I SA/Gl 964/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 8 lutego 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę. Postanowieniem z dnia [...] oznaczonym w sentencji Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji uznające za bezzasadne zarzuty wniesione przez A. A. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułu wykonawczego obejmującego należności z tytułu opłaty dodatkowej za nieuiszczenie opłaty parkingowej. Na powyższe postanowienie A. A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 sierpnia 2015 r. wezwano skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpowiadając na wezwanie, skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 3 listopada 2015 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy, a następnie wskutek złożonego sprzeciwu tak samo orzekł Sąd w postanowieniu z dnia 7 grudnia 2015 r., które nie zostało zaskarżone. Z uwagi na powyższe, na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 stycznia 2016 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 25 sierpnia 2015 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka polecona zawierająca powyższe wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 25 stycznia 2016 r. W dniu 29 stycznia 2016 r. skarżący złożył kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych. Wymagany wpis sądowy od skargi do chwili obecnej nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej "ppsa", skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Ponadto należy zwrócić uwagę, iż zgodnie z orzecznictwem, jeżeli strona po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia opłaty sądowej, ale przed upływem siedmiodniowego terminu, złoży wniosek o zwolnienie jej od kosztów sądowych, pierwotne wezwanie traci aktualność; gdy nastąpi odmowa zwolnienia, wezwanie powinno być powtórzone po uprawomocnieniu się odmowy (zob. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 kwietnia 2005 r., sygn. akt II FZ 125/05, wszystkie orzeczenia sądów administracyjnych są dostępne na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Taka sytuacja miała miejsce w niniejszej sprawie, gdyż prawomocnym postanowieniem z dnia 7 grudnia 2015 r. Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy. Wobec powyższego wezwano skarżącego do wykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi. Termin zaś do uiszczenia wpisu, liczony od dnia doręczenia wezwania, tj. od dnia 25 stycznia 2016 r., upłynął z dniem 1 lutego 2016 r. Podkreślenia przy tym wymaga, że złożony przez skarżącego ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zapobiegł skutkom tego stanu rzeczy, w szczególności nie przerwał terminu do uiszczenia wpisu. W orzecznictwie utrwalony jest pogląd, że nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu sądowego złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w sytuacji, gdy wniesiony on został po merytorycznie i prawomocnie rozstrzygniętym uprzednim wniosku w tym przedmiocie. Ponowne złożenie wniosku, nawet w terminie przewidzianym dla uiszczenia wpisu, nie może bowiem uchylić skutków prawomocności pierwotnego rozstrzygnięcia w kwestii prawa pomocy (por. postanowienia Sądu Najwyższego: z dnia 21 kwietnia 1999 r., sygn. I CKN 1461/98, publ. OSNC 1999, nr 11, poz. 196; z dnia 23 lutego 1999 r., sygn. I CKN 1064/97, publ. OSNC 1999, nr 9, poz. 153; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 8 maja 2007 r., sygn. akt II FSK 649/06; z dnia 3 lutego 2009 r., sygn. akt I OZ 53/09). W związku z powyższym, na podstawie art. 220 § 3 ppsa, orzeczono jak w sentencji.