I SA/Gl 970/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 8 marca 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. T. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] Nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi; Na mocy zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 25 stycznia 2010r., wezwano skarżącego do usunięcia braku formalnego wniesionej w niniejszej sprawie skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. Przesyłka polecona, skierowana na adres wskazany przez skarżącego w skardze, zawierająca wyżej wymienione wezwanie Sądu, została skutecznie doręczona w dniu 1 lutego 2010r. Jej odbiór potwierdził dorosły domownik w osobie teścia skarżącego M. S. W dniu 22 lutego 2010r. wpłynęło do tut. Sądu pismo skarżącego, nadane w Urzędzie Pocztowym w dniu 19 lutego 2010r., w którym zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. W uzasadnieniu przedmiotowego wniosku podano, że wezwanie Sądu do uzupełnienia braku skargi, odebrane zostało przez M. S., którego skarżący nie upoważnił do odbioru jakiejkolwiek korespondencji. Korespondencja trafiła do skarżącego dopiero w dniu 12 lutego br. Nadto odbiorca nie potrafił jednoznacznie określić kiedy przesyłka została odebrana, z jego wyjaśnień wynikało, że przesyłkę kierowaną do skarżącego odebrał ponad tydzień przed jej przekazaniem adresatowi, gdyż zabrał ją przez pomyłkę w podróż do swej rodziny do R., gdzie przebywał do 12 lutego 2010r. W rzeczonym piśmie skarżący dokonał jednocześnie uchybionej czynności poprzez uzupełnienie braku formalnego skargi oraz wskazał, adres do korespondencji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu złożony w dniu 19 lutego 2010r. uznać należy za wniesiony w terminie, nie jest on jednakże zasadny. Zgodnie z art. 87 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu – w tym przypadku do uzupełnienia braku formalnego skargi. Strona musi zatem uwiarygodnić swą staranność, jak również fakt, że przeszkoda, która spowodowała niedotrzymanie terminu była od niej niezależna. Treść przepisu art. 86 §1 powołanej wyżej ustawy wskazuje, że Sąd na wniosek strony postanowi przywrócenie terminu, jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności bez swojej winy. Niezawinione uchybienie terminu ma miejsce wówczas, gdy nawet przy dołożeniu najwyższej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. W przedmiotowej sprawie wskazana przez skarżącego okoliczność- brak upoważnienia przez skarżącego Pana M. S. do odbioru kierowanej do niego korespondencji oraz nie przekazanie jej niezwłocznie adresatowi - stanowiąca próbę uprawdopodobnienia braku jego winy w uchybieniu terminowi, nie może stanowić podstawy do przywrócenia terminu. Zgodnie albowiem a treścią art. 72 p.p.s.a., jeżeli doręczający nie zastanie adresata w mieszkaniu, może doręczyć pismo dorosłemu domownikowi, a gdyby go nie było- administracji domu lub dozorcy, jeżeli osoby te nie mają sprzecznych interesów w sprawie i podjęły się oddania mu pisma. Ustalenie przez doręczyciela, że podmioty uprawnione do zastępczego odbioru korespondencji nie mają sprzecznych interesów w sprawie jeżeli same tego nie potwierdzą, jest praktycznie niemożliwe. Możliwe jest natomiast i konieczne odebranie od tych podmioŧów oświadczenia o podjęciu się oddania pisma adresatowi. Osoby odbierające przesyłkę potwierdzają odbiór przesyłki na formularzu potwierdzenia odbioru przez wpisanie daty otrzymania przesyłki i umieszczenie czytelnego podpisu zawierającego imię i nazwisko odbierającego. Listonosz wpisuje datę doręczenia przesyłki, imię i nazwisko odbierającego, zaznacza sposób doręczenia, co potwierdza własnoręcznym podpisem. Warunki powyższe są konieczne dla skuteczności doręczenia. Mając na uwadze powyższe uznać należy, iż dokonane w dniu 1 lutego 2010r. doręczenie zastępcze było w pełni prawidłowe i co za tym idzie skuteczne. Przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie wymagają albowiem udzielenia przez adresata pisma, upoważnienia do odbioru kierowanej do niego korespondencji. Jeżeli skarżący przebywa pod innym adresem niż ten, który wskazał Sądowi winien powiadomić o tym fakcie, co uczynił dopiero w treści wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Od stron postępowania sądowoadministracyjnego wymagane jest albowiem, dochowanie należytej staranności w podejmowaniu czynności w trakcie procesu. W tym stanie rzeczy uznać należy, że analizowana tu przesłanka, warunkująca dopuszczalność przywrócenia uchybionego terminu, nie została spełniona. W związku z powyższym na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a, Sąd orzekł jak w sentencji.