I SA/Gl 961/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Beata Kozicka, , , po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a odrzucić skargę. WSA/post.1 - sentencja postanowienia A S.A. w C., działająca poprzez kuratora w osobie radcy prawnego J. C., w piśmie z dnia 10 czerwca 2013 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującą w mocy decyzję tego organu z dnia [...] nr [...] dotyczącą odmowy wszczęcia postępowania w zakresie stwierdzenia nieważności (jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa) decyzji ostatecznej Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] utrzymującej w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w sprawie określenia wysokości poniesionej przez Spółkę straty w podatku dochodowym od osób prawnych za 2005 r. w kwocie [...] zł. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 23 lipca 2013 r. wezwano stronę skarżącą – do rąk kuratora – do usunięcia braku w zakresie zdolności procesowej strony skarżącej, w terminie 60 dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 31 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 5 oraz art. 58 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., w skrócie: P.p.s.a.) poprzez złożenie dokumentu, wykazującego umocowanie kuratora do występowania w imieniu Spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wskazano, że z dołączonego do skargi zaświadczenia z Sądu Rejonowego XVII Wydziału Gospodarczego KRS w C. z dnia 2 lipca 2012 r. oraz ze znajdującego się w aktach administracyjnych postanowienia tego Sądu z dnia 11 maja 2012 r. sygn. akt [...] wynika, że radca prawny J. C. ustanowiony został kuratorem Spółki na podstawie art. 138 § 3 Ordynacji podatkowej – w zakresie jej reprezentowania w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji Dyrektora UKS oraz "w ewentualnych postępowaniach odwoławczych". Z dokumentów tych nie wynika zatem umocowanie kuratora do działania w imieniu Spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie – na podstawie odrębnego zarządzenia – wezwano Spółkę do rąk kuratora do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 200 zł – w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe wezwania doręczono w dniu 12 sierpnia 2013 r. W dniu 16 sierpnia 2013 r. uiszczony został wpis od skargi. Z kolei w dniu 28 października 2013 r. (data nadania) kurator nadesłał zaświadczenie z Sądu Rejonowego XVII Wydziału Gospodarczego KRS w C. z dnia 26 sierpnia 2013 r., precyzujące zakres umocowania kuratora. Stwierdza ono, iż w zakresie zobowiązań podatkowych w podatku dochodowym od osób prawnych za 2004 r., kurator może reprezentować Spółkę także w postępowaniach odwoławczych, toczących się przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 28 § 1 P.p.s.a., osoby prawne oraz jednostki organizacyjne mające zdolność sądową dokonują czynności w postępowaniu przez organy albo osoby uprawnione do działania w ich imieniu. Na mocy art. 29 P.p.s.a., przedstawiciel ustawowy lub organ albo osoby, o których mowa w art. 28, mają obowiązek wykazać swoje umocowanie dokumentem przy pierwszej czynności w postępowaniu. Z kolei zgodnie z art. 31 § 1 P.p.s.a., jeżeli braki w zakresie zdolności sądowej lub procesowej albo w składzie właściwych organów dają się uzupełnić, sąd wyznaczy odpowiedni termin. W przypadkach, w których ustanowienie przedstawiciela ustawowego powinno nastąpić z urzędu, sąd zwraca się do właściwego sądu opiekuńczego. Art. 31 § 3 P.p.s.a. stanowi z kolei, że jeżeli braków powyższych nie można uzupełnić albo nie zostały one w wyznaczonym terminie uzupełnione, sąd zniesie postępowanie, w zakresie w jakim jest ono dotknięte brakami, i w miarę potrzeby wyda odpowiednie postanowienie. Wskazuje się, że postanowienie, o jakim mowa w art. 31 § 3 P.p.s.a. to np. postanowienie o odrzuceniu skargi, o którym mowa w art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. (por. W. Chróścielewski, Strony i uczestnicy postępowania sądowoadministracyjnego, artykuł PiP 2004/9/32-45, wersja elektroniczna, opubl. LEX). Podkreślić należy, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jedna ze stron nie ma zdolności sądowej albo jeżeli skarżący nie ma zdolności procesowej a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy albo jeżeli w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej stroną skarżącą zachodzą braki uniemożliwiające jej działanie. Art. 58 § 2 P.p.s.a. przewiduje jednak, że z powodu braku zdolności sądowej jednej ze stron albo zdolności procesowej skarżącego i niedziałania przedstawiciela ustawowego lub braku w składzie organów jednostki organizacyjnej będącej skarżącym, uniemożliwiającego jego działanie, sąd odrzuci skargę dopiero wówczas, gdy brak nie zostanie uzupełniony. W rozpatrywanej sprawie dla Spółki, nie mogącej działać za pośrednictwem swoich organów (z uwagi na brak organu uprawnionego do jej reprezentowania, gdyż mocą postanowienia Sądu Rejonowego w C. XVII Wydziału Gospodarczego KRS w C. z dnia 12 stycznia 2012 r. wykreślono z urzędu dotychczasowego prezesa zarządu), ustanowiony został kurator, co miało miejsce już na etapie postępowania administracyjnego. Składając następnie skargę do sądu administracyjnego na zapadłe w tym postępowaniu rozstrzygnięcie, nie wykazał on jednak swojego umocowania do występowania w imieniu Spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W związku z powyższym, w trybie art. 31 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 5 oraz art. 58 § 2 P.p.s.a. kurator wezwany został do usunięcia braku w zakresie zdolności procesowej strony skarżącej poprzez złożenie dokumentu, wykazującego jego umocowanie do występowania w imieniu Spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie Sąd wyznaczył odpowiedni termin na dokonanie tej czynności, do czego był umocowany treścią art. 31 § 1 P.p.s.a. Kurator ustosunkował się do wezwania, doręczonego w dniu 12 sierpnia 2013 r., dopiero w dniu 28 października 2013 r. a więc już po upływie wyznaczonego 60 – dniowego terminu. Spełniona została zatem przesłanka, o której mowa w art. 31 § 3 P.p.s.a., dotycząca nieuzupełnienia w wyznaczonym terminie braków, o których mowa w art. 31 § 1 tej ustawy. Sąd obowiązany był więc, na podstawie art. 31 § 3 w związku z art. 58 § 1 pkt 5 i art. 58 § 2 P.p.s.a., skargę odrzucić, o czym orzeczono w sentencji postanowienia. Na marginesie Sąd wskazuje, że zaświadczenie z Sądu Rejonowego z dnia 26 sierpnia 2013 r. nadesłane przez kuratora Spółki, precyzujące zakres umocowania kuratora, dotyczy innego roku podatkowego niż decyzja, będąca przedmiotem skargi w niniejszej sprawie. Decyzja ta (oraz poprzedzające ją decyzje Dyrektora Izby Skarbowej oraz UKS) dotyczą bowiem roku 2005, podczas gdy zaświadczenie – w ramach zakresu działania kuratora w imieniu Spółki – obejmuje rok 2004. Z uwagi jednak na ustosunkowanie się kuratora do wezwania Sądu po upływie wyznaczonego terminu (o czym była wyżej mowa), okoliczność powyższa pozostaje bez znaczenia dla niniejszego rozstrzygnięcia.