I SA/Gl 982/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący: Sędzia WSA Beata Machcińska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 23 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi C.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach z dnia [...], nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2015 r. w kwestii wniosku pełnomocnika organu z dnia 6 kwietnia 2018 r. o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej postanawia odmówić przywrócenia wskazanego terminu. Na podstawie zarządzenia Zastępcy Przewodniczącego Wydziału I w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gliwicach z dnia 15 marca 2018 r. pełnomocnik Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Katowicach został zobligowany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, jaką w dniu 6 marca 2018 r. wniósł od wyroku wydanego w niniejszej sprawie w dniu 9 stycznia 2018 r., a to w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi organu w dniu 23 marca 2018 r. Kwotę należną wskazanym tytułem organ uiścił w dniu 5 kwietnia 2018 r. W dniu 6 kwietnia 2018 r. pełnomocnik organu złożył wniosek o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności, wyjaśniając, że zapłata należności w wyznaczonym terminie nie nastąpiła z uwagi na trwający wówczas okres przedświąteczny i zbliżający się koniec okresu rozliczeniowego, które łącznie determinowały spiętrzenie obowiązków oraz znaczną ilość zadań do wykonania przy jednoczesnej zwiększonej absencji osób zatrudnionych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie odnotowania wymaga, że choć stosownie do art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. - Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej powoływanej jako: p.p.s.a., czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna, to na podstawie art. 86 § 1 zd. 1 p.p.s.a. sąd na wniosek strony postanowi przywrócić termin, jeżeli strona nie dokonała czynności w terminie bez swojej winy. Z kolei w myśl art. 87 p.p.s.a. pismo z takim wnioskiem wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Należy w nim uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu i równocześnie dokonać czynności, której nie dokonano w terminie. Odniesienie tej regulacji do niniejszej sprawy prowadzi do konkluzji, że wymogi formalne wniosku, jak również termin i tryb jego złożenia zostały zachowane. Żądanie to nie mogło jednak zostać uwzględnione wskutek nieuprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy wnioskodawcy w uchybieniu terminu. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że uchybienie terminu jest niezawinione wtedy, gdy mimo zachowania należytej staranności strona nie mogła w terminie dopełnić czynności procesowej. Mowa tu zatem o przeszkodzie niemożliwej do przezwyciężenia nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. m. in. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 września 2014 r., sygn. akt I OZ 784/14, które – tak samo jak orzeczenia powołane w dalszej części uzasadnienia – jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl). Jak wynika z powyższego instytucja przywrócenia terminu ma charakter wyjątkowy i w związku z tym jej zastosowanie może nastąpić tylko w szczególnym przypadku, a mianowicie wówczas, gdy brak możliwości dokonania czynności procesowej determinowały zdarzenia, których strona nie mogła przewidzieć i na zaistnienie których nie miała wpływu. Okoliczności takie w niniejszej sprawie nie zostały jednak przedstawione. Bez wątpienia nie można zaliczyć do nich zbliżającego się okresu rozliczeniowego czy świątecznego, albowiem nie są to zdarzenia niespodziewane. Przyczyną taką nie jest również zwiększona absencja osób zatrudnionych w okresie przedświątecznym, gdyż zarówno na jednostkach organizacyjnych, jak i profesjonalnych pełnomocnikach spoczywa obowiązek takiego zorganizowania pracy i ewentualnego podziału obowiązków pomiędzy zatrudnionymi osobami, by właściwie i nieprzerwanie zapewnić obsługę i terminowość wykonywanych czynności i zadań (zob. m. in. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Wr 337/17, postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 28 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Sz 654/17 oraz postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2017 r., sygn. akt V SA/Wa 1525/15). W świetle powyższych uwag uznać więc należało, że uzasadnienie badanego wniosku jest niewystarczające do pozytywnej jego weryfikacji. Stąd też konieczne stało się oddalenie tego żądania na podstawie art. 86 § 1 zd. 2 p.p.s.a., zgodnie z którym postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym.