I SA/Gl 989/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Krywow (spr.), , , po rozpoznaniu 1 września 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P.S. (S.) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 26 czerwca 2025 r. nr 0111-KDIB1-3.4010.696.2023.10.AN UNP: 2616312 w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej dotyczącej podatku dochodowego od osób prawnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę. P.S. (dalej: skarżący) wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, wskazane w sentencji niniejszego postanowienia. Z akt sprawy wynikało, że skarga została wniesiona przez skarżącego za pośrednictwem systemu obsługującego doręczenia elektroniczne (e-doręczenia), regulowanego ustawą z dnia 18 listopada 2020 r. o doręczeniach elektronicznych (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 1045 ze zm.) dalej jako: u.d.e. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Skarga podlegała odrzuceniu. Przepis art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.) dalej jako: p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Art. 54 § 1a p.p.s.a. stanowi, że skargę w formie dokumentu elektronicznego wnosi się do elektronicznej skrzynki podawczej tego organu. Przepis art. 49a stosuje się odpowiednio. Z kolei definicja elektronicznej skrzynki podawczej została zawarta w art. 3 pkt 17 ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2024 r. poz. 1557 ze zm.) dalej jako: ustawa o informatyzacji. Pod pojęciem tym ustawodawca nakazuje rozumieć dostępny publicznie środek komunikacji elektronicznej służący do przekazywania dokumentu elektronicznego do podmiotu publicznego przy wykorzystaniu powszechnie dostępnego systemu teleinformatycznego. Art. 3 pkt 13 tej ustawy stanowi, że elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP) to system teleinformatyczny, w którym instytucje publiczne udostępniają usługi przez pojedynczy punkt dostępowy w sieci Internet. W badanej sprawie skarżący wniósł skargę za pośrednictwem systemu obsługującego doręczenia elektroniczne (e-doręczenia) na adres do doręczeń elektronicznych [...] (potwierdzenie wysłania - k. 9 akt sądowych). Adres ten stanowi adres do doręczeń elektronicznych organu administracji publicznej, tj. Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej, w rozumieniu art. 2 pkt 1 u.d.e. Natomiast art. 3 ust. 1 lit. d tej ustawy stanowi, że ustawy nie stosuje się do doręczania korespondencji: jeżeli przepisy odrębne przewidują wnoszenie lub doręczanie korespondencji z wykorzystaniem innych niż adres do doręczeń elektronicznych rozwiązań techniczno-organizacyjnych, w szczególności na konta w systemach teleinformatycznych obsługujących postępowania sądowe lub do repozytoriów dokumentów. Przy czym art. 155 ust. 7 u.d.e. wskazuje, że sądy i trybunały, komornicy, prokuratura, organy ścigania i Służba Więzienna są obowiązane stosować przepisy ustawy w zakresie doręczania korespondencji z wykorzystaniem publicznej usługi rejestrowanego doręczenia elektronicznego lub publicznej usługi hybrydowej od dnia 1 października 2029 r. Dopiero wskazanego dnia wejdzie w życie art. 96 pkt 8 u.d.e., na mocy którego dojdzie do znowelizowania brzmienia art. 54 § 1a p.p.s.a., w konsekwencji czego możliwe stanie się wniesienie skargi do sądu administracyjnego w postaci elektronicznej na adres do doręczeń elektronicznych organu. Zgodnie z art. 12b § 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym przez art. 96 pkt 1 u.d.e., określony w ustawie warunek pisemności uważa się za zachowany, jeżeli pismo zostało utrwalone w postaci elektronicznej i podpisane w sposób, o którym mowa w art. 46 § 2a. Jak stanowi zaś art. 12b § 2 w postępowaniu pisma utrwalone w postaci elektronicznej wnosi się do sądu administracyjnego na adres do doręczeń elektronicznych, o którym mowa w art. 2 pkt 1 u.d.e., zwany dalej "adresem do doręczeń elektronicznych", a sąd doręcza takie pisma stronom na adres do doręczeń elektronicznych na zasadach określonych w art. 65a. Z kolei, zgodnie z art. 12b § 4 ww. ustawy, przepisy dotyczące doręczeń elektronicznych stosuje się odpowiednio do organów, do których lub za pośrednictwem których składane są pisma w postaci elektronicznej. Powyższe przepisy będą jednak obowiązywały dopiero w 2029 r. (por. postanowienia NSA z 24 czerwca 2025 r. sygn. akt II FSK 672/25, z 12 czerwca 2025 r. sygn. akt I FSK 786/25; orzeczenia sądów administracyjnych dostępne pod adresem www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zatem do momentu wejścia tych przepisów w życie, tj. do 1 października 2029 r., przepisy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie przewidują możliwości komunikacji procesowej za pomocą adresów do doręczeń elektronicznych, zarówno przy składaniu pism bezpośrednio do sądu, jak i za pośrednictwem organów administracji publicznej. Obecnie obowiązującym środkiem komunikacji elektronicznej w postępowaniu sądowadministracyjnym jest elektroniczna platforma usług administracji publicznej (ePUAP). W niniejszej sprawie skarżący wniósł skargę za pośrednictwem systemu e-doręczeń, pomijając elektroniczną skrzynkę podawczą organu dostępną na platformie ePUAP. Zwrócić przy tym należy uwagę, że został on w prawidłowy sposób pouczony o prawie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego (patrz strona 13 zaskarżonego postanowienia). Sąd uznał zatem, że skarga na ww. postanowienie organu została wniesiona do sądu administracyjnego z naruszeniem art. 54 § 1a zd. 1 p.p.s.a. To z kolei spowodowało nieskuteczność czynności podjętej przez skarżącego. W sprawie zaistniała zatem jedna z przesłanek odrzucenia skargi, wymienionych enumeratywnie w art. 58 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest z innych przyczyn niedopuszczalne. Mając na uwadze powyższe, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.