I SA/Gl 976/16

PostanowienieWSA w Gliwicach2016-10-25

Skład orzekający: Piotr Łukasik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący, który domaga się zwolnienia od kosztów sądowych w postępowaniu administracyjnym, wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych został oddalony, ponieważ skarżący nie wykazał, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Sąd uznał, że przedstawiona dokumentacja była selektywna, dochód skarżącego po odliczeniu świadczenia alimentacyjnego i kosztów utrzymania mieszkania pozwala na partycypację w kosztach sądowych, a wsparcie finansowe ze strony małżonki oraz wcześniejsze uiszczenie wysokiego wpisu sądowego świadczą o możliwości pokrycia bieżących kosztów sądowych.
Stan faktyczny
Skarżący A. P. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych, argumentując trudną sytuacją finansową związaną z malejącymi obrotami firmy, stratami, zaległościami podatkowymi i prowadzonym postępowaniem egzekucyjnym. Sąd wezwał do uzupełnienia wniosku, a następnie odmówił przyznania prawa pomocy, wskazując na selektywne przedstawienie dokumentacji, wystarczający dochód skarżącego do pokrycia kosztów sądowych oraz wsparcie finansowe ze strony małżonki.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono odmówić przyznania prawa pomocy.

Pełny tekst orzeczenia

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Piotr Łukasik po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w sprawie ze skargi A. P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] [...] w przedmiocie odmowy umorzenia kosztów egzekucyjnych w kwestii wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych postanawia odmówić przyznania prawa pomocy W skardze z dnia 7 czerwca 2016 r. A. P. zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach między innymi z żądaniem zwolnienia go od kosztów sądowych. W dalszej kolejności, w odpowiedzi na wezwanie, skarżący złożył ów wniosek na urzędowym formularzu z dnia 8 września 2016 r. W jego motywach napisał, że jego sytuacja finansowa nie jest najlepsza, gdyż obroty firmy maleją z roku na rok, a działalność gospodarcza generuje straty. Bieżącą sytuację finansową komplikuje fakt ciążących na skarżącym zaległości podatkowych, a w konsekwencji prowadzone postępowanie egzekucyjne. Dodatkowo jego emerytura jest obciążona świadczeniem alimentacyjnym w kwocie 2000 zł. Skarżący oświadczył dalej, że zapłata kosztów sądowych tej sprawy ugodzi w podstawy jego egzystencji. A. P. jest – jak twierdzi – osobą niepełnosprawną. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach wynika, że skarżący posiada nieruchomość zabudowaną dwoma budynkami socjalno-biurowymi, gastronomicznym, estradą koncertową, grillem, parkingiem dla samochodów oraz elementami małej architektury o pow. 3,2709 ha. Skarżący oświadczył nadto, że wszystkie posiadane przez niego rachunki bankowe są zajęte przez urząd skarbowy. W rubryce dochody wpisał: "emerytura – 3.679,00 zł; działalność gospodarcza – strata". Zeznał dalej, że nie posiada zobowiązań z tytułu kredytów, pożyczek, ani rat leasingowych. Należność z tytułu wynajmowanej nieruchomości należącej do skarżącego, jego kontrahent jest zobowiązany do uiszczania bezpośrednio na rzecz Urzędu Skarbowego w Z.. Do stałych miesięcznych kosztów utrzymania zaliczył: czynsz – 517,49 zł; koszty energii elektrycznej – 68,21 zł; należność z tytułu zużycia gazu – 13 zł. A. P. reguluje zaległości podatkowe w ramach układów ratalnych. Łącznie miesięczne obciążenia z tego tytułu stanowią kwotę 15.000,00 zł. W następstwie analizy wniosku, co do wymogów formalnych, jak i co do treści, wezwano skarżącego do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez nadesłanie dokumentów źródłowych i złożenie dodatkowych oświadczeń. W reakcji na przywołane wyżej wezwanie skarżący nadesłał pismo procesowe z dnia 17 października 2016 r., w którym usiłował ustosunkować się do każdego z siedmiu punktów wezwania referendarza z dnia 16 września 2016 r. Przy piśmie załączono plik dokumentów źródłowych. W tych ramach nadesłano: zaświadczenie o zameldowaniu w lokalu położonym w Z. przy ul. [...]; wyciągi z rachunków bankowych w A S.A. i B; zawiadomienie z dnia 19 września 2013 r. o zajęciu prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność z rachunku bankowego w C do kwoty 1.087.187,48; potwierdzenie wpłaty w wysokości 517,49 zł tytułem czynszu za mieszkanie; potwierdzenia wpłat z tytułu zużycia energii elektrycznej na łączną kwotę 370,33 zł za okres 5 miesięcy; fakturę dokumentującą należność z tytułu zużycia gazu na kwotę 13 zł w okresie jednego miesiąca; fakturę dokumentującą miesięczną należność z tytułu czynszu najmu na rzecz Urzędu Miasta w Z. na kwotę [...] zł (należność uiszcza przedsiębiorstwo prowadzone przez skarżącego); fakturę z tytułu zużycia energii elektrycznej przez firmę należącą do skarżącego w okresie jednego miesiąca na kwotę 7.058,12 zł; fakturę dokumentującą należność z tytułu usług telekomunikacyjnych na kwotę 208,93 zł (nabywca: D); decyzję w sprawie wymiaru podatku od nieruchomości na rok 2016 za nieruchomość przy ul. [...] w Z. (46.070,00 zł); potwierdzenia operacji bankowej z rachunku bankowego E dokumentujące płatności z tytułu: opłaty za gospodarowanie odpadami (43 zł), podatku od nieruchomości z tytułu nieruchomości przy ul. [...] – III rata w kwocie 11.517,00 zł) oraz tegoż podatku z tytułu nieruchomości przy ul. [...] w kwocie 5000 zł) – ostatnie dwie płatności występują na podstawie faktur; decyzję w sprawie przyznania świadczenia emerytalnego (kwota do wypłaty po potrąceniu świadczenia alimentacyjnego wynosi 1.016,09 zł); podatkową księgę przychodów i rozchodów za okres od 1 stycznia 2016 r. do 31 marca 2016 r. (strata w kwocie 35.573,30 zł); deklaracje dla podatku o towarów i usług za pierwszy i drugi kwartał 2016 r. (podstawy opodatkowania kształtowały się odpowiednio: 153.273,00 zł i 299.714,00 zł); zeznanie PIT-36, z którego wynika, że skarżący uzyskał w 2015 r. dochód netto w kwocie około 51.000,00 zł; protokół ugody zawartej przed Sądem Rejonowym w Z. w dniu 24 września 2013 r., z której wynika, że skarżący jest zobowiązany do świadczenia alimentacyjnego w kwocie 2000 zł miesięcznie; decyzję organu podatkowego pierwszej instancji z dnia [...] nr [...], mocą której rozłożono skarżącemu zaległą należność z tytułu podatku od nieruchomości w kwocie 191.683,83 zł na 36 rat. Wpis sądowy od skargi wynosi w tej sprawie 100 zł. Mając powyższe na uwadze zważono, co następuje: Przedmiotem tego incydentalnego postępowania jest wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Rozstrzygnięcie wniosku sprowadza się do zbadania, czy spełniona została przesłanka wynikająca z treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: "P.p.s.a."). Stosownie bowiem do jego brzmienia, przyznanie osobie fizycznej prawa pomocy w zakresie częściowym – obejmującym między innymi zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków (art. 245 § 3 cyt. ustawy) – uzależnione jest od wykazania przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ocena okoliczności faktycznych tej sprawy, w tym oświadczeń skarżącego, prowadzi do wniosku, że jego postulat o zwolnienie od kosztów sądowych nie może być uwzględniony. Uzasadnienie tejże konkluzji sprowadzono do syntetycznego wypunktowania tych z okoliczności, które wykluczają przyznanie wnioskowanego prawa pomocy: 1) Skarżący przedstawił dokumentację źródłową w sposób selektywny, tak aby ujawnić tylko te z dokumentów, które mogłyby wpłynąć na uwzględnienie jego wniosku. Tytułem wyjaśnienia należy wspomnieć, że wezwano go o przedłożenie dokumentacji prowadzonej przez niego działalności z okresu ostatnich czterech miesięcy, tj. z okresu od maja do sierpnia. Tymczasem nadesłano podatkową księgę przychodów i rozchodów za pierwszy kwartał 2016 r. Z kolei przedstawione przez skarżącego deklaracje VAT 7K mogą świadczyć od tym, że przychód w drugim kwartale, czyli za okres, który miał być wykazany w ramach tego postępowania, jest dwukrotnie wyższy; 2) Przyjmując za reprezentatywny dochód za rok 2015 r. (PIT-36), po pomniejszeniu go o świadczenie alimentacyjne, stwierdzono, że kwota około 2.250,00 zł, którą skarżący winien mieć do dyspozycji każdego miesiąca, zabezpieczy należności sądowe związane z udziałem skarżącego. Nawet obciążając wskazany dochód stałymi wydatkami związanymi z utrzymaniem mieszkania przy ul. [...] (604,49 zł, w tym: czynsz oraz należności z tytułu zużycia energii elektrycznej i gazu; pozostałe dowody, w tym potwierdzenia płatności i faktury nie mogą być przypisane do ww. nieruchomości), to i tak skarżący będzie w stanie partycypować w kosztach sądowych. Trzeba w tym miejscu zwrócić uwagę, że wpis sądowy jest w tym przypadku najniższym z przewidzianych w postępowaniu sądowoadministracyjnym; 3) W nawiązaniu do konkluzji przyjętej w pkt 2 wspomnieć wypada, że pomimo rozdzielności majątkowej, żona skarżącego wspiera go finansowo przede wszystkim na płaszczyźnie prowadzonych przez oboje działalności gospodarczych. Z tego tytułu dokonuje płatności na rzecz Miasta Z. w ramach zobowiązania w podatku od nieruchomości, za którego odprowadzenie odpowiedzialna jest firma skarżącego, tj. C. Przykładowo operacja bankowa z rachunku firmy prowadzonej przez żonę skarżącego w A, dokonana w dniu 15 września 2016 r., opiewa na kwotę 11.517,00 zł, czyli w wysokości, która odpowiada III racie podatku od nieruchomości, którego płatnikiem jest skarżący. W tej samej dacie dokonano zarazem jeszcze jednej transakcji pomiędzy tymi stronami, tym razem na kwotę 5000 zł. Z opisu wynika, że jest to rata należności z tytułu podatku od nieruchomości, którego płatnikiem jest również skarżący, ustalona w związku z ww. decyzją nr [...]. Podobnego rodzaju wsparcie uwidocznione jest również na rachunku bankowym prowadzonym przez skarżącego w B. Na rachunku tym odnotowano bowiem transakcje uznaniowe, pochodzące z rachunku firmy prowadzonej przez żonę skarżącego, opiewające na kwoty 5.000,00 zł (czerwiec 2016 r.) i 10.000,00 zł (lipiec, sierpień i wrzesień 2016 r.). W dalszej kolejności wszystkie te kwoty, łącznie 35.000,00 zł zostały przez skarżącego wpłacone na rachunek bankowy Urzędu Skarbowego w Z. tytułem "spłaty zajęcia egzekucyjnego P. A.". Wszystkie te operacje bankowe posiadają w opisach numery faktur. Niestety w świetle przedstawionego przez skarżącego materiału źródłowego, pozostaje jedynie w sferze spekulacji to, że faktury z tytułu ww. należności są pozycjami kosztowymi i przychodowymi ww. firm. Jest jednakże bezspornym, że wzajemne relacje skarżącego i jego małżonki mogą świadczyć o ich dalszej, pomimo umowy wyłączającej wspólność majątkową, współpracy na gruncie co najmniej finansowym; 4) Skarżący uiścił w tym roku na rzecz Sądu wpis sądowy od skargi w kwocie 12.442,00 zł, co wynika z nadesłanej przez niego podatkowej księgi przychodów i rozchodów (patrz poz. nr [...] z dnia [...] [...]). Poczynione wyżej ustalenia i konkluzje rozmijają się z twierdzeniem skarżącego, iż uiszczenie opłaty sądowej w tej sprawie ugodzi w podstawy jego egzystencji. W tym stanie rzeczy, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło