I SA/Gl 988/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Miliczek – Ciszewska, , , po rozpoznaniu w dniu 23 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Gminy [...] na rozstrzygnięcie nadzorcze Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy dotyczącej ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi w kwestii wniosku strony skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi p o s t a n a w i a przywrócić termin do wniesienia skargi. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Uchwałą z dnia [...] r. nr [...] Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej w K. stwierdziło nieważność uchwały Rady Gminy [...] z dnia [...] r. nr [...] w sprawie ustalenia stawki opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi – w części dotyczącej: - § 1 ust. 2 uchwały w zakresie zapisu "w ilości nie mniejszej niż 3 worki na mieszkańca na rok kalendarzowy przy czym w okresie od 1.07.2013 r. do 31.12.2013r. w ilości nie mniejszej niż jeden worek na mieszkańca"; - § 3 uchwały. Uchwała Rady Gminy [...] o wniesieniu skargi do sądu administracyjnego na wyżej oznaczone rozstrzygnięcie nadzorcze podjęta została w dniu 20 czerwca 2013 r. W piśmie z dnia 1 lipca 2013 r. (data pisma) Gmina [...] , reprezentowana przez pełnomocnika będącego radcą prawnym wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na powyższą uchwałę. Odpowiadając na skargę, pełnomocnik organu wniósł o jej oddalenie. Postanowieniem z dnia 30 września 2013 r. Sąd odrzucił skargę Gminy [...] jako wniesioną po upływie terminu, przewidzianego na dokonanie tej czynności. W motywach rozstrzygnięcia Sąd podkreślił, że w rozpatrywanej sprawie stanowiąca przedmiot skargi uchwała Kolegium Regionalnej Izby Obrachunkowej (rozstrzygnięcie nadzorcze) doręczona została Przewodniczącemu Rady Gminy [...] w dniu 31 maja 2013 r., co wynika ze znajdującej się w aktach administracyjnych poświadczonej za zgodność z oryginałem kserokopii zwrotnego potwierdzenia odbioru. Natomiast skarga zawarta w piśmie z dnia 1 lipca 2013 r. złożona została osobiście w organie w dniu 2 lipca 2013 r. Ostatni dzień terminu na wniesienie skargi przypadał natomiast na dzień 1 lipca 2013 r. Sąd wskazał w powyższym kontekście na treść art. 98 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. – o samorządzie gminnym (t.j. Dz.U. z 2013 r., poz. 594 ze zm.), zwanej dalej: u. o s. g., zgodnie z którym rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, w tym rozstrzygnięcia, o których mowa w art. 96 ust. 2 i art. 97 ust. 1, a także stanowisko zajęte w trybie art. 89, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Odpis postanowienia o odrzuceniu skargi doręczony został pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 7 października 2013 r. W dniu 14 października 2013 r. strona skarżąca wniosła – za pośrednictwem organu – wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. W uzasadnieniu wniosku strona skarżąca podniosła, iż Sąd uznał dzień 31 maja 2013 r. za datę doręczenia uchwały Izby. Licząc termin przewidziany na wniesienie skargi od tej daty, byłaby ona istotnie spóźniona. Strona skarżąca zauważyła jednak, że za datę doręczenia spornej uchwały przyjęła dzień 3 czerwca 2013 r. Powyższa rozbieżność dat wynika bowiem z faktu, że do Gminy [...] wpłynęły dwa egzemplarze uchwały. Pierwszy z nich, adresowany do Przewodniczącego Rady Gminy, faktycznie opatrzony jest datą wpływu 31 maja 2013 r. Natomiast drugi egzemplarz uchwały, adresowany do Wójta Gminy [...] , wpłynął odrębnie w dniu 3 czerwca 2013 r. Strona wskazała, że przy ustalaniu końcowego terminu wniesienia skargi kierowano się datą wpływu tego egzemplarza uchwały, który otrzymał Wójt. Co więcej, licząc od tej daty termin na wniesienie skargi, uznać należałoby, iż został on zachowany. Strona podniosła także, iż sytuacja, polegająca na doręczeniu do Urzędu Gminy dwóch egzemplarzy tej samej uchwały była na tyle nietypowa, że nie porównano dat wpływu obydwu egzemplarzy uchwały i z pełnym przekonaniem zakładano, iż data 3 czerwca 2013 r. pozwala na prawidłowe obliczenie terminu na wniesienie skargi. Do wniosku dołączono między innymi kopię pisma Regionalnej Izby Obrachunkowej z dnia 28 maja 2013 r. doręczającego sporną uchwałę, adresowanego do Przewodniczącego Rady Gminy [...] i zawierającego dopisek "Do wiadomości Wójt Gminy [...] ", z datą wpływu do Kancelarii Ogólnej Urzędu Gminy [...] – 3 czerwca 2013 r. Przy piśmie z dnia 12 listopada 2013 r. pełnomocnik organu przesłał Sądowi wniosek strony skarżącej o przywrócenie terminu, wnosząc jednocześnie o jego odrzucenie (w uzasadnieniu pisma z dnia 12 listopada 2013 r. wniósł on z kolei o oddalenie wniosku). W powyższym piśmie pełnomocnik organu wskazał, że adresatem przesyłki zawierającej uchwałę był Przewodniczący Rady Gminy [...] , zaś dodatkowy egzemplarz uchwały przesłany został w tej samej przesyłce pocztowej Wójtowi tej Gminy jedynie do wiadomości. Wskazał, że rozdzielenie przesyłki jest wewnętrzną sprawą organizacyjną Gminy. Dodał, że ponieważ rozstrzygnięcie nadzorcze dotyczyło uchwały Rady Gminy, to uprawniona do jego zaskarżenia jest ta Rada i to temu podmiotowi doręczyć należało uchwałę Regionalnej Izby Obrachunkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwanej dalej: P.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Postanowienie o przywróceniu terminu albo odmowie jego przywrócenia może być wydane na posiedzeniu niejawnym. Ponadto, zgodnie z art. 87 § 3 P.p.s.a., wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania są przedmiotem skargi. Warunkiem merytorycznego rozpoznania przez sąd wniosku o przywrócenie terminu jest złożenie go w ciągu 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 P.p.s.a.). W pierwszej kolejności Sąd obowiązany jest zatem zbadać, czy wniosek o przywrócenie terminu został złożony w zakreślonym w ustawie terminie i z zachowaniem odpowiedniego trybu. W rozpatrywanej sprawie przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej postanowienia o odrzuceniu skargi, tj. w dniu 7 października 2013 r. Wniosek o przywrócenie terminu nadany został – za pośrednictwem organu – w dniu 14 października 2013 r. a więc z zachowaniem terminu i trybu, przewidzianych w art. 87 P.p.s.a. Rozpoznając zatem merytorycznie wniosek o przywrócenie terminu Sąd uznał, iż zasługuje on na uwzględnienie. Podkreślić należy przede wszystkim, że w ocenie Sądu strona skarżąca składając w dniu 2 lipca 2013 r. skargę mogła istotnie pozostawać w usprawiedliwionym przeświadczeniu, że czyni to w wymaganym przez przepisy prawa terminie. Egzemplarz uchwały, skierowany do Wójta Gminy [...] wpłynął bowiem do Kancelarii Urzędu Gminy w dniu 3 czerwca 2013 r., co wynika z dołączonej do wniosku o przywrócenie terminu kopii pisma organu nadzoru z dnia 28 maja 2013 r., przy którym doręczono sporną uchwałę. W ocenie Sądu w rozpatrywanej sprawie zaistniało zatem w istocie "pośrednie" doręczenie uchwały Wójtowi Gminy – w dniu 3 czerwca 2013 r. Nabiera to tym istotniejszego znaczenia, że zdaniem Sądu błędna jest praktyka organu nadzoru, polegająca na adresowaniu uchwał wydanych w trybie nadzoru do Przewodniczącego Rady Gminy a nie bezpośrednio do Wójta Gminy, jako organu reprezentującego Gminę na zewnątrz (w rozpatrywanej sprawie uchwała Regionalnej Izby Obrachunkowej skierowana była przez organ nadzoru jedynie "do wiadomości" Wójta Gminy). Wprawdzie organem, którego działania dotyczył akt nadzoru, była Rada Gminy [...] , która wydała zakwestionowaną przez organ uchwałę, to jednak ustawową kompetencję do reprezentowania Gminy posiada Wójt. Zwrócić należy tutaj uwagę na uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 listopada 2012 r., sygn. akt I OPS 3/12 (opubl. ONSAiWSA 2013/2/21, oraz LEX nr 1225396), w której wskazano, że przewodniczący rady ma bardzo wąsko zakreślone kompetencje ustawowe – jego zadaniem jest wyłącznie organizowanie pracy rady oraz prowadzenie obrad rady (art. 19 ust. 2 u. o s. g.). W uchwale tej zaakcentowano także, iż powyższe rozwiązanie prawne miało na celu ograniczenie roli przewodniczącego rady. Z ustawy o samorządzie gminnym wynika również, że organem, który reprezentuje gminę na zewnątrz w sferze publicznoprawnej i cywilnoprawnej jest wójt, a jego kompetencje w tym zakresie nie są zawężone ani ograniczone. Uprawnienia wójta – jak podkreślił Naczelny Sąd Administracyjny - wynikają w szczególności z faktu, iż gmina posiada osobowość prawną. Uznając zatem, że w rozpatrywanej sprawie rozstrzygnięcie nadzorcze doręczone zostało w istocie również Wójtowi Gminy, który – obok Przewodniczącego Rady Gminy - figurował w piśmie przewodnim Regionalnej Izby Obrachunkowej, przy którym doręczono sporne rozstrzygnięcie nadzorcze, Sąd stwierdził, że strona skarżąca wnosząc skargę pozostawać mogła w usprawiedliwionym przekonaniu, że czyni to w wymaganym trzydziestodniowym terminie. Mając zatem powyższe na względzie, na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.