I SA/Gl 943/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Mirosław Kupiec, , , po rozpoznaniu w dniu 8 sierpnia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. J. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...]r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a odrzucić skargę W piśmie z dnia 13 maja 2005 r., skierowanym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach, za pośrednictwem Dyrektora Izby Skarbowej w K. , pełnomocnik M. J. wniósł skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r. Nr [...]. Z akt administracyjnych, przesłanych do Sądu wraz z odpowiedzią na skargę wynika, że w dniu [...] 2005 r. ( zwrotne potwierdzenie odbioru zamieszczone w aktach administracyjnych sprawy – przy zał. nr 11), pełnomocnikowi skarżącego, doręczono postanowienie organu odwoławczego z dnia [...] 2005 r. o wskazanym wyżej numerze. Skarga na postanowienie została w tej sprawie nadana w urzędzie pocztowym w dniu [...] 2005 r. ( co wynika z datownika nadawczego przesyłki pocztowej o nr [...]). Zarządzeniem z dnia 21 czerwca 2005 r. Wojewódzki sąd Administracyjny w Gliwicach wezwał stronę skarżącą do rąk pełnomocnika do usunięcia braku skargi przez złożenie pełnomocnictwa procesowego, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie sądu uznano za doręczone w dniu [...] 2005 r. Pismem z dnia [...] 2005 r. pełnomocnik skarżącego oświadczył, że wycofuje skargę w tej sprawie. Z kolei do dnia dzisiejszego nie nadesłano wymaganego pełnomocnictwa. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje : W punkcie wyjścia należało stwierdzić, że skarga w tej sprawie została wniesiona z uchybieniem trzydziestodniowego terminu ustawowego, który w tym przypadku upłynął – zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – zwanej dalej w skrócie : P.p.s.a. w zw. z art. 111 Kodeksu cywilnego – w dniu [...] 2005 r. ([...] – dzień roboczy). W myśl z kolei art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. W zaistniałej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny był zobowiązany skargę – jako spóźnioną – odrzucić, działając w oparciu o przywołane wcześniej przepisy i na podstawie art. 58 § 3 P.p.s.a. Sąd odrzuca także skargę w przypadku, gdy strona skarżąca nie usunie w zakreślonym terminie braków skargi ( art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). Stwierdzono bowiem, że skarga w tej sprawie obarczona jest brakiem, o którym mowa w art. 46 § 3 P.p.s.a. Mając na uwadze poczynione wyżej spostrzeżenia orzeczono jak w sentencji.