I SA/Gl 992/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Bożena Suleja (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 20 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. i R.F. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: odrzucić skargę K.F. Dyrektor Izby Skarbowej w K. decyzją z dnia [...] oznaczoną w sentencji niniejszego postanowienia utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] , nr [...],mocą której odmówiono uchylenia decyzji Naczelnika Urzędu Skarbowego w Z. z dnia [...] nr [...] określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2003 r. oraz odmówiono wznowienia postępowania. Decyzja ta została doręczona K.F., która występowała samodzielnie w postępowaniu administracyjnym w dniu 7 lipca 2010 r., zaś ustanowionemu przez R.F. pełnomocnikowi w dniu 22 lipca 2010 r., co wynika ze zwrotnych potwierdzeń odbioru znajdujących się w aktach administracyjnych. W dniu 9 sierpnia 2010 r. (data nadania) K. i R.F. reprezentowani przez pełnomocnika wnieśli skargę na wyżej wymienioną decyzję z dnia [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje: Zgodnie z art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie ppsa skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Odnosząc tę regulację do niniejszej sprawy, stwierdzić trzeba, że wskazany wyżej trzydziestodniowy termin, liczony od dnia doręczenia skarżącej decyzji, tj. od dnia 7 lipca 2010 r., upłynął zatem w dniu 6 sierpnia 2010 r. Skarżąca K.F., reprezentowana przez pełnomocnika ustanowionego na etapie postępowania sądowoadministracyjnego, wniosła natomiast skargę w dniu 9 sierpnia 2010 r., a więc po upływie ustawowego terminu przewidzianego dla dokonania tej czynności. Stosownie z kolei do art. 58 § 1 pkt 2 ppsa sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia i dlatego na podstawie tego przepisu orzeczono jak w sentencji.