I SA/Gl 955/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: asesor WSA Anna Tyszkiewicz-Ziętek po rozpoznaniu w dniu 4 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia zawiesić postępowanie sądowe. Pismem z dnia 14 października 2007 r. A S.A. z siedzibą w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...],którą organ odwoławczy uchylił w części decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] i określił zobowiązanie podatkowe B S.A. w K. z tytułu podatku dochodowego od osób prawnych za 2003 r. w wysokości [...] zł, tj. w wysokości o [...] zł niższej niż określona przez organ I instancji oraz wysokość odsetek od zaniżonych wpłat zaliczkowych na poczet podatku dochodowego w kwocie [...] zł, tj. niższej od określonej przez organ I instancji o kwotę [...] zł, w pozostałym zakresie decyzja organu I instancji została utrzymana w mocy. Jednym z zasadniczych aspektów sporu jest w niniejszej sprawie kwestia dopuszczalności zaliczenia przez B S.A. w K. (poprzedniczkę prawną skarżącej Spółki) do kosztów uzyskania przychodów za 2003 r. wydatków w łącznej kwocie [...] zł, poniesionych przez podatniczkę w 2003 r. z tytułu umowy zawartej w dniu 14 października 2003 r. ze zleceniobiorcą K. D., prowadzącą działalność gospodarczą pod C w K. Na mocy wspomnianej umowy zleceniobiorca zobowiązał się podjąć kompleksowe działania zmierzające do zaspokojenia przez dłużników tj. D oraz E wierzytelności B S.A. oraz stworzenia warunków formalnych i finansowych dla kontynuacji zadania inwestycyjnego pod nazwą "regulacja rzeki "R.". Organy podatkowe obu instancji, nawiązując szczegółowo do zeznań podejrzanych i świadków złożonych w ramach postępowania przygotowawczego uznały, że żadne działania faktyczne, w tym opracowanie rozwiązań organizacyjno-prawnych oraz projektów stosownych dokumentów nie zostały podjęte przez właścicielkę firmy C, jej pracowników, czy też podwykonawców. Organy podatkowe przyjęły także, iż obowiązujące (potwierdzone w ramach postępowania dowodowego) procedury formalno-prawne wykluczały udział podmiotów zewnętrznych w kwestii pozyskania środków finansowych na kontynuację zadania dotyczącego regulacji rzeki R. W skardze zawarto wniosek o dopuszczenie dowodu z protokołów rozpraw z postępowania karnego poprzedzonego postępowaniem przygotowawczym, w którym zeznania złożyli ci sami świadkowie, których zeznania stały się podstawą wydania kwestionowanego w niniejszej sprawie rozstrzygnięcia organów podatkowych. Strona skarżąca wskazała bowiem w szczególności, iż złożone przed sądem powszechnym zeznania tych osób, dzięki pytaniom zadawanym przez członków składu orzekającego oraz obrońców, zawierają pełny opis okoliczności związanych z doprowadzeniem do zawarcia w grudniu 2003 r. porozumień i umów, dzięki którym skarżąca uzyskała zaległe wynagrodzenie z tytułu regulacji rzeki R. Z uwagi na treść art. 106 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd na rozprawie w dniu 12 marca 2008 r. oddalił ten wniosek. Z nadesłanego na wniosek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach przez Sąd Rejonowy K. aktu oskarżenia z dnia [...] w sprawie o sygn. [...] wynika m.in., że właścicielka firmy C została oskarżona m.in. o to, że ułatwiła podpisanie w dniu 10 października 2003 r. niekorzystnej dla B S.A. umowy wraz z późniejszymi aneksami z dnia 15 grudnia 2003 r., 8 kwietnia 2004 r. i dnia 1 września 2004 r. z firmą C z K., której przedmiotem było udzielenie pomocy ze strony firmy w pozyskaniu środków finansowych na regulację rzeki R., tj. o czyn art. 296 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 18 § 3 kk w zw. z art. 12 k.k. Przedstawiciele B S.A., objęci tym samym aktem oskarżenia zostali oskarżeni o zawarcie niekorzystnej dla B S.A. umowy z dnia 10 października 2003 r., tj. o czyn z art. 296 § 1 i 3 k.k. w zw. z art. 12 k.k. Wobec powyższego za zasadne należy uznać zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zgodnie z którym Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.