I SA/Gl 958/13

Referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Gabriel Radecki po rozpoznaniu w dniu 25 lutego 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie ulg płatniczych – umorzenia i rozłożenia na raty zaległości podatkowych z odsetkami w kwestii wniosku pełnomocnika skarżącej o przyznanie wynagrodzenia tytułem nieopłaconej pomocy prawnej p o s t a n a w i a przyznać adwokatowi A. M. wynagrodzenie od Skarbu Państwa w kwocie 295,20 zł (słownie dwieście dziewięćdziesiąt pięć złotych dwadzieścia groszy, w tym podatek od towarów i usług w kwocie 55,20 zł) tytułem nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu. Postanowieniem z dnia 7 października 2013 r. referendarz sądowy przyznał skarżącej prawo pomocy, ustanawiając jej adwokata, którym wyznaczony został adwokat A. M. Pełnomocnik ten udzielił dalszego pełnomocnictwa aplikantom celem zapoznania się z aktami sprawy (zapisek urzędowy z dnia 25 listopada 2013 r., k. 109 akt), a następnie reprezentowania skarżącej na rozprawie w dniu 22 stycznia 2014 r. Na tej ostatniej pełnomocnik substytucyjny podtrzymał skargę oraz wniósł o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu, oświadczając, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. Pełnomocnik złożył też wniosek o doręczenie odpisu wyroku wydanego w dniu 22 stycznia 2014 r. wraz z uzasadnieniem. Mając powyższe na względzie, zważono, co następuje: Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) wyznaczony adwokat otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. W rozpatrywanym zakresie należy zatem sięgnąć do rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. 2013 r. poz. 461, dalej powoływanego jako "rozporządzenie"). Stosownie do § 19 pkt 1 rozporządzenia, koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości nie wyższej niż 150% stawek minimalnych, o których mowa w jego rozdziałach 3-5. Stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnymi zostały określone w § 18 ust. 1 znajdującym się w rozdziale 5 rozporządzenia. W § 18 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia wskazano takie stawki za postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji, który to etap postępowania został właśnie zakończony. Uprawnia to do przyznania związanego z tym wynagrodzenia. Zgodnie z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia stawki minimalne w postępowaniu przed sądami administracyjnym w pierwszej instancji w sprawach innych niż wymienione dwóch wcześniejszych jednostkach redakcyjnych wynoszą 240 zł. Sprawa objęta wnioskiem zalicza się właśnie do tej kategorii. Jej przedmiot stanowi bowiem skarga na decyzję dotyczącą umorzenia zaległości podatkowej, natomiast w § 18 ust. 1 pkt 1 lit a i b mowa jest o sprawach, których przedmiot stanowią odpowiednio należność pieniężna (lit. a), czyli kwestia ustalenia lub określenia wysokości takiej należności, oraz skargi na decyzję lub postanowienie Urzędu Patentowego (lit. b). W myśl § 2 ust. 3 rozporządzenia przyznane wynagrodzenie (opłatę) trzeba podwyższyć o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności w przepisach o podatku od towarów i usług, obowiązującą w dniu orzekania o tych opłatach, tj. o 23% (55,20 zł). Wobec powyższego na podstawie art. 250 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 8 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i z uwzględnieniem § 2 ust. 3, 18 ust. 1 pkt 1 lit. c i § 19 pkt 1 rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.