I SA/Gl 960/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 16 lutego 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. B. na postanowienie Prezydenta Miasta B. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie opłaty targowej - interpretacja p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Postanowieniem oznaczonym w sentencji niniejszego postanowienia organ na wniosek podatnika udzielił interpretacji. Odpis tego postanowienia został doręczony podatnikowi w dniu 2 października 2007 r. Na postanowienie to podatnik złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjny w Gliwicach, który postanowieniem z dnia [...], sygn. akt I SA/Gl 970/07, odrzucił tę skargę z uwagi na niewezwanie Prezydenta Miasta B. do usunięcia naruszenia prawa. W treści uzasadnienia poinformowano m. in. o treści art. 52 § 3 oraz art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.). Następnie pismem z dnia 2 stycznia 2008 r., które wpłynęło do organu w dniu 3 stycznia 2008 r., podatnik wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa, składając jednocześnie wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności. Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta B. przywrócił termin do wezwania organu podatkowego do usunięcia naruszenia prawa. W treści uzasadnienia przywołano treść art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W dalszej kolejności, odpowiadając na pismo podatnika z dnia 23 lipca 2008 r. (data wpływu do organu 24 września 2008 r.), zawierającego wniosek "o natychmiastowe zakończenie postępowania wywołanego [jego] wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa z daty 2 stycznia 2008 roku pod rygorem wniesienia środka odwoławczego na bezczynność organu podatkowego", Prezydent Miasta B. w piśmie z dnia 30 września 2008 r., przedstawił stan faktyczny sprawy, a nadto wskazał, że "w powyższej sytuacji (...) Pan B. mógł wnieść skargę na pisemną interpretację przepisów prawa podatkowego wydawaną przez Prezydenta Miasta B. w jego indywidualnej sprawie, ponieważ dopełnił wymogu wezwania na piśmie organu do usunięcia naruszenia prawa w odpowiednim terminie". Organ wskazał przy tym, że o terminach do wniesienia skargi strona została poinformowana w postanowieniu z dnia [...] o przywróceniu terminu. Pismo doręczono podatnikowi w dniu 13 października 2008 r. W konsekwencji w dniu 17 października 2008 r. Z. B. wniósł osobiście skargę na pisemną interpretację oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że podatnik "nie dopełnił terminu złożenia skargi do Sądu administracyjnego pomimo faktu, iż był dokładnie poinformowany o takiej możliwości". Postanowieniem z dnia [...] Sąd odmówił przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Odpis powyższego postanowienia został doręczony dorosłemu domownikowi w dniu 13 stycznia 2009 r. Na postanowienie nie zostało wniesione zażalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej ppsa), jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (tj. interpretacji), można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. W myśl zaś art. 53 § 2 ppsa w takim przypadku skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W świetle wskazanego wyżej przepisu nie ulega wątpliwości, że w przypadku, gdy organ nie udzieli odpowiedzi na wezwanie, skargę można więc wnieść w terminie sześćdziesięciu dni liczonym od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. Odnosząc tę regulację do rozpatrywanej sprawy, stwierdzić trzeba, że skarga została wniesiona po upływie terminu przewidzianego dla tej czynności. Wobec nieudzielenia przez organ odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, termin do wniesienia skargi, liczony od dnia wniesienia wezwania do usunięcia naruszenia prawa, czyli od dnia 3 stycznia 2008 r., upłynął zatem z dniem 3 marca 2008 r. Skarga została zaś wniesiona w dniu 17 października 2008 r. Ponadto należy wskazać, że postanowieniem z dnia [...] odmówiono przywrócenia terminu do wniesienia skargi. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.