I SA/Gl 950/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych p o s t a n a w i a przywrócić skarżącemu termin do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy. Pismem z dnia 30 października 2008 r. referendarz sądowy wezwał skarżącego do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia go bez rozpoznania. Przesyłka zawierająca to wezwanie została dwukrotnie awizowana, tj. po raz pierwszy w dniu 7 listopada 2008 r. i powtórnie w dniu 17 listopada 2008 r., a następnie w dniu 25 listopada 2008 r. odesłano ją do Sądu z adnotacją "zwrot – nie podjęto w terminie". W konsekwencji zarządzeniem z dnia 16 grudnia 2008 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Odpis powyższego zarządzenia został doręczony skarżącemu w dniu 29 grudnia 2008 r. W dniu 5 stycznia 2009 r. (data nadania) skarżący złożył "wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych na formularzu". W treści uzasadnienia skarżący oświadczył, że w dniach od 27 października 2008 r. do dnia 12 listopada 2008 r. przebywał w szpitalu, gdzie przeszedł operację [...]. Z tego powodu, jak podkreślił, nie została mu doręczona przesyłka zawierająca wezwanie do złożenia wniosku o zwolnienie od kosztów na formularzu. Następnie wskazał, że po wyjściu ze szpitala przebywał do dnia 26 listopada 2008 r. w Gliwicach pod opieką siostry. Poinformował przy tym, że jego konkubina ma inne nazwisko, wobec czego nie są jej wydawane przesyłki kierowane do niego. Skarżący oświadczył też, że ma ona problemy zdrowotne, a jego syn źle psychicznie znosi jego chorobę, dlatego opiekowała się nim siostra. W dalszej części uzasadnienia wskazał, że po powrocie do domu, w skrzynce pocztowej znajdowało się jedynie awizo z dnia 7 listopada 2008 r., a nie pozostawiono awiza z dnia 17 listopada 2008 r., w urzędzie pocztowym poinformowano go zaś, że przesyłka została zwrócona. W końcowej części uzasadnienia wniosku skarżący podniósł, że o wezwaniu z dnia 30 października 2008 r. dowiedział się dopiero po otrzymaniu w dniu 29 grudnia 2008 r. odpisu zarządzenia referendarza z dnia 16 grudnia 2008 r. Podniósł przy tym, że urząd pocztowy nie zawsze działa w sposób prawidłowy, na dowód czego załączył kserokopię koperty, na której obok zapisu, że przesyłkę wydano w dniu 29 grudnia 2008 r. znajduje się pieczątka "awizowano powtórnie dnia 30.12.2008 r.". Ponadto skarżący do wniosku o przywrócenie terminu załączył m. in. formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, a także kartę informacyjną leczenia szpitalnego, z której wynika, że przebywał w szpitalu od dnia 27 października 2008 r. do dnia 12 listopada 2008 r. oraz że był operowany w dniu 3 listopada 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Z kolei w myśl art. 87 § 1 i 2 ppsa pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, należy uznać, iż wniosek o przywrócenie terminu został wniesiony we wskazanym terminie siedmiodniowym. Przyjmując bowiem najbardziej korzystną dla strony interpretację, trzeba stwierdzić, iż wskazana przez skarżącego przyczyna uchybienia terminu – brak wiedzy o wezwaniu do złożenia urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy – ustała z chwilą doręczenia odpisu zarządzenia z dnia 16 grudnia 2008 r. o pozostawieniu bez rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy, tj. w dniu 29 grudnia 2008 r. Wniosek zaś został nadany w urzędzie pocztowym w dniu 5 stycznia 2009 r., a więc przed upływem terminu, o którym mowa w art. 87 ppsa. Zaistniała sytuacja daje zatem możliwość dokonania merytorycznej oceny wniosku w zakresie istnienia przesłanki braku winy w uchybieniu terminu. W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że niemożność terminowego złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy na urzędowym formularzu zaistniała na skutek okoliczności niezawinionych przez niego. Sytuacja życiowa bowiem, w jakiej znalazł się skarżący związana z koniecznością hospitalizacji uzasadnia powyższe twierdzenie, zaś uchybienie to niewątpliwie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Oczywistym przy tym jest, że pobyt skarżącego w szpitalu, a następnie rekonwalescencja pod opieką siostry, zamieszkującej w innej miejscowości niż skarżący, uniemożliwiły mu podjęcie czynności procesowych. Nadto, odnosząc się do oświadczenia skarżącego, że nie otrzymał powtórnego zawiadomienia, należy mieć na uwadze, że istnieje duże prawdopodobieństwo nieotrzymania awiza przez adresata, który zamieszkuje w bloku wielorodzinnym. Dlatego stwierdzić trzeba, że nawet przy dołożeniu najwyższej staranności nie mógł w terminie dopełnić czynności procesowej. W związku z powyższym, na podstawie art. 86 § 1 ppsa, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.