiona skarga, albowiem dokonanie tego przez portal ePUAP nie było możliwe, wobec czego nieprawdziwe jest twierdzenie Sądu, że pełnomocnik skarżących poprzestał na wniesieniu skargi za pomocą skrzynki e-mailowej organu, 2) art. 178 p.p.s.a., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie z uwagi na brak przesłanek do odrzucenia skargi w związku z zarzutem nr 1. W oparciu o powyższe zarzuty pełnomocnik skarżących wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie od strony przeciwnej kosztów procesu, w tym zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Ponadto, na podstawie art. 106 § 3 p.p.s.a. wniósł o przeprowadzenie dowodów uzupełniających z następujących dokumentów: 1) wydruku korespondencji nadanej przez system e-Doręczeń do organu odwoławczego zawierającego skargę na decyzję w niniejszej sprawie z 27 stycznia 2025 r., 2) potwierdzenia wysłania korespondencji ad. 1 przez system e-Doręczeń w dniu 27 stycznia 2025 r. - na okoliczność wysłania skargi do organu odwoławczego w ustawowym terminie – oprócz korespondencji e-mailowej, także w systemie pocztowym elektronicznie. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skierowane do organu, czy w dniu 27 stycznia 2025 r. wpłynęła na adres do doręczeń elektronicznych organu skarga w formie dokumentu elektronicznego organ w piśmie z dnia 11 czerwca 2025 r. wskazał, że ww. skarga nie wpłynęła na adres do doręczeń elektronicznych, a została przesłana jedynie na adres e-mail organu. Postanowieniem z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt III FSK 1214/25 Naczelny Sąd Administracyjny (dalej "NSA") uchylił zaskarżone postanowienie i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gliwicach. Według NSA, w niniejszej sprawie istnieją wątpliwości, co do ustaleń sądu pierwszej instancji, które wymagają dodatkowego wyjaśnienia. Wyjaśnienia wymaga, czego dotyczy wydruk potwierdzenia wysłania, który przedłożyli skarżący wraz ze skargą kasacyjną, oraz czy do organu odwoławczego przez platformę e-Doręczenia wpłynęła skarga skarżących, nie tylko w dniu 27 stycznia 2025 r., ale również w dacie zbliżonej do tego dnia. Nie można bowiem, w ocenie NSA, wykluczyć sytuacji, że skarga wysłana przez pełnomocnika skarżących w podanej przez niego dacie z przyczyn technicznych lub innych wpłynęła do organu w innej dacie. W takim przypadku decydująca będzie data nadania skargi. Biorąc powyższe pod uwagę NSA stwierdził, że sąd pierwszej instancji przedwcześnie uznał, że strona skarżąca nie wniosła skargi przez platformę e-Doręczenia. W odpowiedzi na wezwanie Sądu do wyjaśnienia wskazanych wyżej wątpliwości organ w piśmie z dnia 10 lutego 2026 r. podniósł, że wydruk potwierdzenia wysłania pisma załączony do skargi kasacyjnej dotyczy pisma przewodniego wysłanego przez podatnika za pośrednictwem platformy e-Doręczeń (w załączeniu przesłał plik zawierający całą korespondencję). Z treści powyższego pisma wynika, że stanowi ono pismo przewodnie, w którym pełnomocnik skarżących podał, że w załączeniu przesyła skargę na decyzję SKO w Katowicach nr SKO.FP/41.4/648/2024/18290 dotyczącą podatku od nieruchomości za 2020 r. Jednocześnie organ poinformował, że w datach zbliżonych do 27 stycznia 2025 r. nie wpłynęła skarga podatnika przez platformę e-Doręczeń. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna. Na wstępie należy wyjaśnić, że tutejszy Sąd rozpoznając powtórnie wywiedzioną w niniejszej sprawie skargę związany jest wskazaniami NSA zawartymi w cyt. wyżej postanowieniu z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt III FSK 1214/25. Stosownie bowiem do treści art. 190 p.p.s.a., sąd, któremu sprawa została przekazana, związany jest wykładnią prawa dokonaną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Nie można oprzeć skargi kasacyjnej od orzeczenia wydanego po ponownym rozpoznaniu sprawy na podstawach sprzecznych z wykładnią prawa ustaloną w tej sprawie przez Naczelny Sąd Administracyjny. Oznacza to, iż wojewódzki sąd administracyjny przy ponownym rozpoznawaniu danej sprawy jest związany wykładnią dokonaną przez Naczelny Sąd Administracyjny zarówno w zakresie prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, przy czym ocena ustaleń faktycznych jest pochodną oceny wykładni (a w konsekwencji zastosowania) przepisów postępowania. Punktem wyjścia dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest fakt, iż skarga w przedmiotowej sprawie została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach za pośrednictwem organu jedynie za pomocą poczty elektronicznej (e-mail). W judykaturze przyjmuje się zaś, że takie skierowanie skargi do sądu administracyjnego w formie pisma elektronicznego skierowanego do odbiorcy na e-mail, który nie jest elektroniczną skrzynką podawczą, nie może być uznane za skuteczne wniesienie skargi "w formie dokumentu elektronicznego do elektronicznej skrzynki podawczej organu" (por. postanowienie NSA z dnia 15 czerwca 2021 r., sygn. akt III OSK 4856/21; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne na: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Dodatkowo, mając na uwadze stwierdzenia zamieszczone w uzasadnieniu postanowienia NSA z dnia 26 listopada 2025 r., sygn. akt III FSK 1214/25 oraz aktualne orzecznictwo NSA (por. postanowienia NSA: z dnia 17 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1176/25, z dnia 24 września 2025 r., sygn. akt I FSK 1395/25 oraz z dnia 27 listopada 2025 r., sygn. akt I FSK 1506/25) wskazać należy, że dopuszczalne jest wniesienie skargi do sądu administracyjnego w formie dokumentu elektronicznego za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi z wykorzystaniem systemu teleinformatycznego innego niż ePUAP, tj. z wykorzystaniem systemu e-Doręczeń. Jednakże w rozpatrywanej sprawie pełnomocnik skarżących nie wykazał, że wniósł skargę przez platformę e-Doręczenia, co potwierdził organ w piśmie z dnia 10 lutego 2026 r. Wprawdzie w skardze kasacyjnej pełnomocnik skarżących wskazał, że wniósł skargę do Sądu nie tylko poprzez wysłanie jej pocztą elektroniczną (e-mail), ale także przez platformę e-Doręczenia. Na potwierdzenie powyższego do skargi kasacyjnej dołączył wydruk z systemu e-Doręczeń korespondencji kierowanej do organu datowanej na dzień 27 stycznia 2025 r. oraz potwierdzenie wysłania wygenerowane w systemie e-Doręczenia. Jednakże organ w piśmie z dnia 10 lutego 2026 r. wskazał, że wydruk potwierdzenia wysłania pisma załączony do skargi kasacyjnej dotyczy jedynie pisma przewodniego wysłanego przez podatnika za pośrednictwem platformy e-Doręczeń, nie zaś samej skargi. Jednocześnie poinformował, że w datach zbliżonych do 27 stycznia 2025 r. nie wpłynęła skarga podatnika przez platformę e-Doręczeń. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, iż w przedmiotowej sprawie skarga została wniesiona jedynie za pośrednictwem poczty elektronicznej e-mail, nie zaś przez platformę e-Doręczenia. W ocenie Sądu poczta elektroniczna (adres e-mail) nie jest tożsama z pojęciem elektronicznej skrzynki podawczej. Oznacza to, że wniesienie skargi na adres e-mail organu, choćby był on dostępny w przestrzeni publicznej, nie można uznać za skuteczne wniesienie skargi za pośrednictwem elektronicznej skrzynki podawczej organu. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.