I SA/Gl 938/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji; Decyzją z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta G. określił wysokość odpowiedzialności podatkowej A Sp. z o.o. za odsetki od zaległego podatku od nieruchomości B S.A. w upadłości za okres od stycznia 2003 r. do listopada 2006 r. w kwocie [...] zł. W wyniku rozpoznania odwołania obecnie skarżącej, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., mocą decyzji z dnia [...] nr [...] uchyliło decyzję organu I Instancji i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez ten organ. Decyzją z dnia [...] nr [...], SKO w K., działając po wszczęciu postępowania z urzędu, stwierdziło nieważność własnej decyzji z dnia [...] i przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia. W dalszej kolejności, SKO w K., w wyniku rozpatrzenia odwołania od ostatniego ze wskazanych orzeczeń, decyzją z dnia [...] nr [...] utrzymało w mocy własną decyzję [...] r. [...]. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] r. pełnomocnik skarżącej spółki wniósł miedzy innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W akapicie skargi, poświęconym rzeczonemu wnioskowi, strona skarżąca uzasadniając żądanie, w pierwszej kolejności, zwróciła uwagę na argumentację skargi odnoszącą się do merytorycznych aspektów tej sprawy. Następnie pełnomocnik podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji, wobec faktu, że będzie ona badana przez Sąd, jest bezcelowe. Zaakcentował nadto, że organ odwoławczy wydał względem skarżącej jeszcze inną decyzję w analogicznej sprawie. Z tych względów wykonanie obecnie zaskarżonej decyzji może doprowadzić do znacznego uszczerbku majątkowego po stronie spółki. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 ustawy, jeżeli "zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków." Wypada w tym miejscu odnotować, że wstrzymanie wykonania decyzji – co do zasady - nie powoduje zawieszenia mocy aktu, lecz związane jest jedynie z elementem realizacji przyznanych komuś uprawnień bądź wypełniania nałożonych na kogoś obowiązków. Zauważyć należy, że w przypadku rozpatrywania wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji konieczne jest rozważenie w pierwszej kolejności, czy w konkretnej sytuacji decyzja administracyjna nadaje się i wymaga wykonania, przy czym przez pojęcie wykonania należy rozumieć spowodowanie takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w decyzji. Zarówno z praktyki sądowniczej jak i z piśmiennictwa wynika, że nie każdy akt administracyjny nadaje się do tak rozumianego wykonania. W punkcie wyjścia tej części rozważań należy podkreślić, że zakres ewentualnego zastosowania ochrony tymczasowej został w tym przypadku precyzyjnie sformułowany i dotyczy wyłącznie zaskarżonej decyzji SKO w K. W tym stanie rzeczy stwierdzono, że decyzja ta, jako akt przekazujący sprawę do ponownego rozpatrzenia, nie nadawała prawnomaterialnych uprawnień, ani też nie nakładała tego rodzaju obowiązków, a zatem pozbawiona jest cech wykonalności i z tego powodu wstrzymanie jej wykonania byłoby niecelowe z uwagi na brak skutku w przypadku zastosowania ochrony tymczasowej. Niezależnie od przyjętego wyżej stanowiska Sądu w tej sprawie należy odnotować, że w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji Sąd działa wyłącznie na wniosek strony, zatem to skarżący zobowiązany jest do wykazania okoliczności uzasadniających prawdopodobieństwo wywołania skutków wskazanych w powołanym powyżej przepisie. Innymi słowy, obowiązek ten ciąży na wnioskodawcy, a w gestii Sądu nie leży samodzielne badanie przesłanek do wydania takiego orzeczenia (tak Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 10 lutego 2005 r. sygn. akt FZ 769/04, niepubl.). Z kolei brak uzasadnienia wniosku uniemożliwia jego merytoryczna ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 26 sierpnia 2008 r., sygn. akt II OSK 1073/08, z dnia 17 czerwca 2008 r., sygn. akt II OZ 600/08, z dnia 6 marca 2008 r., sygn. akt I FZ 559/07 – źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym konkretnym przypadku uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w gruncie rzeczy sprowadza się do stwierdzenia, iż decyzja ta będzie przedmiotem badania Sądu. Ta okoliczność – zdaniem pełnomocnika spółki – powoduje, iż wykonanie zaskarżonej decyzji będzie bezcelowe. Tak sformułowany wniosek nie naprowadza Sądu na jakiekolwiek okoliczności, które mogłyby świadczyć o ewentualnym spełnieniu przesłanek z cytowanego na wstępie przepisu. Z kolei ocena zasadności argumentacji odnoszącej się do merytorycznych aspektów sprawy nie może być, na tym etapie postępowania, wzięta pod uwagę. W tym stanie rzeczy, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.