I SA/Gl 93/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Marek Kołaczek, , , po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. J. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od środków transportowych p o s t a n a w i a odrzucić skargę Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] nr [...] określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu podatku od środków transportowych za rok 1999. W skardze W. J. zakwestionował zasadność tego rozstrzygnięcia. Zarządzeniem z dnia 8 marca 2005 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny wezwał skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie to, zawierające pouczenie, że nieuzupełnienie braków skargi we wskazanym wyżej terminie spowoduje jej odrzucenie, zostało doręczone skarżącemu osobiście w dniu [...]. Odpowiadając na wezwanie skarżący opisał swoją trudną sytuację majątkową oraz podał szereg kwot wraz z numerami tytułów wykonawczych i oznaczeniem miesięcy ( stycznia i lutego ) 1999 r., nie wskazując jednakże czego dotyczą i nie precyzując ostatecznie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga powinna czynić zadość wymogom pisma procesowego a ponadto zawierać elementy wskazane w tym przepisie. Wymogi pisma procesowego określone zostały m.in. w art. 46 i art. 215 cyt. ustawy. Z treści tego ostatniego przepisu wynika, iż w każdym piśmie wszczynającym postępowanie sądowe w danej instancji należy podać wartość przedmiotu zaskarżenia, jeżeli od tej wartości zależy wysokość opłaty. W niniejszym przypadku zależność taka zachodzi. Skarżący zobowiązany był więc podać wartość przedmiotu zaskarżenia w skardze, bądź na wezwanie Sądu. Warunku tego jednakże nie spełnił, nie sposób bowiem uznać, aby nadesłane pismo z dnia [...] zadośćuczyniło wezwaniu Sądu. Skoro strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków skargi, zatem na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 należało skargę odrzucić. Wobec powyższego, na podstawie powołanych wyżej przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w części dyspozytywnej postanowienia. su.