I SA/Gl 990/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Ewa Madej Sędziowie: NSA Małgorzata Wolf-Mendecka (spr.) WSA Krzysztof Winiarski Protokolant: Anna Florek po rozpoznaniu w dniu 17 maja 2005 r. sprawy ze skargi A. Ż. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości, oddala skargę. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję Prezydenta Miasta D. z dnia [...] 2004 r. nr ewid. [...], którą ustalono współwłaścicielom nieruchomości położonej na terenie miasta – gruntu o powierzchni [...] m2 sklasyfikowanego jako "dr" (wspólna droga) – wymiar podatku od nieruchomości na 2004 r. w kwocie [...] zł. Decyzja ta skierowana została do A. Ż.. Jak wynika z uzasadnienia decyzji organu I instancji, współwłaścicielami nieruchomości podlegającej opodatkowaniu byli A. Ż., Z. Ż., F. P. i Z. A.. W toku postępowania podatkowego pełnomocnik A. Ż. wniósł o wykreślenie pozostałych współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości (w tym Z. A.), powołując się na okoliczności związane z wykorzystywaniem drogi przez A.Ż. i opłacaniem przez niego należnego podatku. Ustosunkowując się do tych argumentów, organy odwoławczy wyjaśnił, że zasadnicze znaczenie przy ustalaniu wymiaru podatków ma przepis zawarty w art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100 z 2000 r., poz. 1086), który stanowi, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Podkreślono, że dane te są dla organu podatkowego wiążące, a to z kolei oznacza, że organy te nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wyjaśniło też, iż kwestionowanie tych danych może odbywać się tylko w odrębnym od podatkowego postępowaniu administracyjnym. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego pełnomocnik A.Ż. powtórzył argumenty zawarte w odwołaniu, domagając się wyłączenia ze współwłasności gruntu Z. A., gdyż nie płaci ona przedmiotowego podatku. Ponadto strona skarżąca zakwestionowała dane wynikające z ewidencji gruntów, wskazując na konieczność wyjaśnienia nieścisłości związanych z powierzchnią drogi i przylegających do niej działek. Do skargi strona skarżąca dołączyła kserokopię korespondencji kierowanej przez organy samorządowe oraz kopie map geodezyjnych. Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując argumenty zamieszczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Ponadto, na rozprawie z dnia 17 maja 2005 r. pełnomocnik skarżącego podniósł, iż spośród osób wymienionych w decyzji organu I instancji dotyczącej podatku od nieruchomości za rok 2004, aktualnie właścicielem drogi jest A. Ż.. Dodatkowo wyjaśniono, iż wniesienie skargi miało służyć temu, aby osoby, które nie już nie są właścicielami zostały usunięte z treści decyzji podatkowej. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w aspekcie jej zgodności z prawem, Sąd zważył, co następuje: Kluczowa dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy jest kwestia, czy postępowaniu podatkowym możliwe jest kwestionowanie danych wynikających z ewidencji gruntów. Art. 21 ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. Nr 100 z 2000 r., poz. 1086), stanowi, że podstawę wymiaru podatków stanowią dane wynikające z ewidencji gruntów i budynków. Zatem, dane te są dla organu podatkowego wiążące, co oznacza, że organy te nie są uprawnione do dokonywania zmian w ewidencji gruntów. Jednakże kwestionowanie tych danych (co uzasadniają powołane przez stronę skarżącą zmiany dotyczące obecnych współwłaścicieli drogi dojazdowej) winny odbywać się tylko w odrębnym od podatkowego postępowaniu administracyjnym. Zatem, podatnik winien przeprowadzić stosowną korektę danych (co do współwłaścicieli przedmiotowej nieruchomości) zawartych w ewidencji gruntów, gdyż istniejące wątpliwości dotyczące własności gruntów może wyjaśnić jedynie organ prowadzący ewidencję (tj. Urząd Miejski w D.– Wydział Geodezji i Kartografii) w postępowaniu o zmianę zapisów w jednostce rejestrowej G.1323. Reasumując należy stwierdzić, iż strona skarżąca nie wykazała by zaskarżona przez nich ostateczna decyzja naruszała prawo materialne bądź uchybiała normom proceduralnym. Skoro więc niesporny w niniejszej sprawie jest wymiar podatku, a decyzja określająca jego wysokość skierowana została do podmiotu, na którym ciąży obowiązek podatkowy - skarga jako niezasadna podlega oddaleniu w oparciu o przepis 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).