I SA/Gl 922/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Anna Tyszkiewicz - Ziętek, po rozpoznaniu w dniu 28 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie opłaty skarbowej postanawia odrzucić skargę kasacyjną. Postanowieniem z dnia 19 listopada 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny umorzył postępowanie sądowe zainicjowane skargą B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...], którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...], umarzającą postępowanie w sprawie umorzenia opłaty skarbowej za decyzję o zmianie nazwiska i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia. Rozstrzygnięcie takie zapadło, gdyż strona w piśmie z dnia 17 października 2007 r. zawarła "prośbę o wycofanie skargi". Pismem z dnia 30 listopada 2007 r. opatrzonym tytułem "Skarga kasacyjna Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach do Naczelnego Sądu Administracyjny" B. B. podała m.in. że zwraca się "o założenie skargi i umorzenie kosztów opłaty skarbowej". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 175 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego, ewentualnie - w sprawach obowiązków podatkowych - przez doradcę podatkowego, a w sprawach własności przemysłowej przez rzecznika patentowego. Wspomniana regulacja wprowadza w postępowaniu przed sądami administracyjnymi tzw. przymus adwokacko-radcowski (który w sprawach podatkowych może być realizowany także poprzez doradcę podatkowego). Skarga kasacyjna sporządzona przez stronę osobiście jest zatem skargą wadliwą, która to wadliwość nie może zostać usunięta poprzez wezwanie do usunięcia braków skargi. Z tych względów skarga kasacyjna sporządzona z naruszeniem art. 175 § 1 – 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skutkuje jej odrzuceniem (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r. sygn. akt FSK 3/04 publ. Monitor Prawniczy 2004/5/2002). Na mocy art. 178 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga kasacyjna wniesiona po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalna, jak również skarga kasacyjna, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie podlega odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Wobec powyższego skargę kasacyjną od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach dnia 19 listopada 2007 r., która została sporządzona i podpisana osobiście przez skarżącą należało, jako niedopuszczalną odrzucić, a zatem orzeczono jak w sentencji postanowienia.