I SA/Gl 936/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak po rozpoznaniu w dniu 7 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Z. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Decyzją z dnia [...] nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w K. utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w D. z dnia [...] nr [...] określającą I. Z. zobowiązanie w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2004 r. w wysokości [...] zł. Przesyłka zawierająca decyzję organu odwoławczego, skierowana do I. Z., awizowana była z powodu nieobecności adresata w dniu 1 kwietnia 2011 r., następnie zaś w dniu 8 kwietnia 2011 r., po czym w dniu 18 kwietnia 2011 r. zwrócono ją nadawcy z adnotacją Poczty "nie podjęto w terminie", co wynika z dokumentów, znajdujących się w aktach administracyjnych. W piśmie z dnia 30 sierpnia 2011 r. (nadanym w dniu 31 sierpnia 2011 r.) I. Z. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą decyzję. Wraz ze skargą złożyła wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W uzasadnieniu wniosku podała, że w piśmie z dnia 8 sierpnia 2011 r. zwróciła się do Dyrektora Izby Skarbowej w K. o udzielenie informacji o przewidywanym terminie rozpatrzenia odwołania od decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego. Odpowiadając na zapytanie, Dyrektor Izby Skarbowej poinformował ją, że decyzją z dnia [...] zakończone zostało postępowanie odwoławcze. Organ nadto wyjaśnił, że decyzja powyższa doręczona została jej w sposób zastępczy w dniu 15 kwietnia 2011 r. Skarżąca wskazała, że w okresie od dnia 27 marca 2011 r. do dnia 25 kwietnia 2011 r. nie przebywała pod swoim adresem w D., lecz u syna M. Z. w K., a to w związku z koniecznością zapewnienia pomocy ciężarnej synowej M. Z. w prowadzeniu gospodarstwa domowego. Podała dodatkowo, iż jej syn w dniu 27 marca 2011 r. wyjechał za granicę. Skarżąca zaznaczyła, iż po powrocie do D. nie zauważyła, aby pozostawiono jej awizo jakiejkolwiek przesyłki. Dodała, że w okresie, kiedy miała być awizowana przesyłka, w D. nie było również jej męża, gdyż przebywał za granicą. Końcowo wskazała, iż w dniu 15 sierpnia 2011 r. jej synowa urodziła córkę, na dowód czego załączyła kopię aktu jej urodzenia. Odpowiadając na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w K. wniósł o jej odrzucenie z uwagi na uchybienie terminu do wniesienia skargi, w przypadku zaś uwzględnienia wniosku o przywrócenie terminu – o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Aby jednak sąd mógł rozpoznać merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu, musi on zostać złożony do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że wniosek skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony i jako taki podlega odrzuceniu. W niniejszej sprawie bowiem przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała najpóźniej w dniu 22 sierpnia 2011 r., kiedy to stronie doręczone zostało pismo Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 18 sierpnia 2011 r., informujące o wydaniu w dniu [...] decyzji oraz o uznaniu jej za doręczoną w dniu 15 kwietnia 2011 r. (pismo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy wraz ze zwrotnym potwierdzeniem jego odbioru). Wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi złożony został natomiast przez skarżącą (wraz ze skargą) dopiero w dniu 31 sierpnia 2011 r. (data nadania), a zatem już po upływie 7-dniowego terminu, przewidzianego na dokonanie tej czynności. Zgodnie z art. 88 P.p.s.a. spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu podlega odrzuceniu na posiedzeniu niejawnym. Sąd mając zatem na uwadze całokształt okoliczności sprawy i działając na podstawie wyżej wskazanych przepisów, obowiązany był odrzucić wniosek o przywrócenie terminu, co też orzeczono w sentencji postanowienia.