I SA/Gl 997/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Eugeniusz Christ po rozpoznaniu w dniu 11 stycznia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości postanawia: zawiesić postępowanie sądowe; Dnia 10 listopada 2009r. skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia [...] nr [...]. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, iż w dniu 9 listopada 2009r. do siedziby Kolegium wpłynął wniosek A S.A. o stwierdzenie nieważności zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że decyzja wydana została z pominięciem określonych nieruchomości i obiektów budowlanych należących do spółki i położonych na terenie gminy. Dalej podano, iż postępowanie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji wszczęte na wniosek strony jest w toku. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 56 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.– Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w razie wniesienia skargi do sądu po wszczęciu postępowania administracyjnego w celu zmiany, uchylenia, stwierdzenia nieważności aktu lub wznowienia postępowania, postępowanie sądowe podlega zawieszeniu. Taka sytuacja wystąpiła w niniejszej sprawie, gdyż skarga inicjująca postępowanie w niniejszej sprawie wniesiona została w dniu 10 listopada 2009r. tj. po wszczęciu postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności zaskarżonej decyzji (wszczęcie postępowania nastąpiło w dniu 9 listopada 2009r.) Mając powyższe na uwadze, a także względy natury celowościowej Sąd przyjął, iż postępowanie powinno zostać zawieszone. Dlatego też, działając na podstawie art. 124 § 1 pkt. 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zgodnie, z którym Sąd zawiesza postępowanie z urzędu w przypadku, o którym mowa w art. 56, orzeczono jak w sentencji postanowienia. 2