I SA/Gl 933/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Stanik, po rozpoznaniu w dniu 9 sierpnia 2004 r. przy udziale - na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. O. na decyzję Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w sprawie kontroli wydatków środków publicznych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę Skargą z dnia [...] r., nadaną listem poleconym w tym samym dniu, B. O. wniósł do tut. Sądu skargę na źle przeprowadzoną kontrolę w zakresie wydatkowania środków publicznych wydatkowanych przez Urząd Miasta i Gminy K. Podstawą do tych zarzutów stała się treść pisma Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] r. nr [...] stanowiącego odpowiedź na wątpliwości przedstawione przez skarżącego. W odpowiedzi na skargę z dnia [...] r. Regionalna Izba Obrachunkowa w K. wniosła o jej oddalenie podnosząc, iż skarżący nie wykazał interesu prawnego do jej wywiedzenia w związku z czym jest ona bezpodstawna. W tym stanie rzeczy Sąd stwierdził, co następuje: Zgodnie z przepisami ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) przedmiotem skutecznej skargi do sądu administracyjnego, o ile przepisy szczególne nie stanowią inaczej (por.: J. Borkowski – "Ustawy o dwuinstancyjnym sądownictwie administracyjnym", Mon. Praw. z 2003 r. nr 8, str. 345), może być wyłącznie skarga na decyzję postanowienie, akt bądź czynność administracyjną dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa albo na bezczynność organu prawem zobowiązanego do podjęcia jednego z wyżej wskazanych przejawów władztwa administracyjnego, która wniesiona została w sposób i w terminie prawem określonym. Wniosek taki wynika bowiem w szczególności z dyspozycji przepisów art. 3 § 2 i 3 oraz Działu III rozdz. 2 wyżej przywołanej ustawy. Stąd też nie wdając się w niniejszym przypadku w roztrząsanie kwestii terminowości wniesienia skargi (nota bene wysoce wątpliwej, gdy zestawi się ze sobą daty podjętych przez organ czynności z treścią art. 52 i 53 cyt. wyżej ustawy) stwierdzić trzeba, że w sprawie przede wszystkim brak jest przedmiotu zaskarżenia. Pismo skierowane do skarżącego, które zawiera sformułowania kwestionowane przez niego, nie mieści się bowiem w katalogu spraw poddanych, zgodnie z treścią art. 3 § 2 i 3 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, kognicji sądu administracyjnego. Z tych względów skargę uznano za niedopuszczalną w rezultacie czego odrzucono ją w oparciu o przepis art. 58 § 1 pkt 6 cyt. wyżej ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stąd też na podstawie przywołanych wyżej przepisów prawa orzeczono jak w postanowieniu. SJ/