I SA/Gl 927/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Kozicka (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia zawiesić postępowanie sądowe. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta R. z dnia [...] nr [...] określającą A S.A. w W. wysokość zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. w wysokości [...] zł oraz odmawiającą umorzenia postępowania w sprawie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od nieruchomości za 2007 r. Po otrzymaniu w dniu 21 lipca 2011 r. tej decyzji Spółka, reprezentowana przez doradcę podatkowego, wystąpiła do organu ją wydającego z wnioskiem o stwierdzenie jej nieważności. Pismo z dnia 11 sierpnia 2011 r., zawierające to żądanie, wpłynęło do organu w dniu 17 sierpnia 2011 r. Natomiast w dniu 22 sierpnia 2011r. pełnomocnik Spółki oddał w polskim urzędzie pocztowym skargę na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, inicjując w ten sposób niniejsze postępowanie sądowe. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie. W piśmie z dnia 17 października 2011 r. pełnomocnik Spółki, powołując się na art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: P.p.s.a., sformułował żądanie zawieszenia postępowania sądowego "z uwagi na to, że rozstrzygnięcie przedmiotowej sprawy zależy od wyniku postępowania w zawisłych przed Trybunałem Konstytucyjnym sprawach: 1) skarg konstytucyjnych B S.A. (sygn. akt SK 19/10, SK 20/10, SK 21/10, SK 24/10), 2) skargi konstytucyjnej, jaką – w zakresie art. 1a ust. 1 pkt 2 oraz art. 2 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatkach i opłatach lokalnych – złożyła A S.A. w dniu 23 września 2010 r.". W piśmie z dnia 21 października 2011 r. organ nie podzielił stanowiska strony skarżącej odnośnie zasadności zawieszenia postępowania. Z kolei w piśmie z dnia 16 listopada 2011 r. organ odwoławczy poinformował Sąd, iż postępowanie odwoławcze od decyzji Kolegium z dnia [...] nr [...] odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji, będącej przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 124 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku, o którym mowa w art. 56. Przepis ten stanowi z kolei, że w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Analiza przedstawionego stanu faktycznego nie pozostawia wątpliwości, że taki przypadek zachodzi w niniejszej sprawie. Zgodnie bowiem z art. 248 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t. j. Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 ze zm.) postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji wszczyna się z urzędu lub na żądanie strony. Stosownie natomiast do art. 165 tej ustawy datą wszczęcia postępowania na żądanie strony jest dzień doręczenia żądania organowi podatkowemu, z zastrzeżeniem art. 165a, który nie ma zastosowania w tym wypadku, gdyż reguluje kwestię wniesienia żądania przez osobę niebędącą stroną lub niemożności wszczęcia postępowania z jakichkolwiek innych przyczyn. Z kolei skargę do sądu administracyjnego można wnieść poprzez jej oddanie w polskim urzędzie pocztowym lub w polskim urzędzie konsularnym, o czym stanowi art. 83 § 3 P.p.s.a. Niniejsze postępowanie sądowe zostało zainicjowane poprzez oddanie skargi w polskim urzędzie pocztowym w dniu 22 sierpnia 2011 r., a zatem po wszczęciu postępowania w celu stwierdzenia nieważności zaskarżonego aktu, które nastąpiło w dniu 17 sierpnia 2011 r., tj. z chwilą doręczenia żądania (wniosku) strony organowi odwoławczemu. Stwierdzenie zaistnienia tej okoliczności obliguje sąd do zawieszenia postępowania na podstawie art. 124 § 1 pkt 6 i art. 56 P.p.s.a., co orzeczono w sentencji. Końcowo wyjaśnić należy, że wystąpienie zdarzenia determinującego obligatoryjne zawieszenie postępowania sądowego czyni oczywiście niecelowym rozpatrywanie na tym etapie postępowania, czy zostały spełnione przesłanki fakultatywnego jego zawieszenia, o których mowa w art. 125 P.p.s.a.