I SA/Gl 938/07

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2007 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] , nr [...] w przedmiocie ulgi płatniczej – umorzenia zaległości podatkowej p o s t a n a w i a 1. zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; 2. ustanowić skarżącemu radcę prawnego. Skarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego. Uzasadniając wniosek, podniósł, że jest osobą niepełnosprawną w stopniu znacznym, a jego dochód nie wystarcza na utrzymanie się z powodu sporych kosztów leczenia oraz toczącego się przeciwko niemu postępowania egzekucyjnego. Według wniosku strona, poza prawem do lokalu, w którym zamieszkuje, nie posiada żadnego majątku. Do wniosku załączono odpisy orzeczenia o stopniu niepełnosprawności oraz "odcinka" świadczenia otrzymanego przez skarżącego w październiku 2007 r. (według niego skarżący otrzymał kwotę [...] zł.). Skarżącemu przyznano już prawo pomocy w sprawach o sygn. I SA/Gl 1509/06 i I SA/Gl 1548/06 – postanowieniami z dnia 6 grudnia 2006 r. zwolniono go od kosztów sądowych i ustanowiono dla niego radcę prawnego. Mając na uwadze powyższe, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie całkowitym – czyli w myśl art. 245 § 2 przywołanej ustawy obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie radcy prawnego lub innego profesjonalnego pełnomocnika – następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Strona, wnosząc o przyznanie prawa pomocy w tym zakresie, powinna zatem udowodnić istnienie wspomnianego faktu. Innymi słowy, na skutek wskazanych przez nią dowodów musi zostać osiągnięty stan pewności co do tego, iż nie jest ona w stanie pokryć jakichkolwiek kosztów postępowania. Nie ulega wątpliwości, że taka sytuacja ma miejsce w rozpatrywanej sprawie. Skarżący po pierwsze ma bowiem problemy zdrowotne, a po drugie kwota otrzymywanego przez niego dochodu jest minimalna i z pewnością nie może być uznana za wystarczającą na opłacenie nie tylko kosztów postępowania w sprawie, lecz wręcz pokrycie wszystkich niezbędnych wydatków życiowych W tym stanie rzeczy na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.