I SA/Gl 936/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Ewa Madej, po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. O. na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zasądzić od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz M. O. kwotę 457 (słownie: czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego M. O., reprezentowany przez pełnomocnika w osobie doradcy podatkowego, wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, oznaczoną w sentencji postanowienia, w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych wnosząc o uchylenie zaskarżonej interpretacji i zasądzenie kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ interpretacyjny wniósł o umorzenie postępowania wobec uwzględnienie skargi na podstawie art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) i wydaniu interpretacji z dnia [...] nr [...] zmieniającej zaskarżoną interpretację i uznającą stanowisko skarżącego podane we wniosku za prawidłowe. Zarządzeniem z dnia 4 października 2017 r. zwrócono się do organu o wskazanie czy na interpretację wydaną w trybie autokontroli, została wniesiona skarga do sądu administracyjnego. W odpowiedzi na powyższe organ interpretacyjny wskazał, że na interpretację wydaną w trybie autokontroli nie wniesiono skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność czy przewlekłe prowadzenie postepowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W rozpoznawanej sprawie organ interpretacyjny uchylił w całości zaskarżoną interpretację i uznał stanowisko skarżącej przedstawione we wniosku za prawidłowe, zachowując jednocześnie termin przewidziany do dokonania tejże czynności. Można zatem uznać, że organ odwoławczy uczynił zadość żądaniu strony eliminując zaskarżone, wadliwe akty administracyjne z obrotu prawnego. W tej sytuacji dalsze postępowanie sądowe stało się z bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia. Z kolei zgodnie z art. 201 p.p.s.a. zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw przysługuje skarżącemu od organu w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 p.p.s.a., zgodnie z którym organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozprawy. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Wynagrodzenie doradcy podatkowego, który reprezentował stronę należy ustalić na podstawie rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz.U. z 2011 r. Nr 31, poz. 153). Zgodnie z § 3 ust. 1 pkt 2 stawki minimalne w pierwszej instancji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w sprawach innych niż takie, których przedmiotem jest należność pieniężna wynoszą 240 zł. W niniejszej sprawie skarżąca uiściła wpis w wysokości 200 zł i ta kwota również składa się na poniesione przez nią koszty postępowania sądowego podlegające zwrotowi od organu administracji. Jednocześnie wobec uiszczenia opłaty skarbowej od pełnomocnictwa kwota ta również podlegała zwrotowi. Mając powyższe na względzie o kosztach postępowania orzeczono w pkt 2 sentencji niniejszego postanowienia.