I SA/Ka 1149/03

Sygn. akt 3/ I SA / Ka 1149 / 03 W Y R O K W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 1 września 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Apollo Sędziowie: NSA Henryk Wach WSA Małgorzata Jużków (spr.) Protokolant: Joanna Spadek po rozpoznaniu w dniu 1 września 2004 r. sprawy ze skargi G.P. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w C. z dnia [...], nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji w sprawie wymiaru cła oddala skargę. Decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 265 § 1 ustawy z dnia 9 stycznia 1997 r. Kodeks celny (Dz. U. Nr 75, poz. 802 ze zm.) oraz pkt 14 załącznika rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 września 2001 r. w sprawie wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów (Dz. U. Nr 112, poz. 1199 ze zm.) oraz wniosku strony z dnia [...] Naczelnik Urzędu Celnego w Z. odmówił uchylenia prawomocnej decyzji z dnia [...] nr [...] w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej oraz wyliczonej kwoty cła dla towaru ujętego w przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu podkreślono, że wnioskiem z dnia [...] G. P. oraz M.F. zwrócili się do organu celnego o uchylenie wskazanej wyżej prawomocnej decyzji naczelnika Urzędu Celnego w Z. w części dotyczącej zastosowanej stawki celnej Jako uzasadnienie wniosku wskazano załączone do niego świadectwo przewozowe EUR 1 nr [...] wystawione retrospektywnie. W przedmiotowej decyzji ustalono, że towar w postaci samochodu osobowego marki [...], z silnikiem o zapłonie iskrowym o pojemności [...] cm, rok produkcji [...], przypisany do kodu [...] i wartości celnej w kwocie [...] RUR został wprowadzony nielegalnie na polski obszar celny. Dalej organ wyjaśnił, że w przedmiotowej sprawie rozpatrywał wniosek strony, po uprzednim zapytaniu jej pismem z dnia [...] o wskazanie podstawy prawnej na jakiej żąda uchylenia decyzji. To, zgodnie ze wskazaniem G.P. organ celny rozpatrywał wniosek w trybie art. 265 § 1 Kodeksu celnego, który brzmi "Decyzja ostateczna, na mocy której strona nabyła prawo, może być na jej wniosek, lub za jej zgodą uchylona lub zmieniona przez organ celny, który ja wydał jeżeli przepisy szczególne nie sprzeciwiają się uchyleniu lub zmianie takiej decyzji i przemawia za tym interes publiczny lub ważny interes strony". Dalej organ wskazał, że zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 25 września 2001 r w sprawie wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów zawartych w Protokole 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie miedzy Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi, z drugiej strony; pkt 14 dotyczący interpretacji art. 32 w/w Protokołu 4- Odmowa preferencyjnego traktowania bez weryfikacji dotycząca przypadków, w których uważa się, że dowód pochodzenia nie ma zastosowania miedzy innymi z powodu: dowód pochodzenia jest wystawiony dodatkowo na towary, które były uprzednio przywiezione nielegalnie. Zgodnie z ta szczególną regulacją niemożliwe było pozytywne rozpatrzenie wniosku. Od powyższej decyzji odwołał się G.P.. Wnosząc o jej uchylenie negował argumenty jej uzasadnienia i zarzucił wydanie z naruszeniem art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa przez odmowę wznowienia postępowania mimo ujawnienia nowego dowodu, art. 262 Kodeksu celnego przez niezastosowanie przepisu wskazanego wyżej, błędnych ustaleniach faktycznych co do nielegalnego sprowadzenia samochodu. W uzasadnieniu podniesiono okoliczności wprowadzenia na polski obszar celny samochodu marki [...] zakończonego decyzją ostateczną oraz wskazano na nowe dowody w postaci świadectwa EUR 1 nr [...] pochodzenia powyższego samochodu. Negowano również twierdzenie o nielegalnym sprowadzeniu towaru. Decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy Ordynacja podatkowa w związku z art. 262 ustawy Kodeks celny oraz art. 13 § 1, § 3 i § 4, art. 20 § 1 i § 2 tej ustawy, § 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej, ust.6 i 12 części pierwszej A Postanowień wstępnych Taryfy celnej stanowiącej załącznik do tego rozporządzenia (Dz. U. Nr 146, poz.1639) oraz ust.14 załącznika do rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie wyjaśnień do reguł pochodzenia towarów z dnia 25 września 2001 r., art. 24 Protokołu 4 do Porozumienia miedzy Rzeczpospolitą Polską, z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi w sprawie zmiany Protokołu nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie miedzy Rzeczpospolita Polską, z jednej strony a Wspólnotami Europejskimi ich państwami członkowskimi, z drugiej strony, dotyczącego definicji pojęcia "Produkty pochodzące" i metody współpracy administracyjnej podpisane w Brukseli dnia 24 czerwca 1997 r. (załącznik do Dz. U. Nr 104, poz.662 ze zm.) Dyrektor Izby Celnej w C. utrzymał w mocy zaskarżona decyzję. W uzasadnieniu podkreślono, że zgodnie z przepisem art.13 § 1 Kodeksu celnego cła określane są na podstawie Tarfty celnej lub innych środków taryfowych. § 3 pkt 4 tego przepisu stanowi, że Taryfa celna obejmuje obniżone stawki celne określone w umowach zawartych przez Rzeczpospolitą Polską z niektórymi krajami lub grupami krajów. Stawki celne są stosowane na wniosek zgłaszającego, o ile towary do których się odnoszą spełniają warunki do ich zastosowania. Obowiązujące w dniu zgłoszenia celnego przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie Taryfy celnej oraz postanowienia art. 2, 13, 16, 17, 18 i 24 Protokołu 4 (..) wprowadzają możliwość stosowania stawek celnych obniżonych w przypadku jednoczesnego spełnienia następujących warunków: - towar pochodzi z kraju członkowskiego Unii Europejskiej w rozumieniu Protokołu 4 do Układu Europejskiego, - pochodzenie towaru zostało udokumentowane prawidłowo sporządzonym świadectwem przewozowym EUR 1 lub deklaracją na fakturze, - spełniony został warunek bezpośredniego przywozu do Polski oraz zgodnie z art. 24 protokołu nr 4, dowody pochodzenia przedłożone są władzom celnym kraju importu zgodnie z procedurami stosowanymi w tym kraju. W szczególności organ odwoławczy wskazał na pkt 14 załącznika do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 25 września 2001 r. w sprawie wyjaśniania reguł pochodzenia towarów, który dotyczy "odmowy preferencyjnego traktowania towaru, bez weryfikacji dowodu pochodzenia" czyli przypadków, w których dowód pochodzenia nie ma zastosowania, a to miedzy innymi wtedy, gdy "dowód pochodzenia jest wystawiony dodatkowo na towary, które były uprzednio przywiezione nielegalnie". Wbrew twierdzeniom strony samochód osobowy [...], wprowadzony na polski obszar celny w dniu [...] nie posiadał świadectwa pochodzenia EUR 1 w tej dacie ani w dacie wydania decyzji z dnia [...] o nielegalnym jego wprowadzeniu. Organ odwoławczy podkreślił, że świadectwo EUR 1 zostało wydane przez niemieckie władze celne [...] w trybie retrospektywnym, a tym samym na towar uprzednio sprowadzony nielegalnie i tym samym nie może stanowić podstawy do zastosowania stawki celnej obniżonej. Za chybiony uznał także zarzut odmowy wznowienia postępowania celem wyjaśnienia sposobu sprowadzenia towaru, gdyż nigdy takowy wniosek nie został złożony. Wnioskowano tylko w zakresie stawki celnej i wyliczonej kwoty cła. Na koniec przypomniał, ze przedmiotem postępowania było jedynie ustalenie zasadność zastosowania stawek celnych obniżonych na podstawie przedłożonego świadectwa przewozowego EUR 1, a kwestia legalności sprowadzenia samochodu została rozstrzygnięta decyzja ostateczną. Nadto wskazał, że strona sama wybrała tryb rozpatrzenia wniosku wskazując art. 265 § 1 Kodeksu celnego, który wyklucza tym samym zastosowanie art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego G.P. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji powielając zarzuty podniesione w odwołaniu. Dodał tylko, że świadectwo przewozowe stanowi dokument potwierdzający legalność towaru, a tym samym skoro nim dysponuje nie można było przyjąć, że towar został sprowadzony nielegalnie. Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko i argumenty przedstawione w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, a zaskarżona decyzja nie narusza prawa. Na wstępie należy zauważyć, że ustawa o Naczelnym Sądzie Administracyjnym utraciła moc 31 grudnia 2003r. Z dniem 1 stycznia 2004 r. weszła w życie reforma sądownictwa administracyjnego i na podstawie art. 85 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) w Warszawie i w miejscowościach, w których miały siedziby ośrodki zamiejscowe Naczelnego Sądu Administracyjnego utworzono w ich miejsce wojewódzkie sądy administracyjne (na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych). Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych (...) sprawy, w których skargi zostały wniesionego do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270). Na podstawie § 1 pkt 4 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz. U. Nr 72, poz. 652) dla obszaru województwa śląskiego utworzony został Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach. Należy tez przypomnieć, że wojewódzki sąd administracyjny, zgodnie z treścią art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej, i w tym trybie kontroli została poddana, wydana w niniejszej sprawie decyzja. Trafnie podkreślił organ odwoławczy, iż podniesione przez skarżącego zarzuty są chybione i nie dotyczą w większości niniejszej sprawy. Bezspornym jest, że przedmiotowy samochód został wprowadzony na polski obszar celny nielegalnie, co wynika z decyzji ostatecznej Dyrektora izby Celnej w C. z dnia [...]. Słusznie również organ odwoławczy uznał, że świadectwo EUR 1 wydane dodatkowo w znacznie późniejszym terminie niż data wprowadzenia samochodu na polski obszar celny, nie może stanowić podstawy do zastosowania stawki celnej obniżonej. Sąd w całości podziela przedstawione w tym zakresie przez organ odwoławczy uzasadnienie prawne. Obowiązujące w chwili zgłoszenia celnego rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 11 grudnia 2001 r. w sprawie ustalenia Taryfy celnej oraz postanowienia art. 2, 13, 16, 17, 18 i 24 Protokoły 4 jednoznacznie wskazują przypadki stosowania stawek celnych obniżonych. W niniejszej sprawie nie został spełniony jeden z trzech wskazanych w nim warunków, co wykluczało preferencyjne traktowanie towaru. Odnosząc powyższe do ustaleń faktycznych poczynionych w niniejszej sprawie przez organy obu instancji należy zauważyć, że skarżący podnosi argumenty, które wynikają z własnej interpretacji prawa. Z faktu, ze pojazd został legalnie nabyty poza granicami kraju i otrzymał legalny dokument o jego pochodzeniu, nie wynika, ze został on wprowadzony na polski obszar celny legalnie. Świadectwo przewozowe wydane w procedurze zwykłej czy retrospektywnej, czy jako duplikat potwierdza wyłącznie preferencyjne pochodzenie towaru, które jest jednym z warunków stosowania obniżonej stawki celnej. Jak już wspomniano wyżej zadaniem sądu administracyjnego jest kontrola zaskarżonych decyzji pod względem zgodności z przepisami prawa obowiązującymi w czasie ich wydania. Jeżeli zaskarżona decyzja nie narusza prawa sąd obowiązany jest skargę oddalić. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji wyroku.