I SA/Gl 947/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ, Sędzia WSA Agata Ćwik-Bury, Asesor WSA Katarzyna Stuła-Marcela (spr.), Protokolant st. sekretarz sądowy Halina Modliszewska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 listopada 2021 r. sprawy ze skargi H. K. na decyzję Samorządowe Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. oddala skargę. 1. H. K.(dalej: skarżący) wniósł skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach (dalej: organ odwoławczy lub Kolegium) z [...] r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2021 r. 2. Stan sprawy. 2.1. Decyzją z [...] r. Wójt Gminy P. (dalej: organ pierwszej instancji) ustalił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku od nieruchomości za 2021 r. w wysokości [...] zł. 2.2. Odwołanie od tej decyzji skarżący złożył w piśmie z 4 marca 2021 r. kwestionując legalność Rady Gminy P. w związku z tym legalność wydanej przez nią uchwały ustalającej stawkę podatku od nieruchomości. 2.3. Po rozpatrzeniu odwołania organ odwoławczy zaskarżoną w niniejszej sprawie decyzją utrzymał w mocy rozstrzygniecie organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu wskazał, że podatek od nieruchomości został uregulowany w ustawie z dnia 12 stycznia 1991 r. o podatkach i opłatach lokalnych (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 1170, ze zm. – u.p.o.l.). Zgodnie tą ustawą podatnikami podatku od nieruchomości są m.in. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych (art. 3 ust. 1 pkt 1). Opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości łub obiekty budowlane: 1) grunty; 2) budynki lub ich części; 3) budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej (art. 2 ust. 1). Podstawę opodatkowania stanowi: 1) dla gruntów - powierzchnia; 2) dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa (art. 4 ust. 1 u.p.o.l). Na podstawie art. 5 u.p.o.l. rada gminy ustala stawki podatku od nieruchomości w granicach maksymalnym stawek wskazanych w tym przepisie. Podatek od nieruchomości na rok podatkowy od osób fizycznych, z zastrzeżeniem ust. 11, ustala w drodze decyzji organ podatkowy właściwy ze względu na miejsce położenia przedmiotów opodatkowania (art. 6 ust. 7 zd. 1). Dodano, że na podstawie art. 21 ust. 1 z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1990 - p.g.i.k.) podstawą wymiaru podatków są dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Daje podano, że decyzja organu pierwszej instancji została wydana w oparciu o informację podatkową i ewidencję gruntów. Na wezwanie Kolegium do uzupełniania akt sprawy, organ podatkowy przesłał jedynie ewidencję gruntów, wyjaśniając, że informacja podatkowa ulegała zniszczeniu ze względu na upływ czasu. Wskazano, że od 2010 r. stan faktyczny odnośnie powierzchni gruntów i budynków nie uległ zmianie, a podatnik nie składał żadnej deklaracji. Z przesłanego wypisu z rejestru gruntów wynika, że skarżący jest właścicielem gruntów mieszkalnych [B] o powierzchni [...] m2, na których znajduje się budynek nr [...], [...], [...] i [...]. Wprawdzie organ pierwszej instancji błędnie wskazał w decyzji, że orzeka na podstawie informacji podatkowej, której nie posiadał, jednakże nie skutkowało to w okolicznościach rozpatrywanej sprawy uchyleniem decyzji. Powierzchnia gruntu i posadowienie na nim czterech budynków wynika z ewidencji gruntów. Natomiast powierzchnia tych budynków i ich przeznaczenie, jak wyjaśniono w piśmie z 6 kwietnia 2021 r., opierała się na pierwotnej informacji podatkowej, niezmiennie wykorzystywanej przez wszystkie poprzednie lata podatkowe. Można więc uznać te informacje za znane organowi podatkowemu z urzędu w myśl art. 187 § 3 ustawy 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, ze zm.). Fakty te zostały stronie zakomunikowane w piśmie z 6 kwietnia 2021 r. i nie były kwestionowane przez podatnika. Stąd Kolegium ustalając przeznaczenie i powierzchnię opodatkowanych budynków doszło do tych samych ustaleń co organ pierwszej instancji. Odnosząc się do zarzutów odwołania Kolegium wyjaśniło, że wysokość podatku zmienia się corocznie w związku możliwością zmiany stawki uchwałą Rady Gminy P.. Prawo do ustalania stawek podatków lokalnych - w ramach maksimum ustawowego - wynika z przysługującego gminie władztwa podatkowego, a sposób korzystania z tego władztwa pozostaje pod społeczną kontrolą mieszkańców. Każdy może wnieść skargę powszechną na radę gminy w zakresie spraw finansowych do właściwej regionalnej izby obrachunkowej (art. 227-229 k.p.a.). Natomiast ustalający wysokość podatku organy podatkowe, są bezwzględnie związane wysokością stawek przyjętych wcześniej przez uchwałę Rady Gminy Pilchowice nr XXV/200/20 z dnia 26 listopada 2020 r. Uchwała ta została opublikowana w oficjalnym dzienniku urzędowym (Dz. Urz. Woj. Śl. z 2020 r., poz. 8339), a więc służy jej domniemanie legalności, którego Kolegium nie może kwestionować. Ani Kolegium ani Wójt Gminy P. nie mają żadnej prawnej możliwości kwestionowania legitymacji prawnej Rady Gminy ani wydanych przez nią uchwał o mocy powszechnie obowiązującej na terenie gminy. Stąd zarzut odwołania nie mógł być rozpatrzony w tym postępowaniu. 3.1. Powyższa decyzja Kolegium została zaskarżona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. W skardze oraz w dalszych pismach procesowych skarżący podnosi, że zostało naruszone jego prawo procesowe zagwarantowane w Konstytucji RP. Pozbawienie prawa wyborczego może dokonać Sąd prawomocnym wyrokiem pozbawienia praw publicznych i obywatelskich. W Gminie P. działa grupa przestępcza, która w wyborach samorządowych w 2018 r. pogwałciła konstytucyjne prawa wyborcze i tą kwestię winno ocenić Kolegium. Wskazał, że jego żądaniem było by Kolegium uznało, że dotychczasowe uchwały Rady Gminy P. są nieprawomocne, gdyż w ich uchwaleniu brały udział osoby, które mandat radnego otrzymały na podstawie działań grupy przestępczej. Uchwały Rady Gminy P. należy uznać za nieważne i nie mogą stanowić podstawy ustalenia wysokości podatków. 3.2. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie ewentualnie o oddalenie i wskazało, że w podstępowaniu dotyczącym ustalenia zobowiązania w podatku od nieruchomości, Kolegium nie jest uprawnione do wypowiadania się w zakresie naruszeń praw wyborczego funkcjonujących organów samorządowych. 3.3. Na rozprawie w dniu 19 listopada 2021 r. skarżący oświadczył, że nie ma pretensji do samej decyzji podatkowej. Uważa, że proces wyboru do Rady Gminy był niekonstytucyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje: 4. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wyraźnie zaznaczyć, że przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Kolegium utrzymująca w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie wymiaru podatku od nieruchomości za 2021 r. Zatem w przedmiotowym postępowaniu Sąd dokonał kontroli decyzji wymierzającej skarżącemu podatek od nieruchomości za 2021 r. i nie był uprawniony do wypowiadania się w zakresie zarzutów dotyczących wyborów do organów samorządowych Gminy P. Dalej zauważyć trzeba, że skarżący w skardze nie sformułował jakichkolwiek zarzutów naruszenia konkretnych przepisów prawa, niemniej jednak - zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, ze zm. - dalej p.p.s.a.) - Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, z zastrzeżeniem art. 57a (który to wyjątek nie ma w niniejszej sprawie zastosowania). 5. Wskazać należy, iż podatnikami podatku od nieruchomości zgodnie z art. 3 ust. 1 pkt 1 u.p.o.l. są m.in. osoby fizyczne będące właścicielami nieruchomości lub obiektów budowlanych. Z kolei w myśl art. 2 ust. 1 pkt 1-3 u.p.o.l. opodatkowaniu podatkiem od nieruchomości podlegają następujące nieruchomości lub obiekty budowlane: - grunty; - budynki lub ich części; - budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej. Wskazane powyżej nieruchomości i obiekty budowlane tworzą odrębne przedmioty opodatkowania. Każdy z tych przedmiotów tj. grunty, budynki lub ich części oraz budowle lub ich części związane z prowadzeniem działalności gospodarczej podlegają opodatkowaniu na odrębnych zasadach. Z ustalonego w sprawie stanu faktycznego, który jest niesporny wynika, że skarżący jest właścicielem działki ewidencyjnej ([...]m2), na której znajduje się lokal mieszkalny ([...] m2), pomieszczenie piwniczne ([...] m2) oraz tzw. budynek gospodarczy ([...] m2). Stwierdzić zatem należy, że w niniejszej sprawie wyróżnić możemy dwa przedmioty opodatkowania: grunty oraz budynki. Następnie zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 1-2 u.p.o.l., podstawę opodatkowania stanowi: - dla gruntów - powierzchnia; - dla budynków lub ich części - powierzchnia użytkowa. W niniejszej sprawie, organy podatkowe ustaliły podstawę opodatkowania (czyli powierzchnię poszczególnych przedmiotów opodatkowania) w sposób prawidłowy i zgodny z ustalonym stanem faktycznym, mającym pokrycie w zebranym w aktach administracyjnych materiale dowodowym tj. zgodnie z informacją z ewidencji gruntów i budynków oraz na podstawie informacji znanych organowi podatkowemu z urzędu. Wskazano, że powierzchnia budynków i ich przeznaczenie, jak wyjaśniono w piśmie z 6 kwietnia 2021 r., opierała się na pierwotnej informacji podatkowej, niezmiennie wykorzystywanej przez wszystkie poprzednie lata podatkowe. Fakty te zostały stronie zakomunikowane w piśmie z 6 kwietnia 2021 r. i nie były kwestionowane przez podatnika. Również na rozprawie w dniu 19 listopada 2021 r, skarżący wskazał Sądowi, iż nie zgłasza zarzutów w stosunku do decyzji wymierzającej podatek od nieruchomości za 2021 r. Dalej godzi się wskazać, że stosownie do treści z art. 21 ust. 1 u.p.g.k. podstawę wymiaru podatków stanowią dane zawarte w ewidencji gruntów i budynków. Dane te są wiążące dla organu podatkowego, mają moc dokumentu urzędowego, o którym mowa w art. 194 o.p., a ich podważanie w toku postępowania podatkowego nie jest dopuszczalne. Z powyższego wynika, że właściciele gruntów, które nie są użytkami rolnymi i lasami, oraz właściciele budynków, mają obowiązek uiszczać podatek od nieruchomości. Wysokość tego podatku ustala się jako iloczyn powierzchni (w przypadku gruntów) lub powierzchni użytkowej (w przypadku budynków) i stosownej stawki, która wynika z uchwały rady gminy. W niniejszej sprawie w toku prowadzonego postępowania organy podatkowe na podstawie danych z ewidencji gruntów oraz na podstawie pierwotnej informacji podatkowej złożonej przez podatnika w 2010 r. i niekwestionowanej przez podatnika w tymże postępowaniu, zasadnie ustaliły powierzchnię opodatkowanego gruntu oraz powierzchnię budynku mieszkalnego i gospodarczego. Odnosząc się zaś do wysokości obliczonego podatku stwierdzić trzeba, że wymiar został dokonany w sposób prawidłowy. Na mocy art. 5 ust. 1 u.p.o.l. rada gminy, w drodze uchwały, określa wysokość stawek podatku od nieruchomości (przepis ten wskazuje przy tym, jakich wielkości stawki te nie mogą rocznie przekroczyć). Stawki te są corocznie aktualizowane przez stosowne obwieszczenie Ministra Finansów w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych, które publikowane są w Monitorze Polskim. I tak w 2021 r. zgodnie z obwieszczeniem Ministra Finansów z dnia 23 lipca 2020 r. w sprawie górnych granic stawek kwotowych podatków i opłat lokalnych na rok 2021 (M.P.2020.673). maksymalna stawka podatku od budynków mieszkalnych nie mogła przekroczyć 0,85 zł od m2 powierzchni użytkowej, od budynków pozostałych, w tym zajętych na prowadzenie odpłatnej statutowej działalności pożytku publicznego przez organizacje pożytku publicznego od m2 powierzchni użytkowej – 8,37 zł, zaś od gruntów pozostałych 0,52 od m2 powierzchni. Jak z tego wynika, że stawki podatku określone w uchwale Rady Gminy Pilchowice z dnia 30 listopada 2020 r., Nr XXV/200/20, w sprawie podatku od nieruchomości na terenie Gminy P. nie przekraczają stawek maksymalnych. Organy podatkowe prawidłowo zastosowały stawki podatkowe tj. stawki dla: gruntów pozostałych (§ 1 pkt 1 lit. c - 0,46 zł), powierzchni użytkowej budynków mieszkalnych (§ 1 pkt 2 lit. a - 0,74 zł) oraz budynków pozostałych (§ 1 pkt 2 lit. e - 7,70 zł) i obliczyły wysokość podatku od nieruchomości na 2021 r. w prawidłowej wysokości. Dokonując zatem kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdził, że jest ona prawidłowa i w żaden sposób nie narusza prawa. 6. Mając powyższe na uwadze Sąd na mocy art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę.