I SA/Gl 986/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Przemysław Dumana, Sędziowie WSA Paweł Kornacki, Teresa Randak (spr.), Protokolant Ewelina Cyroń, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 r. sprawy ze skargi Gminy [...] na czynność Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie odmowy uwzględnienia korekty wniosku w sprawie zwrotu gminie utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości za 2007 r. postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem procesowym z dnia 28 lipca 2014 r., Gmina [...] zaskarżyła w całości decyzję Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w K. (dalej także Fundusz) z dnia [...] znak: [...], dotyczącą nieuwzględnienia odwołania Gminy [...] od decyzji Funduszu o odmowie uwzględnienia korekty wniosku Gminy [...] o zwrot utraconych dochodów z tytułu zwolnienia z podatku od nieruchomości za 2007 rok. Na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2015 r., pełnomocnik Gminy wycofał skargę, podnosząc, że korekta wniosku, stanowiącego podstawę odmowy zaskarżonej decyzji związana była z decyzją Wójta Gminy [...] z dnia [...], która to decyzja została wyeliminowana z obrotu prawnego decyzją SKO w K. z dnia [...], nr [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył co następuje. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., zwanej dalej "p.p.s.a."), sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Z kolei jak stanowi art. 60 wskazanej ustawy skarżący może cofnąć skargę, przy czym cofnięcie skargi wiąże Sąd, chyba że uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Cofnięcie wniesionej do sądu skargi oznacza rezygnację strony z kontynuowania postępowania sądowoadminstracyjnego i stanowi ono urzeczywistnienie zasady dyspozycyjności, umożliwiającej stronie rozporządzanie przedmiotem tego postępowania w ramach przysługujących jej na mocy obowiązujących przepisów uprawnień procesowych (por. B. Dauter [w:] B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Zakamycze, s. 159). Po analizie akt sprawy oraz złożonego przez pełnomocnika Gminy oświadczenia, Sąd orzekający w niniejszym składzie stwierdził, iż w przedmiotowej sprawie nie zachodzi żadna z przesłanek kwalifikujących cofnięcie skargi jako niedopuszczalne. Sąd stwierdził, że w sprawie nie zachodzi niebezpieczeństwo, iż cofnięcie skargi służyć ma obejściu prawa. Tym samym związany cofnięciem skargi, postępowanie sądowe postanowił umorzyć. W opisanej sytuacji, Sąd działając na podstawie art. 161 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.