I SA/Gl 947/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 22 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi M. K. na tytuł wykonawczy Burmistrza Miasta P. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie inne – tytuł wykonawczy postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z dnia 22 sierpnia 2008 r. skarżący M. K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na tytuł wykonawczy wystawiony przez Burmistrza Miasta P. z dnia [...] nr [...], a dotyczący egzekucji świadczeń pieniężnych. Zaskarżony tytuł wykonawczy wydany został przez Burmistrza Miasta P. na skutek powstania zaległości podatkowych w podatku od nieruchomości za 2003 rok wraz z należnymi odsetkami. Skarżący nie zgłosił zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji. W piśmie z dnia 17 października 2008 r. skarżący wyjaśnił, iż przedmiotem jego skargi jest tytuł wykonawczy nr [...], bowiem został on niewłaściwie do niego skierowany. W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta P. wniósł o jej odrzucenie, jako wniesionej bez zachowania trybu określonego w art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest niedopuszczalna. W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie w sprawie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty, 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, 4a. pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków inne niż określone w pkt 5 podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Nadto w świetle art. 3 § 3 P.p.s.a. sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Wreszcie zgodnie z art. 4 P.p.s.a., sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek a organami administracji rządowej. Tymczasem przedmiotem niniejszej skargi nie jest żaden z wyżej wymienionych aktów. Skarga została bowiem wniesiona na tytuł wykonawczy Burmistrza Miasta P. nr [...], na podstawie którego prowadzone jest postępowanie egzekucyjne w administracji, a co do którego można zgłosić wyłącznie zarzuty w toku postępowania egzekucyjnego w administracji. Zaskarżeniu do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego podlega dopiero ostateczne rozstrzygnięcie organu administracyjnego wydane na skutek zgłoszonych zarzutów. Skarżący jednak nie zgłosił zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego w administracji, lecz wyłącznie zaskarżył tytuł wykonawczy, co w świetle art. 3 P.p.s.a. nie jest dopuszczalne. Mając na uwadze przytoczone wyżej spostrzeżenia stwierdzić należy, iż skarga wniesiona w niniejszej sprawie nie dotyczy żadnego aktu czy też czynności podlegających kontroli sądowoadministracyjnej. Dlatego też skargę M. K. na tytuł wykonawczy wydany przez Burmistrza Miasta P. Sąd uznał za niedopuszczalną i odrzucił na mocy art. 58 § 1 pkt 6 oraz § 3 P.p.s.a.