I SA/Gl 993/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Wojciech Organiściak, , , po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A Sp. z o.o. w C. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie odmowy wydania zaświadczenia o pomocy de minimis p o s t a n a w i a 1. umorzyć postępowanie sądowe; 2. zasądzić od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. na rzecz strony skarżącej kwotę 357,00 zł (słownie: trzysta pięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. WSA/post.1 - sentencja postanowienia Postanowieniem z dnia [...] nr [...] Prezydent Miasta C. odmówił A Sp. z o.o. w C. wydania zaświadczenia o pomocy de minimis o wartości brutto [...] zł. Postanowieniem z dnia [...] nr [...]Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach Spółka, reprezentowana przez radcę prawnego, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia, względnie o stwierdzenie jego nieważności oraz o zasądzenie kosztów postępowania wraz z kosztami zastępstwa procesowego. Postanowieniem z dnia [...]nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w C. uchyliło własne postanowienie z dnia [...], będące przedmiotem skargi w niniejszej sprawie, oraz poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta C. z dnia [...] oraz przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi pierwszej instancji. Jednocześnie organ przekazał Sądowi skargę wraz z aktami sprawy, wnosząc w piśmie z dnia 12 października 2011 r. o umorzenie postępowania. W piśmie z dnia 6 grudnia 2011 r. organ poinformował Sąd, iż postanowienie wydane w ramach autokontroli nie zostało zaskarżone. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 54 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie: P.p.s.a., organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. W myśl z kolei art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli postępowanie stało się bezprzedmiotowe. W rozpoznawanej sprawie organ odwoławczy w dniu [...] uchylił postanowienie, będące przedmiotem skargi, oraz poprzedzające je postanowienie organu pierwszej instancji, przekazując sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. W konsekwencji takiego działania wyeliminowano z obrotu prawnego zaskarżone do tut. Sądu rozstrzygnięcie. Tym samym uznać należy, że odpadła przyczyna będąca podstawą wniesienia skargi. Okoliczność ta sprawia, że postępowanie sądowoadministracyjne, zainicjowane wniesieniem skargi stało się bezprzedmiotowe. W związku z powyższym na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzeczono jak w punkcie pierwszym sentencji postanowienia. Stosownie z kolei do art. 201 § 1 P.p.s.a., w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3 ustawy, skarżącemu przysługuje od organu zwrot kosztów postępowania. Obejmują one koszty zastępstwa procesowego oraz niezbędne, udokumentowane wydatki. Ustalając wysokość kosztów zastępstwa wzięto pod uwagę treść § 14 ust. 2 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. z 2002 r., Nr 163, poz. 1349 ze zm.). Zgodnie z powyższym przepisem, w rozpatrywanej sprawie wynagrodzenie radcy prawnego wynosi 240,00 zł. Wymienione wynagrodzenie należało powiększyć o poniesione koszty w wysokości 100,00 zł należnego wpisu od skargi oraz o opłatę skarbową od dokumentu pełnomocnictwa w kwocie 17 zł. Wobec powyższego, działając na podstawie art. 201 § 1 P.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 P.p.s.a. o kosztach orzeczono jak w punkcie drugim sentencji postanowienia.